پارس تولز ابزار وب
چهارشنبه 15 شهریور 1396 06:08 قبل از ظهر نظرات ()

  


روزی متوكل تصممیم گرفت ، قدرت ارتش خود را به امام هادی ( ع ) نشان دهد و به اصطلاح خودش زهر چشم آن حضرت را بگیرد و در نتیجه آن حضرت بترسد و در مقابل متوكل ، به مبارزه بر نخیزد .
دستور داد 90هزار از افراد ترك ارتش خود را كه در سامرا بودند ، هر كدام توبره علف خوری اسب خود را پر از خاك كرده و 



مختصری از حالات
نام : امام علی ( ع )
القاب معروف : هادی ، نقی ( ع )
كنیه : ابوالحسن سوم ( ع )
پدر و مادر : امام جواد ( ع ) ، سمانه ( س )
وقت و محل تولد : 15 ذیحجه سال 213 هجری در مدینه
وقت و محل شهادت : سوم رجب سال 254 در سن 41 سالگی در شهر ( سامره ) بر اثر زهری كه با دسیسه ( معتز ) ( سیزدهمین خلیفه عباسی ) توسط معتمد عباسی ، به آن حضرت خوراندند ، به شهادت رسید .
مرقد شریف : شهر سامره ، واقع در عراق
دوران زندگی : در سه بخش ؛
1 - 8 سال قبل از امامت ) ( از سال 212 تا 220 هق )
2 - دوران امامت ، در زمان خلفای قبل از متوكل 12 سال ( از سال 220 تا 232 هق )
3 - دوران امامت در سخت ترین شرائط ، در زمان خلافت چهارده ساله دیكتاتوری متوكل ( دهمین خلیفه عباسی ) و سپس خلفای بعدی .


 قدرت پوشالی متوكل در برابر قدرت ملكوتی امام 

روزی متوكل تصممیم گرفت ، قدرت ارتش خود را به امام هادی ( ع ) نشان دهد و به اصطلاح خودش زهر چشم آن حضرت را بگیرد و در نتیجه آن حضرت بترسد و در مقابل متوكل ، به مبارزه بر نخیزد .
دستور داد 90هزار از افراد ترك ارتش خود را كه در سامرا بودند ، هر كدام توبره علف خوری اسب خود را پر از خاك كرده و در نقطه معین شده بریزند همه افسران و سربازان به انجام این فرمان ، همت كردند ، در نتیجه تل عظیمی از خاك ، مانند یك كوه بزرگ ، در بیابان به وجود آمد ، كه آن را ( تل مخالی ) ( تل توبره ها ) نامیدند .
سپس متوكل ، با كمال غرور دستور داد ، امام هادی ( ع ) را احضار كردند ، تا او آن تل عظیم رااز نزدیك ببیند ، حضرت هادی ( ع ) حاضر شد و ه . راه متوكل تا بالای آن تل رفتند ، ارتشیان در اطراف آن تل كوه پیكر ، رژه می رفتند ، و با همه امكانات لوژستیكی كه بهمراه داشتند ، خود را آشكارنمودند .
در این هنگام كه متوكل ، اوج قدرت خود را می خوامست به رخ امام هادی ( ع ) بكشد ، سری تكان داد و به امام گفت : ( آیا لشگرم رامی بینی ؟ ! )
امام هادی ( ع ) فرمود : ( آیا من هم لشگر خود را به صحنه بیاورم ؟ )
متوكل گفت : مانعی ندارد .
امام هادی ( ع ) دعائی خواند ، ناگاه متوكل دید : زمین و آسمان ، پر از فرشتگان غرق در اسلحه شده است ، و خود و لشگر خود را در برابر آن ، بسیار ناچیز یافت ، هماندم تعادل خود را از دست داد و بیهوش به زمین افتاد ، هنگامی كه به هوش آمد ، امام هادی ( ع ) به او فرمود : ( هدف ما دنیا نیست ، بلكه هدف ما امور معنوی و آخرت است ، و آنچه تو می پنداری ، اساسی ندارد ) ( 147 )
( یعنی اگر دنیا وسیله آخرت گردد ، خوب است و گرنه همه این قدرتهای ظاهری ، پوشالی و پوچ و نا پایدار خواهد بود )
به این ترتیب مانور پوشالی متوكل ، در برابر عظمت معنوی امام هادی ( ع ) در هم شكست .