درباره

آخرین نوشته ها

  • داستانی از خدمت به دین و اهل بیت
  • وصیت و توصیه شهدا
  • قسمت اول رمان برات میمیرم
  • داستانهایی از بدترین گناه
  • ایوب پیامبر که بود؟ + فیلم
  • در بهار آزادی جای حججی ها خالی
  • پاسخ رهبر معظم انقلاب به پیام سردار رشید اسلام
  • واکنش کاربران به پیام حاج قاسم سلیمانی به رهبر انقلاب
  • پیام مدیر سایت :
  • آیا نمی رسد به حضورت صدای ما؟
  • عواقب دنیوی و اخروی گناه زنا
  • هجرت پیامبر(ص) از مکه به مدینه چگونه اتفاق افتاد؟
  • غفلت از یار گرفتار شدن هم دارد
  • بازدید سرزده رهبر انقلاب از مناطق زلزله زده
  • مهدویت در کلام امام رضا علیه السلام
  • السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
  • داستانهایی از امام رضا علیه السلام
  • داستانهای شگفت از امام حسن مجتبی (علیه السلام)
  • تنها دو قدم تا رضایت امام زمان (عج)
  • ریشه نابسامانی های مسلمانان در بیان پیامبر اکرم (ص)
  • چگونه زمینه ساز ظهور باشیم ؟
  • قساوت قلب و خشک شدن اشک چشم
  • خانمی که امام زمان(عج) به دیدن او آمد
  • ما برای ظهور چه قدمی برداشته ایم ؟
  • آیا امام زمان از مشکلات ما خبر دارد؟
  • شهیدی که پس از شهادت کتاب خاطرات خود را نوشت
  • توقعات امام عصر (عج) از شیعیان
  • طریقه خواندن نماز آیات
  • واکنش ها به زمین لرزه ای مرگبار
  • عصر زلزله های ویرانگر
  • لیست آخرین مطالب
  • جستجو

    نسیم ظهور
    كد لوگوی ما

    نظر سنجی

    ایجاد کدام مورد را برای سایت نسیم ظهور ضروری میدانید ؟






    امکانات

    بازدیدهای امروز : نفر
    بازدیدهای دیروز : نفر
    كل بازدیدها : نفر
    بازدید این ماه : نفر
    بازدید ماه قبل : نفر
    كل مطالب : عدد
    آخرین بروز رسانی :


    قالب وبلاگ

    ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﮐﺮﻡ ‏( ﺹ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ ‏« ﺍﺭﺣﻢ ﻣﻦ ﻓﯽﺍﻻﺭﺽ، ﯾﺮﺣﻤﮏ ﻣﻦ ﻓﯽﺍﻟﺴﻤﺎﺀ ‏» ﺑﻪ ﺍﻫﻞ ﺯﻣﯿﻦ ﺭﺣﻢ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺭﺣﻢ ﮐﻨﺪ .
    ﻓﻘﯿﻪ ﮐﺎﻣﻞ، ﺣﺎﺝ ﻣﻼ ﺍﺣﻤﺪ ﻧﺮﺍﻗﯽ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺰﺍﺋﻦ ﺧﻮﺩ ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺻﻠﺤﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻥ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﺻﺎﻟﺢ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﯾﺪﻡ، ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﭼﻪ ﮐﺮﺩﻩ، ﮔﻔﺖ : ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮ ﺟﻼﻝ ﺧﻮﺩ ﻭﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ ‏« ﺁﯾﺎ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺁﻣﺮﺯﯾﺪﻡ؟ ‏»
    ﮔﻔﺘﻢ : ﺑﻪ ﻓﻼﻥ ﻭ ﻓﻼﻥ .
    ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻧﻪ، ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻧﯿﺎﻣﺮﺯﯾﺪﻡ .

    ﮔﻔﺘﻢ : ﺍﻟﻬﯽ ! ﭘﺲ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﺮﺍ ﺁﻣﺮﺯﯾﺪﯼ؟
    ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺁﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﺍﺭﯼ ﻭﻗﺘﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪﻫﺎﯼ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﺭﺍﻩ ﻣﯽﺭﻓﺘﯽ،  ﮔﺮﺑﻪ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﯼ ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻋﺎﺟﺰ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺷﺪﺕ ﯾﺦ ﻭ ﺳﺮﻣﺎ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽﺑﺮﺩ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺮﺣﻢ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﭘﻮﺳﺘﯿﻦ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﯽ، ﺟﺎﯼ ﺩﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺮﻣﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﺩ .
    ﮔﻔﺘﻢ : ﺁﺭﯼ .
    ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﭼﻮﻥ ﺑﺮ ﺁﻥ ﮔﺮﺑﻪ ﺗﺮﺣﻢ ﮐﺮﺩﯼ، ﻣﺎ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺭﺣﻢ ﮐﺮﺩﯾﻢ .

    ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ، ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺗﺮﺣﻢ ﺷﻮﺩ، ﺧﻄﺎﺏ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﮔﻨﺠﺸﮏ ﻫﻢ ﺭﺣﻢ ﻧﮑﺮﺩﯾﺪ ! ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺗﺮﺣﻢ ﻭ ﺑﺨﺸﺶ ﺩﺍﺭﯾﺪ؟ ! ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﮐﺮﻡ ‏( ﺹ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﻻﯾﺮﺣﻢﺍﻟﻠﻪ ﻣﻦ ﻻﯾﺮﺣﻢﺍﻟﻨﺎﺱ ‏» ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺣﻢ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ‏( ﺣﺘﯽ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ‏) ، ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺣﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ .

    ﻣﻨﺒﻊ :
    ﺁﻣﻮﺯﻩﻫﺎﯼ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺩﺭ ﮐﻼﻡ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ‏( ﻉ ‏) ، ﺹ 294-293



    ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻧﺒﻮﯼ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺇِﻧَّﻤَﺎ ﯾَﺮْﺣَﻢُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻣِﻦْ ﻋِﺒَﺎﺩِﻩِ ﺍﻟﺮُّﺣَﻤَﺎﺀَ ‏( 1 ‏) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺶ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺭﺣﻤﺎﺀ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ، ﺭﺣﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
    ﺍﺯ ﺍﻣﯿﺮ ﺍﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴّﻼﻡ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺷﺐ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺑﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻛﺮﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ :
    ﯾَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪُ ﻭَﺟَﺒَﺖْ ﻣَﺤَﺒَّﺘِﯽ ﻟِﻠْﻤُﺘَﺤَﺎﺑِّﯿﻦَ ﻓِﯽَّ ﻭَ ﻭَﺟَﺒَﺖْ ﻣَﺤَﺒَّﺘِﯽ ﻟِﻠْﻤُﺘَﻌَﺎﻃِﻔِﯿﻦَ ﻓِﯽَّ ﻭَ ﻭَﺟَﺒَﺖْ ﻣَﺤَﺒَّﺘِﯽ ﻟِﻠْﻤُﺘَﻮَﺍﺻِﻠِﯿﻦَ ﻓِﯽَّ ﻭَ ﻭَﺟَﺒَﺖْ ﻣَﺤَﺒَّﺘِﯽ ﻟِﻠْﻤُﺘَﻮَﻛِّﻠِﯿﻦَ ﻋَﻠَﯽَّ ﻭَ ﻟَﯿْﺲَ ﻟِﻤَﺤَﺒَّﺘِﯽ ﻋِﻠْﻢٌ ﻭَ ﻟَﺎ ﻏَﺎﯾَﺔٌ ﻭَ ﻟَﺎ ﻧِﻬَﺎﯾَﺔٌ .... ‏( 2 ‏) ؛ ﺍﻯ ﻣﺤﻤّﺪ ! ﻣﺤﺒّﺖ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻛﺴﻰ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺑﻮﺭﺯﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺷﺌﻮﻥ ﻫﻢ ﭘﯿﻮﻧﺪﻯ ﺭﺍ ﻣﺮﺍﻋﺎﺕ ﻛﻨﺪ . ﺁﻥ ﺷﺨﺼﻰ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺗﻮﻛّﻞ ﻛﻨﺪ .

    ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻣﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺍﻧﺘﻬﺎﺋﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﯿﭻ ﻓﺮﺩﻯ ﻧﻤﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺁﻥ ﭘﻰ ﺑﺒﺮﺩ ... ‏( 3 ‏)
    ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ، ﺑﺎ ﺫﮐﺮ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ، ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺭﺣﻢ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻭﻟﯿﺎﯼ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﯼ ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺮ ﺟﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ .

    ﻣَﻦ ﻻ ﯾَﺮﺣَﻢ ﻻ ﯾُﺮﺣَﻢ
    ﺍﺣﻤﺪ ﺣﻨﺒﻞ ، ﭘﯿﺸﻮﺍﯼ ﺍﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ ، ﺍﺯ ﺍﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮﻩ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻣﯽ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﮔﻔﺖ :
    ﯾﻚ ﻭﻗﺖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠَّﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﺣﺴﻨﯿﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻮﺳﯿﺪ . ﺷﺨﺼﯽ ‏( ﻋُﯿﯿﻨﻪ ﯾﺎ ﺍﻗﺮﻉ ﺑﻦ ﺣﺎﺑﺲ ‏) ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺩﻩ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺣﺪﻯ ﺍﺯ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺒﻮﺳﯿﺪﻩﺍﻡ . ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻋﻈﻢ ﺍﺳﻼﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ :
    ‏« ﻣَﻦ ﻻ ﯾَﺮﺣَﻢ ﻻ ﯾُﺮﺣَﻢ ‏» ﯾﻌﻨﻰ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﺭﺣﻢ ﻧﻜﻨﺪ، ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺮﺣﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ .

    ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺣﻔﺺ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺍﻛﺮﻡ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻯ ﻏﻀﺐ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺭﻧﮓ ﻣﺒﺎﺭﻛﺶ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﻓﺮﻣﻮﺩ :
    ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺗﺮﺣﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﭘﺲ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻛﻨﻢ . ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻣﺎ ﺭﺣﻢ ﻧﻜﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﻣﺎ ﻋﺰﺕ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ‏( 4 ‏)
    ﮔﺮﯾﻪ ﻣﻦ ﺑﺮ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﺭﺣﻤﺖ ﺍﺳﺖ
    ﺍﺯ ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠّﻪ ﺍﻧﺼﺎﺭﻯ ﺭﺿﻰ ﺍﻟﻠَّﻪ ﻋﻨﻪ ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﮔﻔﺖ : ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺻﻠّﻰ ﺍﻟﻠَّﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﺩﺳﺖ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻮﻑ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﻓﺮﺯﻧﺪﺵ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺑﺮﺩ، ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺟﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻮﺩ .
    ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻦ ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺍﻯ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻋﺰﯾﺰﻡ ! ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﻣﺎﻟﻚ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﻫﯿﭻ ﻛﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺍﺷﻚ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﮔﺎﻥ ﻣﺒﺎﺭﻙ ﺣﻀﺮﺕ ﺟﺎﺭﻯ ﺷﺪ .

    ﻋﺒﺪ ﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ : ﯾﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠَّﻪ ! ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﻰﻛﻨﯿﺪ ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺩ ﺷﻤﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﻣﺼﯿﺒﺖ ﺭﺍ ﻧﻬﻰ ﻧﻔﺮﻣﻮﺩﯾﺪ؟
    ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺻﺪﺍ ﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﺯﺷﺖ ﻧﻬﻰ ﻛﺮﺩﻡ : -1 ﺻﺪﺍﻯ ﺁﻭﺍﺯﻩﺧﻮﺍﻧﻰ ﻟﻬﻮ ﻭ ﻟﻌﺐ ﻭ ﻣﻮﺳﯿﻘﻰ ﺷﯿﻄﺎﻧﻰ . -2 ﺻﺪﺍﯾﻰ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺼﯿﺒﺖ ﻛﻪ ﺗﻮﺃﻡ ﺑﺎ ﺧﺮﺍﺷﺎﻧﺪﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﭘﺎﺭﻩ ﻛﺮﺩﻥ ﮔﺮﯾﺒﺎﻥ ﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺁﻣﯿﺰ ﺷﯿﻄﺎﻧﻰ ﺑﺎﺷﺪ .
    ﺍﻣﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﻦ ﺑﺮ ﻣﺮﮒ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ، ‏« ﻭ ﻣﻦ ﻻ ﯾﺮﺣﻢ ﻻ ﯾﺮﺣﻢ؛ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﺭﺣﻢ ﻧﻜﻨﺪ ﻭ ﺗﺮﺣﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺮﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﻗﻊ ﻧﻤﻰﺷﻮﺩ . ‏» ‏( 5 ‏)

    ﺭﺣﻢ ﮐﺮﺩﻥ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ
    ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﻛﻪ ﺍﺳﻼﻡ ﺣﻖ ﺣﯿﺎﺕ ﺧﺪﺍﺩﺍﺩﻯ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺷﻤﺎﺭﺩﻩ ﻭ ﺗﻌﺪّﻯ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺟﺎﯾﺰ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﺪ، ﺑﻪ ﻓﺮﺍﺧﻮﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﯿﺰ، ﻫﻤﯿﻦ ﺣﻖ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺷﻤﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ‏( 6 ‏)
    ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﻣﺘﻌﺪﺩﻯ ﺍﺯ ﻛﺸﺘﻦ ﺑﻰﻫﺪﻑ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﻬﻰﺷﺪﻩ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻮﺟﺐ ﻋﺬﺍﺏ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﻮﺫﯼ ﮐﻪ ﺩﻓﻊ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﮐﺸﺘﻦ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﮐﺸﺘﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺟﺎﯾﺰ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﻼﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ‏« ﻧﻬﻰ ﻋﻦ ﻗﺘﻞ ﻛﻞّ ﺫﯼ ﺭﻭﺡ ﺍﻟّﺎ ﺃﻥ ﯾﺆﺫّﯼ ‏» ‏( 7 ‏) ؛ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻛﺸﺘﻦ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻯ ﺭﻭﺡ ﻧﻬﻰ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﻜﻪ ﻛﻪ ﻣﻮﺫﻯ ﺑﺎﺷﺪ .

    ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺭﺍﺿﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ

    ﺟﻨﺎﺏ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﭘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭﺵ ‏« ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ ‏» ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ :
    ‏« ﯾﺎﺩﻡ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻦ 12 ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺯﻩ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﺑﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﻠﯿﻢ ﺗﯿﺮﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﺍ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮ؛ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻧﺒﺮ ﮐﻪ ﺷﮑﺎﺭ ﻭ ﮐﺸﺘﻦ ﯾﮏ ﺟﺎﻧﻮﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺳﺖ .
    ﮔﻔﺘﻢ ﭘﺲ ﺷﮑﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻪ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ . ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺠﺎﺯ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ ﺣﯿﺎﺗﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺑﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﻻ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﺍﺳﺖ .
    ﺳﭙﺲ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻧﺪ :
    ‏« ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺭﺍﺿﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﯾﮏ ﺟﺎﻧﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﯽ . ‏»
    ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﺮ ﺧﻮﺍﻩ، ﺑﺸﺮﺩﻭﺳﺖ، ﻣﻘﯿﺪ ﻭ ﺑﯽ ﺍﺫﯾﺖ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ‏» ‏( 8 ‏)
    ﺷﺎﯾﺪ ﺁﻧﺠﺎ ﺩﻟﺸﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ !

    ﺣﺠﺔ ﺍﻻﺳﻼﻡ ﺷﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺑﻬﺠﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻟﻄﺎﻓﺖ ﭘﺪﺭ ﮔﺮﺍﻣﯽ ﺍﺵ، ﻣﺮﺣﻮﻡ ‏« ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﻌﻈﻤﯽ ﺑﻬﺠﺖ ‏» ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ :
    ‏« ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺭﺋﻮﻑ ﺑﻮﺩ، ﺍﺯ ﺟﻬﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺭﺍﺕ ﺍﯾﻦ ﺣﯿﻮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﻨﺰﻝ ﺁﻣﺪﻩ ‏( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻮﺟﻪ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ‏) ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺑﺸﻮﺩ .
    ﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﮐﻨﯿﺪ، ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺸﻮﺩ؛ ﺩﺍﺋﻤﺎً ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﻨﺪ، ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ، ‏[ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ ‏] ﺑﻪ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﻏﺬﺍ ﺩﺍﺩﯾﺪ؟
    ﯾﮏ ﺟﻌﺒﻪ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ، ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﺟﻮﺟﻪ ﻣﺮﻍ ﺗﻮﯾﺶ ﻫﺴﺖ، ﻫﻮﺍﯼ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﻣﺜﻼً ﻓﺮﺽ ﮐﻨﯿﺪ ﮔﺬﺍﺷﺘﯿﻢ ﺁﻥ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﺗﺎﻕ ‏[ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ : ‏] ﺧﺐ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﻏﺬﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ؟ ﺧﺐ ﺣﺎﻻ ﺷﺎﯾﺪ ﺁﻧﺠﺎ ﺩﻟﺸﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .
    ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﻦ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ ﺗﻮﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﯾﮏ ﮔﺸﺘﯽ ﺑﺰﻧﻨﺪ ! ﺳﺎﻋﺖ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺷﺐ ﺍﺳﺖ ! ﺁﻗﺎ ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺟﺎﯼ ﻣﺮﻍ ﺍﺳﺖ؟ ! ﻫﻤﯿﻦ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺷﮑﺮ ﮐﻨﺪ .
    ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﻫﻮﺍ ﺍﻣﺸﺐ ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺻﺒﺢ ﺳﺮﺩ ﺑﺸﻮﺩ، ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ؟ ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﮔﺮﺑﻪ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺭﺩ .
    ﮔﻔﺘﻢ : ﺧﺐ ﺧﺪﺍ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺧﻠﻖ ﮐﺮﺩﻩ ﮔﺮﺑﻪ ﺑﺨﻮﺭﺩ . ﮔﺮﺑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯽ ﺑﺨﻮﺭﺩ؟ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﻋﺎﻗﻞ ﺍﻧﺪﺭ ﺳﻔﯿﻬﯽ ﮐﺮﺩ، ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﺑﻪ ﯾﮏ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺨﻮﺭﺩ ! ﭘﺎ ﺷﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺁﻭﺭﺩ .
    ﺧﻮﺩﺵ ﺭﻓﺖ . ﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﯾﮏ ﺧﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﻃﻨﺰ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ . ﺍﺻﻼً ﺗﺤﻤﻞ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺟﻮﺟﻪ، ﺣﺘﯽ ﻣﮕﺲ .
    ﺗﻮ ﺧﺎﻧﻪ ﺻﺒﺢ، ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ، ﺷﺎﻡ ، ﻣﮕﺲ ﺭﺍ ﺩﺍﺋﻤﺎً ﺑﺎ ﻋﺼﺎﯾﺶ ﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ . ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﺑﺎﺩﺑﺰﻥ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ... ﯾﮏ ﭼﻨﺪ ﺗﺎﯾﯽ ﺭﻭﯼ ﻏﺬﺍ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ، ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﻫﯽ ﻣﯽ ﭘﺮﺍﻧﺪ .
    ﻣﻦ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﮕﺲ ﮐُﺸﻬﺎ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯﺩﻡ . ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﮑﺶ، ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﻦ . ﺍﺻﻼً ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﯿﺶ ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﮕﺴﯽ ﮐﺸﺘﻪ ﻧﺸﻮﺩ . ﺩﯾﮕﺮ ﺣﺎﻻ ﺣﺴﺎﺏ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺷﻤﺎ ﺑﮑﻨﯿﺪ .
    ﻭ ﺣﺘﯽ ﺷﺐ، ﻧﺼﻒ ﺷﺐ، ﺗﻮﯼ ﻫﻮﺍﯼ ﺳﺮﺩ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﻏﯽ، ﺧﺮﻭﺳﯽ ﺗﻮﯼ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ... ﺍﯾﻦ ﺧﺮﻭﺱ ﺭﺍ ﻧﺼﻒ ﺷﺐ ﻫﻢ ﺷﺪﻩ، ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﺵ ﺟﻤﻊ ﺑﺸﻮﺩ؛ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺯﺩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﯾﺶ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ، ﺳﺮﺩﺵ ﻧﺸﻮﺩ، ﺳﺮﻣﺎ ﻧﺨﻮﺭﺩ .
    ﺣﺎﻻ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺑﺎﺷﺪ .
    ﺣﺎﻻ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ . ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪﯾﻢ . ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺤﻤﻠﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻮﺩ . ﺁﻗﺎ ﺁﺧﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟
    ‏[ ﺍﺯ ﺳﺮﺩﯼ ﻫﻮﺍ ‏] ﭼﻠﻮﮐﺒﺎﺏ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺒﻮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﯾﻢ ﻭ ﺑﯿﺎﻭﺭﯾﻢ ﺑﺨﻮﺭﯾﻢ . ﺍﯾﺸﺎﻥ ﭘﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ‏[ ﺣﯿﻮﺍﻥ ‏] ﺭﺍ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﭘﻮﺷﯿﺪﻥ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ‏[ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ‏] ﺁﻗﺎ ﺧﺐ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪﯾﺪ . ‏[ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﻮﺩ ‏] ﻧﻪ، ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻫﻢ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﮑﻨﺪ . ‏» ‏( 9 ‏)
    ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﻮﺫﯼ ﻧﺒﺎﺷﺪ

    ﺷﺨﺼﯽ ﺍﺯ ﺣﻀﺮﺕ ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﻌﻈﻤﯽ ﺑﻬﺠﺖ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻥ ﻣﻮﺭﭼﻪ ﺯﯾﺎﺩ ﺍﺳﺖ؛ ﺁﯾﺎ ﮐﺸﺘﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺧﻼﻗﺎ ﭘﺴﻨﺪﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟
    ﺁﻗﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﮐﺸﺘﻦ، ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﻧﻔﺖ ﺟﻠﻮ ﻻﻧﻪ ﺷﺎﻥ ﺑﺮﯾﺰﯾﺪ . ‏» ﻭﯼ ﮔﻔﺖ : ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﭼﻪ ﮐﻨﯿﻢ؟
    ﺁﻗﺎ ﺑﺎ ﺗﺒﺴﻤﯽ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏[ ﯾﺎ ﺃﯾﻬﺎ ﺍﻟﻨﻤﻞ ‏] ﺍﺩﺧﻠﻮﺍ ﻣﺴﮑﻨﮑﻢ ﻻ ﯾﺤﻄﻤﻨّﮑﻢ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﻭ ﺟﻨﻮﺩﻩ ‏( 10 ‏) ‏( 11 ‏)
    تبیان
    نوشته شده در شنبه 13 آبان 1396 ساعت 01:23 بعد از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]