درباره

آخرین نوشته ها

  • داستانی از خدمت به دین و اهل بیت
  • وصیت و توصیه شهدا
  • قسمت اول رمان برات میمیرم
  • داستانهایی از بدترین گناه
  • ایوب پیامبر که بود؟ + فیلم
  • در بهار آزادی جای حججی ها خالی
  • پاسخ رهبر معظم انقلاب به پیام سردار رشید اسلام
  • واکنش کاربران به پیام حاج قاسم سلیمانی به رهبر انقلاب
  • پیام مدیر سایت :
  • آیا نمی رسد به حضورت صدای ما؟
  • عواقب دنیوی و اخروی گناه زنا
  • هجرت پیامبر(ص) از مکه به مدینه چگونه اتفاق افتاد؟
  • غفلت از یار گرفتار شدن هم دارد
  • بازدید سرزده رهبر انقلاب از مناطق زلزله زده
  • مهدویت در کلام امام رضا علیه السلام
  • السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
  • داستانهایی از امام رضا علیه السلام
  • داستانهای شگفت از امام حسن مجتبی (علیه السلام)
  • تنها دو قدم تا رضایت امام زمان (عج)
  • ریشه نابسامانی های مسلمانان در بیان پیامبر اکرم (ص)
  • چگونه زمینه ساز ظهور باشیم ؟
  • قساوت قلب و خشک شدن اشک چشم
  • خانمی که امام زمان(عج) به دیدن او آمد
  • ما برای ظهور چه قدمی برداشته ایم ؟
  • آیا امام زمان از مشکلات ما خبر دارد؟
  • شهیدی که پس از شهادت کتاب خاطرات خود را نوشت
  • توقعات امام عصر (عج) از شیعیان
  • طریقه خواندن نماز آیات
  • واکنش ها به زمین لرزه ای مرگبار
  • عصر زلزله های ویرانگر
  • لیست آخرین مطالب
  • جستجو

    نسیم ظهور
    كد لوگوی ما

    نظر سنجی

    ایجاد کدام مورد را برای سایت نسیم ظهور ضروری میدانید ؟






    امکانات

    بازدیدهای امروز : نفر
    بازدیدهای دیروز : نفر
    كل بازدیدها : نفر
    بازدید این ماه : نفر
    بازدید ماه قبل : نفر
    كل مطالب : عدد
    آخرین بروز رسانی :


    قالب وبلاگ

    ﻣﺎﮐﺲ ﻣﻮﻟﺮ، ﺧﺎﻭﺭﺷﻨﺎﺳﻲ ﺁﻟﻤﺎﻧﻲ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺁﮐﺴﻔﻮﺭﺩ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ : ﺍﺳﻼﻑ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺮﻓﺮﻭﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﺪﺍ ﻧﺎﻣﻲ ﻫﻢ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ .‏[ 1 ‏] .
    ﺍﻳﻦ ﺳﺨﻦ، ﺣﮑﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﻱ ﻭ ﻓﻄﺮﻱ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻲﮐﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ ﺍﺳﻼﻡ، ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﻣﻴﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻧﮑﻪ، ﺣﻴﺎﺕ ﺁﺩﻣﻲ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺁﻥ، ﻣﻨﻮﻁ ﺑﻪ ﺗﻨﻔﺲ ﻭ ﺟﺬﺏ ﺍﮐﺴﻴﮋﻥ ﻭ



    ﻣﺎﮐﺲ ﻣﻮﻟﺮ، ﺧﺎﻭﺭﺷﻨﺎﺳﻲ ﺁﻟﻤﺎﻧﻲ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺁﮐﺴﻔﻮﺭﺩ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ : ﺍﺳﻼﻑ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺮﻓﺮﻭﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﺪﺍ ﻧﺎﻣﻲ ﻫﻢ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ .‏[ 1 ‏] .
    ﺍﻳﻦ ﺳﺨﻦ، ﺣﮑﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﻱ ﻭ ﻓﻄﺮﻱ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻲﮐﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ ﺍﺳﻼﻡ، ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﻣﻴﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻧﮑﻪ، ﺣﻴﺎﺕ ﺁﺩﻣﻲ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺁﻥ، ﻣﻨﻮﻁ ﺑﻪ ﺗﻨﻔﺲ ﻭ ﺟﺬﺏ ﺍﮐﺴﻴﮋﻥ ﻭ ﺩﻓﻊ ﮐﺮﺑﻦ ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ ﺁﺳﺘﺎﻥ ﮐﺒﺮﻳﺎﻳﻲ ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﺎﺭ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﺬﺭﮔﺎﻩ، ﺯﻧﮕﺎﺭ ﻧﻘﺺ ﻭ ﺟﻬﻞ ﻭ ﺟﻮﺭ ﺍﺯ ﺻﺤﻴﻔﻪ ﻱ ﺩﻝ ﺑﺰﺩﺍﻳﺪ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﻱ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻓﺮﻭﻍ ﺗﺎﺑﻨﺎﮎ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺭﻭﺷﻦ ﺳﺎﺯﺩ .
    ﻧﻤﺎﺯ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﺍﻥ ﺣﻴﺎﺕ ﺁﺩﻣﻴﺎﻥ، ﻭﺍﺭﺩ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺑﺸﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﻟﻬﻲ ﻭﺍﺟﺐ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻱ ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻲ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﺑﺎ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻣﻲﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﺎﻥ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﺑﻴﻦ ﻣﻠﺘﻬﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﻬﺎﻥ، ﭼﻴﺰ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﻭ ﻧﺎﻣﺄﻧﻮﺳﻲ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﺑﺎ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻭ ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﻨﺎﺟﺎﺕ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﺪ .
    ﻫﺮ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻧﻲ ﺳﺨﻦ ﺍﺯ ﻭﺻﻒ ﺗﻮ ﮔﻮﻳﺪ
    ﺑﻠﺒﻞ ﺑﻪ ﻏﺰﻝ ﺧﻮﺍﻧﻲ ﻭ ﻗﻤﺮﻱ ﺑﻪ ﺗﺮﺍﻧﻪ
    ‏[ 1 ‏] ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻧﻤﺎﺯ، ﺹ .27
    ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺮﺏ ﺗﻤﺪﻥ ﻏﺮﺏ ‏( ﺍﻟﮑﺴﻴﺲ ﮐﺎﺭﻝ ‏)
    ﺩﺭ ﻗﺮﻥ ﺣﺎﺿﺮ، ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻥ ﺑﻄﻮﺭ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺑﺤﺚ ﻣﻲﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺳﺨﻦ ﺍﺯ ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﻌﻨﻮﻱ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩﻋﺎ ﻭ ... ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﻲﺁﻭﺭﻧﺪ . ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﺫﻋﺎﻥ ﻣﻲﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻣﻲﮐﻨﻨﺪ، ﻧﻤﺎﺯ ﻣﻲﺧﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﭼﻨﮓ ﺑﻪ ﺭﻳﺴﻤﺎﻥ ﻣﺤﮑﻢ ﺩﻋﺎ ﻣﻲﺯﻧﻨﺪ . ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺩﻋﺎ، ﻣﻮﺟﺐ ﺭﻓﻊ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻳﻬﺎ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺍﻣﺮﺍﺽ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ . ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﺮﺿﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻄﻬﺎﻳﻲ ﮐﻪ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺭﺧﻨﻪ ﻧﻤﻲﮐﻨﺪ . ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻧﻲ ﮐﻪ ﻣﺄﻳﻮﺱ ﻭ ﻧﻮﻣﻴﺪﻧﺪ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻭ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﻱ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺩﺭﻣﺎﻧﺪﻩ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ، ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﺑﺪ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﮐﻨﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺭﻭﺡ ﺑﻲﻗﺮﺍﺭ ﻭ ﻣﺘﻼﻃﻢ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﺩﻝ ﺑﻨﺪﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﺻﻞ ﻭ ﻣﺒﺪﺃ ﺗﻌﻠﻖ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺳﺨﺖ ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﺶ ﺗﻠﺦ ﻭ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .
    ﺩﮐﺘﺮ ﺍﻟﮑﺴﻴﺲ ﮐﺎﺭﻝ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺮﺏ ﺗﻤﺪﻥ ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍﻫﻲ ﻧﻤﻲﻳﺎﺑﺪ ﻭ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ : ‏« ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺪﻥ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﻭ ﺍﺧﺘﺮﺍﻋﺎﺕ ﺭﻭﺯﺍﻓﺰﻭﻥ، ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣﺎ، ﺳﺎﺯﺷﻲ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻭ ﻫﺮ ﺳﺎﻝ ﺑﺮ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎ ﻭ ﻣﺨﺎﻃﺮﺍﺕ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ، ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﻧﺪﻩ ﻱ ﺗﻤﺪﻥ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻲﺷﻤﺎﺭﻳﻢ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺭﺍﻫﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺻﻼﺡ ﻳﺎ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ ‏» . ‏[ 1 ‏] .
    ﻭﻟﻲ ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻭ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﻌﺪﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻳﺄﺳﻬﺎﻱ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﺗﻤﺪﻥ ﺟﺪﻳﺪ، ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ : ‏« ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻲ ﻧﻴﺮﻭﻱ ﺗﺤﻤﻞ ﻏﻤﻬﺎ ﻭ ﻣﺼﺎﺋﺐ ﺭﺍ ﻣﻲﺑﺨﺸﺪ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻱ، ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻥ ﻳﺎﻓﺖ، ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﻣﻲﮐﻨﺪ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﮔﻲ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻲﺩﻫﺪ .‏[ 2 ‏] .
    ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﻌﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﺍﺕ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﺩﻝﺍﻧﮕﻴﺰ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺗﺄﺛﻴﺮﺍﺕ ﺁﻥ، ﺍﺯ ﺩﻳﺪﮔﺎﻫﻲ ﻧﻮ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺷﻮﺩ .
    ﺧﻮﺷﺘﺮ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺩﻟﺒﺮﺍﻥ
    ﮔﻔﺘﻪ ﺁﻳﺪ ﺩﺭ ﺣﺪﻳﺚ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
    ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻱ ﺁﺭﺍﻱ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻋﻠﻮﻡ ﺟﺪﻳﺪ، ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻴﻢ ﺗﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﻋﻈﻴﻢ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻋﻠﻮﻡ ﻣﻄﺮﺡ ﺭﻭﺯ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ .
    ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻌﺎﻧﺖ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﺯ، ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺷﻮﻳﻢ .
    ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﻱ ﺩﻝ ﻣﺤﻮ ﺩﻳﺪﺍﺭﺕ ﮐﻨﻢ
    ﺟﻠﻮﻩ ﮔﺎﻩ ﺭﻭﻱ ﺩﻟﺪﺍﺭﺕ ﮐﻨﻢ
    ﻭﺍﻟﻪ ﻱ ﺁﻥ ﻣﺎﻩ ﺭﺧﺴﺎﺭﺕ ﮐﻨﻢ
    ﺑﺴﺘﻪ ﻱ ﺁﻥ ﺯﻟﻒ ﻃﺮﺍﺭﺕ ﮐﻨﻢ
    ﺩﺭ ﺑﻼﻱ ﻋﺸﻖ ﺩﻟﺪﺍﺭﺕ ﮐﻨﻢ
    ﭘﺎﻳﺒﻨﺪ ﻃﺮﻩ ﻱ ﻳﺎﺭﺕ ﮐﻨﻢ
    ﺩﮐﺘﺮ ﺍﻟﮑﺴﻴﺲ ﮐﺎﺭﻝ، ﺟﺮﺍﺡ ﻭ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﻭ ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﺴﺖ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻱ ﻭ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺟﺎﻳﺰﻩ ﻧﻮﺑﻞ، ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ :
    ‏« ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻋﺮﻭﺝ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﻱ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻱ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺗﺠﻠﻲ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺗﺠﻠﻲ ﻧﻴﺎﺯ ﺭﻭﺡ ﺁﺩﻣﻲ ﺍﺳﺖ . ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺍﻣﺎﻧﺘﻲ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﮐﺴﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻣﻲﮐﻨﺪ، ﺑﺎﺭﻗﻪ ﻱ ﻧﻮﺭ ﺩﻋﺎ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺳﻴﻤﺎ ﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻴﺎﻳﺸﮕﺮ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺳﺎﻃﻊ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺩ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﻲﺑﺮﺩ .
    ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻗﻮﻳﺘﺮﻳﻦ ﻧﻴﺮﻭﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ، ﻧﻴﺮﻭﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻗﻮﻩ ﻱ ﺟﺎﺫﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺣﻘﻴﻘﻲ ﺩﺍﺭﺩ .
    ﺩﺭ ﺣﺮﻓﻪ ﻱ ﭘﺰﺷﮑﻲ، ﺧﻮﺩ ﻣﻦ ﻣﺮﺩﺍﻧﻲ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻡ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ ﺩﺭ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻣﺆﺛﺮ ﻧﻴﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﻣﺄﻳﻮﺱ ﺍﺯ ﺩﺍﺭﻭ ﺷﺪﻧﺪ، ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻱ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻭ ﻣﺎﻟﻴﺨﻮﻟﻴﺎ ﺭﻫﺎﻳﻲ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﭼﻮﻥ ﺭﺍﺩﻳﻮﻡ ﻳﮏ ﻣﻨﺒﻊ ﻧﻴﺮﻭﻱ ﻣﺸﻌﺸﻌﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻲﺷﻮﺩ .
    ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺩﻋﺎ، ﺑﺸﺮ ﻣﻲﮐﻮﺷﺪ ﻧﻴﺮﻭﻱ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩﻱ ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﻫﺪ . ﻭﻗﺘﻲ ﮐﻪ ﺩﻋﺎ ﻣﻲﺧﻮﺍﻧﻴﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﻮﻩ ﻱ ﻣﺤﺮﮐﻪ ﻱ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻱ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﺋﻨﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﻣﺘﺼﻞ ﻭ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻣﻲﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻴﺮﻭ ﺑﻪ ﺣﻮﺍﺋﺞ ﻣﺎ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ . ﺑﻪ ﺻﺮﻑ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺘﺪﻋﺎ، ﻧﻮﺍﻗﺺ ﻣﺎ ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺗﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺟﺎﻱ ﺑﺮ ﻣﻲﺧﻴﺰﻳﻢ .
    ‏[ 1 ‏] ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ، ﮐﺎﺭﻝ، ﺹ .275
    ‏[ 2 ‏] ﺭﺍﻩ ﻭ ﺭﺳﻢ ﺯﻧﺪﮔﻲ، ﮐﺎﺭﻝ، ﺹ .137
    ﺍﺛﺮﺍﺕ ﻧﻴﺎﻳﺶ ‏( ﺍﻣﺮﺳﻮﻥ ‏)
    ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺑﺎﺷﻮﺭ ﻭ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﻲﺳﺎﺯﻳﻢ، ﻫﻢ ﺭﻭﺡ ﻭ ﻫﻢ ﺟﺴﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺟﻬﻲ ﺍﺣﺴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲﺩﻫﻴﻢ . ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﺮﺩ ﻳﺎ ﺯﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺩﻋﺎ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻱ ﻣﻔﻴﺪﻱ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ . ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻱ ﺍﻣﺮﺳﻮﻥ : ‏« ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺩﻋﺎ ﻧﮑﺮﺩ، ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﺭﺳﻴﺪ . ‏»
    ﻧﻘﺶ ﺩﻋﺎ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ‏( ﺍﻟﮑﺴﻴﺲ ﮐﺎﺭﻝ ‏)
    ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻥ، ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻭ ﺁﺷﺎﻣﻴﺪﻥ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻭ ﺩﻋﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﺯﻭﺍﻝ ﻣﺼﻮﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺁﺛﺎﺭ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻭﺍﻫﻲ ﻭ ﺧﻴﺎﻟﻲ ﻧﻴﺴﺖ .
    ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻲﺁﻭﺭﺩ، ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺻﺤﻴﺤﻲ ﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻱ ﻣﻐﺰﻱ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻳﮏ ﻧﻮﻉ ﺷﮑﻔﺘﮕﻲ ﻭ ﺍﻧﺒﺴﺎﻁ ﺑﺎﻃﻨﻲ ﻭ ﮔﺎﻩ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻲ ﻭ ﺩﻻﻭﺭﻱ ﺭﺍ ﺗﺤﺮﻳﮏ ﻣﻲﮐﻨﺪ . ‏[ 1 ‏] .
    ﺩﻧﻴﺎﻱ ﻋﻠﻢ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﻣﺘﺒﺎﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ، ﻟﮑﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﻋﻠﻢ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ، ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺣﺎﻻﺕ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﮐﻴﻔﻴﺎﺕ ﺑﺪﻧﻲ ﻧﻴﺰ ﺍﺛﺮ ﻣﻲﮐﻨﺪ ﻭ ﮔﺎﻫﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﺑﻬﺒﻮﺩﻱ ﻣﻲﺑﺨﺸﺪ . ﺍﻳﻦ ﮐﻴﻔﻴﺎﺕ ﻫﺮ ﭼﻘﺪﺭ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﮎ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻌﺘﺮﻑ ﺑﻮﺩ . ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻲ ﻧﻴﺮﻭﻱ ﺗﺤﻤﻞ ﻏﻤﻬﺎ ﻭ ﻣﺼﺎﺋﺐ ﺭﺍ ﻣﻲﺑﺨﺸﺪ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﻣﻲﮐﻨﺪ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﮔﻲ ﻭ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻲﺩﻫﺪ .
    ﺩﮐﺘﺮ ﻧﺠﺎﺗﻲ ﻣﻲﻧﻮﻳﺴﺪ : ‏« ﭘﺰﺷﮏ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻱ ‏« ﺍﻟﮑﺴﻴﺲ ﮐﺎﺭﻝ ‏» ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﺎﺯ ﺳﺒﺐ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﺸﺎﻁ ﻣﻌﻨﻮﻱ ﻣﺸﺨﺼﻲ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺷﻔﺎﻱ ﺳﺮﻳﻊ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺩﺭ ﺯﻳﺎﺭﺗﮕﺎﻫﻬﺎ ﻭ ﻣﻌﺎﺑﺪ ﻣﻲﺷﻮﺩ 2]«. ‏] .
    ﺍﻟﮑﺴﻴﺲ ﮐﺎﺭﻝ ﺟﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﻣﻲﻧﻮﻳﺴﺪ : ‏« ﺍﮔﺮ ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﺪ، ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﻤﻴﻖ ﻭ ﻣﺸﻬﻮﺩﻱ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ ﮐﻪ ﺩﻋﺎ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺻﺤﻴﺢ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻴﺖ ﻋﺎﻟﻴﺘﺮﻳﻦ ﻣﻠﮑﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺑﺪﻥ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻲ - ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻧﻲ ﺷﮑﻨﻨﺪﻩ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ - ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻱ ﻭ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻲﺑﺨﺸﺪ . ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻋﻤﻠﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﺩﻣﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺧﺪﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲﺩﻫﺪ . ﻣﺮﺩﻱ ﺩﻫﺎﺗﻲ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺻﻒ ﻧﻤﺎﺯ، ﺩﺭ ﻳﮏ ﻣﻌﺒﺪ، ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﮐﺴﻲ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ ‏« ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻴﺪ؟ ‏» ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻔﺖ : ‏« ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻲﮐﻨﻢ ﻭ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻲﮐﻨﺪ . ﺁﺩﻣﻲ ﺩﻋﺎ ﻣﻲﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ 3]«. ‏] .
    ‏« ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﮐﻮﺷﺸﻲ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺁﺩﻣﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﻱ ﻧﺎﺩﻳﺪﻧﻲ ﮐﻪ ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻋﻠﻲ ﻭ
    ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ ﻧﻴﮑﻲ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻱ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ‏» ‏« ﺍﭘﻴﮑﺘﺘﻮﺱ ‏» ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ :
    ‏« ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﻧﻔﺲ ﻣﻲﮐﺸﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﻴﻨﺪﻳﺸﻴﺪ .
    ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺁﺩﻣﻲ ﻗﺎﻟﺐ ﺭﻳﺰﻱ ﺷﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﺎﺩﺗﻲ ﺩﺭﺁﻳﺪ . ﻫﻴﭻ ﻣﻌﻨﻲ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺁﺩﻣﻲ ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﺎﻥ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﮕﺰﺍﺭﺩ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ ﻱ ﺭﻭﺯ ﺣﺮﮐﺎﺗﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻭﺣﺸﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﻋﺎﻱ ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻫﻲ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻫﻲ ﺍﺯ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ .
    ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﻋﺎ ﺿﺮﻭﺭﺗﻲ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﻠﺘﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲﺭﻭﺩ . ﮐﻤﻲِ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺩﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭﻩﻱ ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ ﮐﺸﺎﻧﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﻋﺎ ﮐﻪ ﺍﺳﺎﺳﻲﺗﺮﻳﻦ ﻭﺭﺯﺵ ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺧﺼﻮﺻﻲ ﻣﺎ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﮐﻨﺪ . ﺍﮔﺮ ﻧﻴﺮﻭﻱ ﺩﻋﺎ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺁﺯﺍﺩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻋﻤﻮﻡ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺡ ﻣﻨﻈﻮﺭﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﺳﺎﺯﺩ، ﺍﻣﻴﺪ ﺁﻥ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻴﺮ ﺩﻋﺎﻫﺎﻱ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﺍﺟﺎﺑﺖ ﺑﺮﺳﺪ . ‏[ 4 ‏] ‏»
    ‏« ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺍﮐﺴﻴﮋﻥ ﻭ ﺁﺏ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﻲﺭﺳﺪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﺁﺩﻣﻲ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻲﺷﻮﺩ . ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺷﺪ ﻏﺎﻳﻲ ﻣﺎ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﺪ 5]«. ‏] .
    ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻫﺎ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺗﻮﺩﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺍﺑﺮ، ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻻ ﻣﻲ ﺭﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻧﻴﺎﻳﺸﮕﺮﺍﻥ ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻨﺪ ﻭﻟﻲ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻗﻬﺎ، ﻫﻤﮕﻲ ﺑﺮ ﺩﻭ ﭘﺎﻳﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ : ﻧﻴﺎﺯ ﻭ ﻋﺸﻖ . ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻴﺘﺮﻳﻦ ﺷﮑﻞ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺍﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ . ﺁﺩﻣﻲ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺑﺎ ﻓﺮﻭﺗﻨﻲ ﺳﺮ ﻓﺮﻭﺩ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ، ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻳﺶ ﺳﭙﺎﺱ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ، ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻲ ﺳﭙﺎﺭﺩ ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻱ ﺍﻭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ . ‏[ 6 ‏] .
    ‏[ 1 ‏] ﺍﻟﮑﺴﻴﺲ ﮐﺎﺭﻝ، ﺹ 12 ، 11 ، ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﻣﺬﻫﺐ، ﺹ 214 ؛ ﺁﻳﻴﻦ ﺯﻧﺪﮔﻲ، ﺹ .246
    ‏[ 2 ‏] ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻲ، ﺹ .359
    ‏[ 3 ‏] ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﮐﺎﺭﻝ، ﺹ .7
    ‏[ 4 ‏] ﮐﻠﻴﺪﻫﺎﻱ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻲ، ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺍﺣﻤﺪ ﺁﺭﺍﻡ، ﺹ 31 ، 306 ، .308
    ‏[ 5 ‏] ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﮐﺎﺭﻝ، ﺹ .18
    ‏[ 6 ‏] ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﺹ 6 ﻭ .7
    ‏[ 1 ‏] ﺍﻟﮑﺴﻴﺲ ﮐﺎﺭﻝ، ﺹ 12 ، 11 ، ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﻣﺬﻫﺐ، ﺹ 214 ؛ ﺁﻳﻴﻦ ﺯﻧﺪﮔﻲ، ﺹ .246
    ‏[ 2 ‏] ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻲ، ﺹ .359
    ‏[ 3 ‏] ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﮐﺎﺭﻝ، ﺹ .7
    ‏[ 4 ‏] ﮐﻠﻴﺪﻫﺎﻱ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻲ، ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺍﺣﻤﺪ ﺁﺭﺍﻡ، ﺹ 31 ، 306 ، .308
    ‏[ 5 ‏] ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﮐﺎﺭﻝ، ﺹ .18
    ‏[ 6 ‏] ﻧﻴﺎﻳﺶ، ﺹ 6 ﻭ .7
    ﻫﻤﮕﻮﻧﻲ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻲ ‏( ﺩﻳﻞ ﮐﺎﺭﻧﮕﻲ ‏)
    ﺩﮐﺘﺮ ﺩﻳﻞ ﮐﺎﺭﻧﮕﻲ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺱ ﻭ ﺑﻨﻴﺎﻥ ﮔﺬﺍﺭ ﺩﺍﻧﺸﮑﺪﻩ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﻧﻴﻮﻳﻮﺭﮎ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻤﺪﻥ ﮐﻨﻮﻧﻲ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ :
    ‏« ﭼﺮﺍ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻼﺕ، ﻧﻴﺮﻭﻱ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻣﻲ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺭﻳﺸﻪ ﮐﻦ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺩﺭ ﻳﺄﺱ ﻓﺮﻭ ﻣﻲ ﺭﻭﻳﻢ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﻢ،ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻲ ﺁﻳﻴﻢ ﻭ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺻﺒﺮ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﻳﺄﺱ ﺑﺮ ﻣﺎ ﭘﻴﺮﻭﺯ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ؟ ! ﻭ ﭼﺮﺍ ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺯﻩ، ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﻤﺎﺯ، ﺣﻤﺪ ﻭ ﺩﻋﺎ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﻤﻲ ﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻧﻤﻲ ﺩﻫﻴﻢ؟ !
    ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﺪﻳﺪﺗﺮﻳﻦ ﻋﻠﻢ ﻳﻌﻨﻲ ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺰﺷﮑﻲ ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﻲ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﭼﺮﺍ؟ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺭﻭﺣﻲ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻳﮏ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺩﻳﻦ ﻧﮕﺮﺍﻧﻲ ﻭ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻭ ﺗﺮﺱ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺍﮐﺜﺮ ﻧﺎﺧﻮﺷﻴﻬﺎﻱ ﻣﺎﺳﺖ ﺑﺮ ﻃﺮﻑ ﻣﻲﺳﺎﺯﺩ .
    ﺷﺨﺺ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﺯ ﮐﺸﻒ ﺭﻣﺰ ﺍﺛﺮ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻋﺎﺟﺰﻡ، ﻭﻟﻲ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻧﻤﻲﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﻭﺣﻲ ﻭ ﺍﺗﮑﺎﻳﻲ ﮐﻪ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻲﺁﻭﺭﺩ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪ ﻧﺸﻮﻡ . ﺑﺎ ﺩﻟﻴﻞ ﻳﺎ ﺑﻲﺩﻟﻴﻞ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﻣﺴﻠﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻪ ﺩﻳﻦ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻖ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪﺍﻧﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﭘﺎﻳﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ .
    ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻓﻮﺕ ‏« ﻫﻨﺮﻱﻓﻮﺭﺩ ‏» ﺑﻪ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﺍﻭ ﺭﻓﺘﻢ . ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﻭ ﻣﻼﻝ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ 78 ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻭ ﺳﺎﻟﻬﺎﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺗﻼﺵ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻱ ﻳﮑﻲ ﺍﺯ ﻣﺆﺳﺴﺎﺕ ﺑﺰﺭﮒ ﺻﻨﻌﺘﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻴﻤﺎﻱ ﺍﻭ ﺑﺒﻴﻨﻢ، ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﻲ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺷﺎﺩﺍﺏ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﻳﺎﻓﺘﻢ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪﻡ . ﻭﻗﺘﻲ ﺩﻟﻴﻞ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺷﺎﺩﺍﺑﻲ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﺮﺳﻴﺪﻡ ﺧﻴﻠﻲ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﮔﻔﺖ :
    ... ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﻣﻲﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺣﺘﻴﺎﺟﻲ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺭﺯ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﺎﮐﻢ ﻭ ﻣﺴﻠﻂ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺳﺖ، ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭﺟﻬﻲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ .
    ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﭼﻪ ﻣﻮﺟﺒﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﮕﺮﺍﻧﻲ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻲﻣﺎﻧﺪ؟
    ﺩﻳﻞ ﮐﺎﺭﻧﮕﻲ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺧﺪﺍﻱ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺸﮑﻠﺶ ﺭﺍ ﺣﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ :
    ﻭﻗﺘﻲ ﮐﻪ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺁﻻﻡ ﻭ ﻣﺼﺎﺋﺐ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻱ ﺧﻮﻳﺶ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ ﭼﻪ ﺑﻴﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﺸﻮﻳﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻬﺮﺍﺳﻴﻢ؟
    ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺱ ﺑﺰﺭﮒ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ ﮐﻪ : ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺳﻪ ﺍﺻﻞ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ، ﭼﻪ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﻭ ﭼﻪ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭ ﻭ ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺱ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻲ ﮐﻨﺪ :
    -1 ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﻲ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻲ ﻫﺎ ﻭ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻳﻬﺎ ﺭﺍ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺩﻋﺎ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺁﻭﺭﻳﻢ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺣﻞ ﮐﻨﻴﻢ .
    -2 ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﻢ ﺷﺮﻳﮑﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻏﻢ ﺧﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻳﻢ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ . ﺧﻴﻠﻲ ﮐﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﺴﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ . ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﻧﮕﺮﺍﻧﻲ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ، ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺮ ﻣﺎ ﻫﺠﻮﻡ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﻳﺎﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺟﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍ ﻣﻲ ﺭﻭﻳﻢ ﻭ ﺍﻭ ﻣﺤﺮﻣﺘﺮﻳﻦ ﻭ ﺭﺍﺯﺩﺍﺭﺗﺮﻳﻦ ﻳﺎﻭﺭ ﻣﺎﺳﺖ . ﻭﻗﺘﻲ ﮐﺴﻲ ﺭﺍ ﻧﻤﻲ ﻳﺎﺑﻴﻢ ﺷﻨﻮﺍﻱ ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ ـ ﺧﺪﺍﻱ ﺗﻌﺎﻟﻲ ـ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺩﺭﺩ ﺩﻟﻬﺎﻱ ﻣﺎﺳﺖ .
    -3 ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻭ ﮐﻮﺷﺶ ﻭﺍﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮔﺎﻡ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭﻗﺘﻲ ﻫﺪﻑ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻌﺎﻟﻲ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ، ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻗﺪﻡ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
    ﭼﺮﺍ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻻ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﻧﻤﻲ ﺑﻨﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻲ ﺭﻭﻳﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ ﺯﺍﻧﻮ ﻧﻤﻲ ﺯﻧﻴﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﺯ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﻧﻤﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﺪ؟ ﺟﺰ ﺧﺪﺍ ﻣﺤﺮﻣﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺘﺎﻥ ﮔﻮﺵ ﺑﺪﻫﺪ .
    ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺩﻗﺎﻳﻘﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻋﺎ ﻭ ﺭﺍﺯ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻱ ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻩ ﺍﻳﺪ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﻲ ﺩﺍﺭﻳﺪ؟ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺩﻕ ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﺁﻳﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﻤﻲ ﮐﻨﻴﺪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻳﺪ؟ ﻳﮏ ﻣﺸﺎﻭﺭ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻭ ﺭﺍﻳﮕﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﻮﻫﺒﺘﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ‏[ 1 ‏] .
    ﮐﺎﺭﻧﮕﻲ ﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﺪ : ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻗﻮﻱ ﺑﻪ ﻣﺬﻫﺐ، ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻴﻤﻲ ﺍﺯ ﻧﮕﺮﺍﻧﻴﻬﺎﻱ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﻣﻲ ﺳﺎﺯﺩ ... ﺍﮔﺮ ﻣﺬﻫﺒﻲ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﭘﻮﭺ ﺍﺳﺖ . ‏[ 2 ‏] .
    ‏[ 1 ‏] ﺁﺋﻴﻦ ﺯﻧﺪﮔﻲ، ﺹ 241 ، 242 ، .246
    ‏[ 2 ‏] ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺄﺧﺬ، ﺹ 291 ، .183
    ﺍﺛﺮ ﻧﻴﺎﻳﺶ ‏( ﻟﺌﻮﻥ ﺩﻧﻲ ‏)
    ﻟﺌﻮﻥ ﺩﻧﻲ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺷﻨﺎﺱ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻱ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ :
    ‏« ﻧﻴﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺍﻧﺎ، ﺭﺍﺯ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻳﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻱ ﺧﺎﮐﺴﺎﺭ ﺑﺎ ﻣﻌﺒﻮﺩ ﻭ ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻓﮑﺮ، ﺗﻮﺟﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﻣﺒﺪﺃ ﻭ ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮐﻪ ﻣﻠﺠﺄ ﻭ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻩ ﺩﻝ ﺷﮑﺴﺘﮕﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻉ ﻭ ﻓﺮﻭﺗﻨﻲ، ﺩﺭﻣﺎﻧﺪﮔﻲ، ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻲ ﻭ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﺣﺎﻟﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺳﺘﺎﻥ ﺍﻟﻮﻫﻴﺘﺶ ﻋﺮﺿﻪ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺫﺍﺕ ﭘﺎﮎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻱ ﺍﺵ، ﮐﻮﭼﮑﻲ ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ ﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﺸﮕﺎﻩ ﻣﻘﺪﺳﺶ ﻋﻔﻮ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺷﻤﻮﻝ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﻋﻨﺎﻳﺖ ﺑﻲ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺴﺄﻟﺖ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ‏( ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ‏) ﺷﺨﺺ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺩﻝ ﭘﺮﻳﺶ ﺧﻮﺩ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ ﻭ ﺳﺮ ﻋﺒﻮﺩﻳﺖ ﻭ ﺑﻨﺪﮔﻲ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﺳﺘﺎﻥ ﭘﺮﻋﻈﻤﺖ ﻭ ﺟﻼﻝ ﺧﺎﻟﻖ ﻳﮑﺘﺎ ﻣﻲ ﺳﺎﻳﺪ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺣﺎﺟﺖ ﺑﻪ ﺳﻮﻳﺶ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﻲ ﮐﻨﺪ . ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺣﻖ ﺟﻞ ﻭ ﻋﻼ، ﻣﻴﻞ ﻭ ﺷﻮﻗﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻱ ﻭﺍﺭﺳﺘﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﭼﺸﻢ ﻣﻲ ﭘﻮﺷﺪ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﺶ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﻣﻈﺎﻫﺮ ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ ﻱ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﺧﺎﮐﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺑﺎﻝ ﻣﻲ ﮔﺸﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺫﻭﻕ ﻭ ﻧﺸﺎﻁ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﻨﺪﻩ ﻱ ﻣﺆﻣﻦ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﻣﺎﺩﻱ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻳﺎﺩ ﻣﻲ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﮐﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺣﻖ ﻭ ﺍﺩﺍﻱ ﺳﭙﺎﺱ ﻭ ﺗﺸﮑﺮ ﺍﺯ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﺑﺨﺸﺎﻳﺶ ﺍﻭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ .
    ﺗﺴﺒﻴﺢ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﺫﺍﺕ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻭ ﻋﺮﺽ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻭ ﺳﭙﺎﺱ ﺑﻪ ﺁﺳﺘﺎﻥ ﻣﻠﮑﻮﺗﻲ ﺍﺵ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﻻﺯﻡ ﻭ ﭘﺮﻓﺎﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻧﻴﺎﺵ ﺩﺭ ﺳﭙﻴﺪﻩ ﺻﺒﺢ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻃﻠﻮﻉ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻋﺼﺮ ﻭ ﻏﺮﻭﺏ ﻭ ﺷﺎﻣﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ . ‏[ 1 ‏] .
    ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺩﺍﻱ ﺣﻖ ﺑﻨﺪﮔﻲ ﻭ ﻋﺮﺽ ﺣﺎﺟﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺷﺨﺺ ﺑﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﮔﻲ ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺠﺰ ﺩﺳﺖ ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺧﺎﻟﻖ ﮔﺸﻮﺩﻩ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﺠﺎ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺩﻋﺎ ﮐﻨﺪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﺮﻳﻦ ﺩﻋﺎ ﻭ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺩﺭﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻃﻠﺐ ﺁﻣﺮﺯﺵ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﺭﺳﺘﮕﺎﺭﻱ ﺯﻧﺪﮔﺎﻥ ﺍﺳﺖ .
    ﭘﻴﺸﻮﺍﻳﺎﻥ ﺩﻳﻦ، ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺩﻋﺎ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﻱ ﺷﻴﻔﺘﻪ ﻭ ﻣﺴﺘﻐﺮﻕ ﺩﺭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻭ ﺗﮑﺮﻳﻢ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣﺎﻝ ﺍﺯ ﺑﺪﻥ ﻓﺎﺭﻍ ﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﻻﻳﺘﻨﺎﻫﻲ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﻲ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .
    ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭﺍﺭﺳﺘﻪ ﻭ ﺁﺯﻣﻮﺩﻩ، ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﻫﺐ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﻳﺎﺑﻲ ﺍﺯ ﺁﺳﺎﻳﺶ ﻭ ﺗﻨﻌﻤﺎﺕ ﺩﻧﻴﻮﻱ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ ﺫﺍﺕ ﺫﻭﺍﻟﺠﻼﻟﺶ ﺭﺍ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻭ ﺗﮑﺮﻳﻢ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﺸﮕﺎﻫﺶ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻴﻨﺎﻳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﺭﺍﺳﺘﮕﻲ ﻭ ﺗﺮﻗﻲ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻓﻴﻮﺿﺎﺕ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﻭ ﻣﻌﻨﻮﻱ ﻧﺎﺋﻞ ﺷﻮﻧﺪ .
    ﻧﻤﺎﺯ، ﺭﻏﺒﺖ ﻭ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺭﻭﺡ، ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺑﻮﺑﻴﺖ ﺍﺳﺖ ﻳﮏ ﺭﺷﺘﻪ ﻱ ﻣﺤﮑﻤﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻱ ﺑﻨﺪﻩ ﻱ ﺧﺎﮐﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻟﻖ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﺟﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﻭﺍﺟﺐ ‏( ﻧﻤﺎﺯ ‏) ، ﻧﻤﺎﺯﮔﺰﺍﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺭﺗﮑﺎﺏ ﮔﻨﺎﻩ ‏[ 2 ‏] ﻭ ﮐﺎﺭﻫﺎﻱ ﻧﺎﺭﻭﺍ ﺑﺮﮐﻨﺎﺭ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻱ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﻲ ﺩﻭﺍﻡ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﻣﻲ ﺑﺮﺩ، ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻳﺴﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻘﺮﺏ ﺑﻪ ﺭﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻱ .
    ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻧﻤﺎﺯ ﻧﻴﺖ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﺎﺯ ﺭﺍ ﻗﺮﺑﺔ ﺍﻟﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺁﻭﺭﻳﻢ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﺎﻗﻲ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻘﺮﺏ ﺑﻪ ﺁﺳﺘﺎﻥ ﺧﺎﻟﻖ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺍﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻣﻲ ﮔﺰﺍﺭﻳﻢ . ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻌﻲ ﮐﻨﻴﻢ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺧﻴﺎﻻﺗﻲ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺳﺎﺯﻳﻢ ﻭ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻣﺘﻮﺍﺿﻊ ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ ﻓﺮﻭﺗﻨﻲ، ﺑﺎ ﻓﻬﻢ ﻣﻌﺎﻧﻲ، ﻧﻤﺎﺯ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺭﺳﺎﻧﻴﻢ .
    ﻟﺌﻮﻥ ﺩﻧﻲ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﮔﻔﺘﺎﺭﺵ ﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﺪ :
    ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺑﻪ ﺷﮑﺮﺍﻧﻪ ﻱ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ ﺧﻮﺩ، ﻫﺮﻳﮏ ﺑﺎ ﺣﺎﻝ ﻭ ﺯﺑﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻱ ﺍﺵ ﻣﺸﻐﻮﻟﻨﺪ . ﺩﺭﻭﺩ ﻭ ﺳﭙﺎﺱ ﻭ ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻮﻫﻴﺖ ﻋﺮﺿﻪ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺧﺎﮐﻴﺎﻥ ﺍﺯ ﻓﻬﻢ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺁﻥ ﻋﺎﺟﺰﻳﻢ .
    ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻭ ﻭﺍﻻﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﺩﻫﺎﻱ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﺎﮐﻲ، ﺗﺴﺒﻴﺤﺎﺕ ﺳﮑﻨﻪ ﻱ ﺳﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﻧﻴﺎﻫﺎﻱ ﻓﻠﮑﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﻗﻮﻱ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺍﻋﻼ ﻋﻠﻴﻴﻦ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻭ ﭘﺨﺶ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ . ﻓﻘﻂ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺧﺠﺴﺘﻪ ﻭ ﻣﻼﺋﮏ ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ، ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻋﺎﻟﻲ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .‏[ 3 ‏] .
    ‏[ 1 ‏] ﺍﺳﺮﻱ، ﺁﻳﻪ ﻱ 78 ، ﺍﻗﺘﺒﺎﺱ .
    ‏[ 2 ‏] ﻋﻨﮑﺒﻮﺕ، ﺁﻳﻪ 45 ، ﺍﻗﺘﺒﺎﺱ .
    ‏[ 3 ‏] ﻋﺎﻟﻢ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻟﺌﻮﻥ ﺩﻧﻲ، ﺹ 218 ، 219 ، 223 ، .225
    نوشته شده در شنبه 22 مهر 1396 ساعت 03:00 بعد از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]