درباره

آخرین نوشته ها

  • داستانی از خدمت به دین و اهل بیت
  • وصیت و توصیه شهدا
  • قسمت اول رمان برات میمیرم
  • داستانهایی از بدترین گناه
  • ایوب پیامبر که بود؟ + فیلم
  • در بهار آزادی جای حججی ها خالی
  • پاسخ رهبر معظم انقلاب به پیام سردار رشید اسلام
  • واکنش کاربران به پیام حاج قاسم سلیمانی به رهبر انقلاب
  • پیام مدیر سایت :
  • آیا نمی رسد به حضورت صدای ما؟
  • عواقب دنیوی و اخروی گناه زنا
  • هجرت پیامبر(ص) از مکه به مدینه چگونه اتفاق افتاد؟
  • غفلت از یار گرفتار شدن هم دارد
  • بازدید سرزده رهبر انقلاب از مناطق زلزله زده
  • مهدویت در کلام امام رضا علیه السلام
  • السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
  • داستانهایی از امام رضا علیه السلام
  • داستانهای شگفت از امام حسن مجتبی (علیه السلام)
  • تنها دو قدم تا رضایت امام زمان (عج)
  • ریشه نابسامانی های مسلمانان در بیان پیامبر اکرم (ص)
  • چگونه زمینه ساز ظهور باشیم ؟
  • قساوت قلب و خشک شدن اشک چشم
  • خانمی که امام زمان(عج) به دیدن او آمد
  • ما برای ظهور چه قدمی برداشته ایم ؟
  • آیا امام زمان از مشکلات ما خبر دارد؟
  • شهیدی که پس از شهادت کتاب خاطرات خود را نوشت
  • توقعات امام عصر (عج) از شیعیان
  • طریقه خواندن نماز آیات
  • واکنش ها به زمین لرزه ای مرگبار
  • عصر زلزله های ویرانگر
  • لیست آخرین مطالب
  • جستجو

    نسیم ظهور
    كد لوگوی ما

    نظر سنجی

    ایجاد کدام مورد را برای سایت نسیم ظهور ضروری میدانید ؟






    امکانات

    بازدیدهای امروز : نفر
    بازدیدهای دیروز : نفر
    كل بازدیدها : نفر
    بازدید این ماه : نفر
    بازدید ماه قبل : نفر
    كل مطالب : عدد
    آخرین بروز رسانی :


    قالب وبلاگ

    قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در پیامی که خطاب به مقام معظم رهبری منتشر کرد، خبر از پایان سیطره داعش داد.

    بخشی از این پیام به این شرح است:

    حقیر به عنوان سرباز مکلف شده از جانب حضرتعالی در این میدان، با اتمام عملیات آزادسازی ابوکمال آخرین قلعه داعش با پایین کشیدن پرچم این گروه آمریکایی – صهیونیستی و برافراشتن پرچم سوریه، پایان سیطره این شجره خبیثه ملعونه را اعلام می کنم و به نمایندگی از کلیه فرماندهان و مجاهدین گمنام این صحنه و هزاران شهید و جانباز مدافع حرم ایرانی، عراقی، سوریه ای، لبنانی، افغانستانی و پاکستانی که برای دفاع از جان و نوامیس مسلمانان و مقدسات آنان جان خود را فدا کردند این پیروزی بسیار بزرگ و سرنوشت ساز را به حضرت عالی و ملت بزرگوار ایران اسلامی و ملت های مظلوم عراق و سوریه و دیگر مسلمانان جهان تبریک و تهنیت عرض می نمایم و پیشانی شکر را در مقابل پیشگاه خداوند قادر متعال به شکرانه این پیروزی بزرگ بر زمین می ساییم.

    پس از اعلام این پیام مسرت بخش، کاربران شبکه های اجتماعی اقدام به انتشار پست هایی در حساب های کاربری خود کردند، مردم در بیشتر این پست ها از وعده صادق حاج قاسم سلیمانی اشاره کردند، و این پیروزی را تبریک گفتند.

    در ادامه توجه شما را به مشاهده تعدادی از این پست ها جلب می کنیم: 

    واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به پیام حاج قاسم سلیمانی مبنی بر پایان داعش

    واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به پیام حاج قاسم سلیمانی مبنی بر پایان داعش

    واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به پیام حاج قاسم سلیمانی مبنی بر پایان داعش

    واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به پیام حاج قاسم سلیمانی مبنی بر پایان داعش

    واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به پیام حاج قاسم سلیمانی مبنی بر پایان داعش

    واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به پیام حاج قاسم سلیمانی مبنی بر پایان داعش

    واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به پیام حاج قاسم سلیمانی مبنی بر پایان داعش

    واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به پیام حاج قاسم سلیمانی مبنی بر پایان داعش

    واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به پیام حاج قاسم سلیمانی مبنی بر پایان داعش 

    واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به پیام حاج قاسم سلیمانی به رهبر انقلاب

    واکنش کاربران به پیام حاج قاسم سلیمانی به رهبر انقلاب

    واکنش کاربران به پیام حاج قاسم سلیمانی به رهبر انقلاب

    واکنش کاربران به پیام حاج قاسم سلیمانی به رهبر انقلاب

    نوشته شده در سه شنبه 30 آبان 1396 ساعت 11:55 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]



  • مستند زنان پاک از آن مردان پاک و مردان پاک از آن زنان پاک


    ارتباط پیاده روی اربعین با ظهور امام عصر (عج)

    استاد رائفی پور : ما ایرانی ها بی اورضه هستیم

    دلایل ناامنی خاورمیانه روی نقشه استاد رائفی پور

    داستانی از امام رضا علیه السلام

    شاید برای شما هم اتفاق بیفتد

    استاد رائفی پور : مسئولین دقیقا چکار میکنند؟؟

    از ۱۲۰۰ نشانه ظهور


    کلید اسرار  قسمت ششم

     داستانی واقعی در مورد " حق الناس "


    کلیپی که رزمندگان عراقی به حاج قاسم تقدیم کردند

    سینمایی قدمگاه
    نوشته شده در سه شنبه 30 آبان 1396 ساعت 11:12 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • ای آخرین توسل سبز دعای ما

    آیا نمی رسد به حضورت صدای ما؟
    شنبه دوباره شنبه دوباره سه نقطه چین
    بی تو چه زود می گذرد هفته های ما
    در این فراق تا که ببینی چه می کشیم
    بگذار چشمهای خودت را به جای ما
    موعود خانواده کی از راه می رسی
    کی مستجاب می شود "آقا بیای ما" ؟
    کی می شود بیایی واز پشت ابرها
    خورشید های تازه بیاری برای ما
    آقا اگر نیایی وبالی نیاوری
    از دست میرود سفر کربلای ما
    نوشته شده در سه شنبه 30 آبان 1396 ساعت 10:25 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • ﺍﺳﻼﻡ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﻣﺤﺮﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺤﺮﻣﺎﺕ ﺟﻨﺴﯽ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﮐﺎﻣﻼ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﺳﻼﻡ ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻓﺮﺩﯼ، ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﻋﺒﺎﺩﯼ، ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ، ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ، ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ ﻭ ... ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺗﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺗﻘﯿﺪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺳﺎﺯ ﯾﮏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭘﺎﮎ ﻭ ﺗﻮﺍﻡ ﺑﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﮔﻨﻬﮑﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺠﺮﻣﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﺳﯿﺎﺳﺘﯽ ﺫﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺩﺍﺭﺩ . ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺍﺳﻼﻡ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺟﺮﺍﯾﻢ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ ﺟﻨﺒﻪ ﺗﺎﺩﯾﺒﯽ ﻭ ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮐﺜﺮ ﻗﺮﯾﺐ ﺑﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﺼﺎﺩﯾﻖ ﺟﺮﺍﺋﻢ ﺟﻨﺴﯽ، ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﯼ ﺗﻌﺰﯾﺮﯼ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻫﻨﺠﺎﺭﺷﮑﻦ ﺁﻥ ﻣﻘﺘﻀﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﯼ ﺗﻬﺪﯾﺪﺁﻣﯿﺰ ﻭ ﺑﺎﺯﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺷﺪﺕ ﻋﻤﻞ ﻧﯿﺰ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﮔﻨﺎﻫﺎﻧﯽ ﻣﺜﻞ ﺯﻧﺎﯼ ﻣﺤﺼﻨﻪ ﯾﺎ ﻓﺎﺣﺸﮕﯽ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﯾﮑﺴﺮﻩ ﺑﻪ ﻓﻘﺮ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺩﺍﺩ . ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺁﻣﺎﺭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﺟﻨﺴﯽ ﺩﺭ ﻃﺒﻘﻪ ﻣﺮﻓﻪ ﺗﺎﺳﻒ ﺁﻭﺭﺗﺮ ﺍﺳﺖ .
    ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﺍﺯ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺍﻟﻪ ‏) ﺍﺛﺮﺍﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﺯﻧﺎ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻗﺴﻢ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ﺍﯼ ﻋﻠﯽ ! ﺯﻧﺎ ﺷﺶ ﭘﯿﺎﻣﺪ ﺩﺍﺭﺩ : ﺳﻪ ﭘﯿﺎﻣﺪ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﻭ ﺳﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﺕ . ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎﯾﺶ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﺑﺮﻭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ، ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺷﺘﺎﺏ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ ﻭ ﺭﻭﺯﯼ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ ﻭ ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎﯼ ﺁﺧﺮﺗﺶ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺣﺴﺎﺑﺮﺳﯽ ﺳﺨﺖ ﻭ ﺩﻗﯿﻖ , ﺧﺸﻢ ﺧﺪﺍﯼ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﯽ ﺩﺭ ﺁﺗﺶ . ‏( ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺍﻟﺤﮑﻤﻪ / ﺝ 5 / ﺹ 2213 ‏)
    ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺣـﻀـﺮﺕ ﺭﺿـﺎ ﻋـﻠﯿـﻪ ﺍﻟﺴـﻼﻡ ﻋﻤﻞ ﺯﻧﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﻭ ﻗﺒﯿﺢ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺘﻞ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻓـﺮﻣـﻮﺩﻧﺪ : ﺁﻧـﭽـﻪ ﮔـﻨـﺎﻫـﺶ ﺍﺯ ﻗـﺘـﻞ ﻧـﺰﺩ ﻣـﻦ ﺑـﯿـﺸـﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻼﻯ ﺁﻥ ﻗﺒﯿﺢ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﺯﻧﺎﺳﺖ؛ ﺑـﺮﺍﻯ ﺍﯾـﻨـﻜـﻪ ﻗـﺎﺗﻞ ﺑﺎ ﻛﺸﺘﻦ ﻣﻘﺘﻮﻝ ﻓﺴﺎﺩﻯ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﻛﺸﺘﻦ ﺍﻭ ﺍﻧـﺠﺎﻡ ﻧﻤﻰ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻛﺸﺘﻦ ﺍﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺴﺎﺩﻯ ﺑﺮ ﺁﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺯﺍﻧـﻰ ﻧـﺴـﻞ ﺭﺍ ﺗـﺎ ﺭﻭﺯ ﻗـﯿـﺎﻣـﺖ ﻓـﺎﺳـﺪ ﻭ ﺗـﺒـﺎﻩ ﻣـﻰ ﻛـﻨـﺪ ﻭ ﺣـﺮﺍﻣـﻬـﺎﯾـﻰ ﺭﺍ ﺣـﻼﻝ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ .
    ﺁﺳﯿﺐﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ، ﺟﺎﻥ ﻭ ﺩﻝ ﻭ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﯾﮕﺮ ﻛﻨﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﺩﻣﻰ ﺭﺍ ﺗﺒﺎﻩ ﻣﻰﺳﺎﺯﺩ . ‏« ﻛَﻼَّ ﺑَﻞْ ﺭﺍﻥَ ﻋَﻠﻰ ﻗُﻠُﻮﺑِﻬِﻢْ ﻣﺎ ﻛﺎﻧُﻮﺍ ﯾَﻜْﺴِﺒُﻮﻥَ؛ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺒﺎﺩ ! ﺑﻠﻜﻪ ﺍﻋﻤﺎﻝ ‏( ﻧﺎﺷﺎﯾﺴﺖ ‏) ﺩﻝﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺯﻧﮕﺎﺭ ﺯﺩﻩ ﺍﺳﺖ ‏» . ‏( ﻣﻄﻔﻔﯿﻦ ‏( 83 ‏) ، ﺁﯾﻪ 24 ‏)
    ﺯﻧﮓ ﯾﺎ ﺯﻧﮕﺎﺭ ﺩﺭ ﺍﺷﯿﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ، ﻫﻤﺎﻥ ﭼﯿﺰﻯ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺭﻭﻯ ﻓﻠﺰﺍﺕ ﻭ ﺍﺷﯿﺎﻯ ﻗﯿﻤﺘﻰ ﻣﻰﻧﺸﯿﻨﺪ ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻧﺸﺎﻧﻪ ﭘﻮﺳﯿﺪﻥ ﻭ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦِ ﺷﻔﺎﻓﯿﺖ ﻭ ﺩﺭﺧﺸﻨﺪﮔﻰ ﺁﻥ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺿﺎﯾﻊ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ .
    ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﻰ ﺩﺭ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺍﻟﻤﯿﺰﺍﻥ ﻣﻰﻓﺮﻣﺎﯾﺪ : ﺍﺯ ﺁﯾﻪ ﺷﺮﯾﻔﻪ ﺳﻪ ﻧﻜﺘﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻰﺷﻮﺩ :
    .1 ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺯﺷﺖ، ﻧﻘﺶ ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻰ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻰﺩﻫﻨﺪ؛
    .2 ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺶ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﺎﺹ، ﻣﺎﻧﻊ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻔﺲ ﺁﺩﻣﻰ ﺣﻖ ﻭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻛﻨﺪ؛
    .3 ﻧﻔﺲ ﺁﺩﻣﻰ ﺑﻪ ﺣﺴﺐ ﻃﺒﻊ ﺍﻭﻟﯿﻪﺍﺵ ﺻﻔﺎ ﻭ ﺟﻼﯾﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺁﻥ، ﺣﻖ ﺭﺍ ﺁﻥ ﻃﻮﺭ ﻛﻪ ﻫﺴﺖ ﺩﺭﻙ ﻣﻰﻛﻨﺪ .
    ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﻪ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺭﻭﺍﯾﺎﺗﯽ ﺩﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﯼ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺛﺎﺭ ﺷﻮﻡ ﺯﻧﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ .
    ﺁﺛﺎﺭ ﺩﻧﯿﻮﯼ ﺯﻧﺎ ﺩﺭ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ
    1 ‏) ﺑﯽ ﺑﺮﮐﺘﯽ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ : ﺭﺳﻮﻝ ﻣﮑﺮﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ : ‏« ﺯﻧﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﻭﺩ، ﺑﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ 1]« ‏] ؛
    2 ‏) ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﻧﻮﺭﺍﻧﯿﺖ ﻇﺎﻫﺮ : ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ : ‏« ﺯﻧﺎ ﻧﻮﺭﺍﻧﯿﺖ ﭼﻬﺮﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ 2]« ‏] ؛
    3 ‏) ﺭﻓﺘﻦ ﺭﻭﺡ ﺍﯾﻤﺎﻥ : ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ : ‏« ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺯﺍﻧﯽ ﺯﻧﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺭﻭﺡ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺍﻭ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﻭ .. ‏» ؛‏[ 3 ‏]
    4 ‏) ﺑﯽ ﺩﯾﻨﯽ : ﺭﺳﻮﻝ ﻣﮑﺮﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ : ‏« ﺯﻧﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﺩﯾﻦ ﺍﺳﺖ 4]« ‏] ؛
    5 ‏) ﻏﻀﺐ ﺍﻟﻬﯽ : ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻣﮑﺮﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ : ‏« ﺯﻧﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻏﻀﺐ ﺍﻟﻬﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ‏» . ‏[ 5 ‏]
    6 ‏) ﻋﺪﻡ ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ ﺩﻋﺎ : ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ : ‏« ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﻮﺳﯽ ﻭﺣﯽ ﮐﺮﺩ، ﺯﻧﺎ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺩﺭ ﻏﯿﺮ ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺍﺑﻮﺍﺏ ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﺎ ﺩﻋﺎﯼ ﺷﻤﺎ ﮔﺸﻮﺩﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ 6]«. ‏]
    7 ‏) ﻓﻘﺮ ﻭ ﻗﻄﻊ ﺭﻭﺯﯼ : ﺭﺳﻮﻝ ﻣﮑﺮﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ : ‏« ﺯﻧﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻗﻄﻊ ﺭﻭﺯﯼ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ ‏[ «[7 ؛
    8 ‏) ﺑﯽ ﺁﺑﺮﻭﯾﯽ : ﺭﺳﻮﻝ ﻣﮑﺮﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ : ‏« ﺯﻧﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﯽ ﺁﺑﺮﻭﯾﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ 8]« ‏] ؛
    9 ‏) ﺑﯽ ﻋﻔﺘﯽ ﻭ ﺯﻧﺎ ﺑﺎ ﻧﺰﺩﯾﮑﺎﻥ ﺯﻧﺎﮐﺎﺭ : ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ : ‏« ﺍﮔﺮ ﺷﺮ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪﯼ ﺷﺮ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﭘﺲ ﺯﻧﺎ ﻧﮑﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﺘﺎﻥ ﺯﻧﺎ ﻧﺸﻮﺩ . ‏[ «[9
    10 ‏) ﻗﺘﻞ ﻭ ﺟﻨﺎﯾﺖ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﻣﻮﺍﺭﯾﺚ ، ﺗﺮﮎ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻭ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﯽ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻭ ... : ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ : ‏« ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻔﺎﺳﺪﯼ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﻥ ﺯﻧﺎ ﺭﺍ ﺣﺮﺍﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ، ﻗﺘﻞ ﻭ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰﯼ، ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﻧﺴﺐ ﻫﺎ، ﻓﺴﺎﺩ ﻣﻮﺍﺭﯾﺚ، ﺗﺮﮎ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﯽ ﻭ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ ... ﺍﺳﺖ ‏» . ‏[ 10 ‏]
    11 ‏) ﻧﺎﻟﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ : ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ : ‏« ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺯ ﻏﺴﻞ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺯﻧﺎ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﮕﺎﻩ ﺧﺪﺍ ﻧﺎﻟﻪ ﻭ ﺿﺠﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ‏» .‏[ 11 ‏]
    12 ‏) ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﺁﺑﺎﺩﺍﻧﯽ ﺷﻬﺮﻫﺎ : ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻣﮑﺮﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ : ‏« ﺯﻧﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﺁﺑﺎﺩ ﻭ ﺳﺮﺳﺒﺰ ﺧﺸﮏ ﺷﻮﺩ ‏» . ‏[ 12 ‏]
    13 ‏) ﺯﻟﺰﻟﻪ : ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ : ‏« ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺯﻧﺎﮐﺎﺭﯼ ﺍﻣﺮ ﻇﺎﻫﺮﯼ ﮔﺮﺩﺩ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺯﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ 13]« ‏] ؛
    14 ‏) ﺩﺭ ﺭﺩﯾﻒ ﮐﺸﺘﻦ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻌﺒﻪ ﻭ :... ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻣﮑﺮﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ : ‏« ﺑﻨﯽ ﺁﺩﻡ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻋﻤﻠﻰ ﺯﺷﺖﺗﺮ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻯ ﻋﺰّ ﻭ ﺟﻞّ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻛﺸﺘﻦ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﯾﺎ ﺧﺮﺍﺏ ﻛﺮﺩﻥ ﻛﻌﺒﻪ، ﯾﺎ ﺭﯾﺨﺘﻦ ﻧﻄﻔﻪﺍﺵ ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﺯﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺣﺮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻩ 14]« ‏] .
    15 ‏) ﻣﺮﮒ ﺯﻭﺩﺭﺱ : ﺭﺳﻮﻝ ﻣﮑﺮﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺁﻟﻪ : ‏« ﺯﻧﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮﮒ ﺯﻭﺩﺭﺱ ﻭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ 15]« ‏] ؛
    16 ‏) ﻣﺮﮒ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ : ﺭﺳﻮﻝ ﻣﮑﺮﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ : ‏« ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺯﻧﺎ ﭘﺪﯾﺪﺍﺭ ﺷﻮﺩ ﻣﺮﮒ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﮔﺮﺩﺩ ‏» . ‏[ 16 ‏]
    ﻋﻮﺍﻗﺐ ﺍﺧﺮﻭﯼ ﺯﻧﺎ
    1 ‏) ﺳﺨﺘﯽ ﺣﺴﺎﺏ : ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ : ‏« ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﺍﺧﺮﻭﯼ ﺯﻧﺎ ﺳﺨﺘﯽ ﺣﺴﺎﺏ ﺍﺳﺖ ‏» . ‏[ 17 ‏]
    2 ‏) ﻣﺤﺮﻭﻣﯿﺖ ﺯﻧﺎﮐﺎﺭ ﺍﺯ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﮐﻼﻡ ﻭ ﺗﺰﮐﯿﻪ ﺍﻟﻬﯽ : ‏« ﺩﺭ ﻗﯿﺎﻣﺖ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺯﻧﺎ ﺷﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻄﺎﺏ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ، ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﭘﺎﮎ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﻈﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ‏» . ‏[ 18 ‏]
    3 ‏) ﻋﺪﻡ ﻗﺮﺏ ﺍﻟﻬﯽ : ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻗﺪﺳﯽ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ : ‏« ﺯﻧﺎﮐﺎﺭ ﺩﺭ ﻗﺮﺏ ﺍﻟﻬﯽ، ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ 19]«. ‏]
    4 ‏) ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻋﺬﺍﺏ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﺩﻧﺎﮎ ﻭ ﺷﺪﯾﺪ ‏[ 20 ‏] : ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻣﮑﺮﻡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ : ‏« ﻭ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﺎ ﺯﻧﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﯾﺎ ﯾﻬﻮﺩﻯ، ﯾﺎ ﻧﺼﺮﺍﻧﻰ، ﯾﺎ ﻣﺠﻮﺳﻰ - ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﻛﻨﯿﺰ - ﺯﻧﺎ ﻛﻨﺪ، ﻭ ﺑﻌﺪ ﺗﻮﺑﻪ ﻧﻜﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺧﻼﻑ ﺑﻤﯿﺮﺩ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﯿﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺑﻪ ﻗﺒﺮﺵ ﺑﮕﺸﺎﯾﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﺮﺏ ﻫﺎ ﻭ ﺷﺮﺍﺭﻫﺎﻯ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻗﺒﺮﺵ ﻫﺠﻮﻡ ﺁﻭﺭﻧﺪ، ﻭ ﺍﻭ ﺑﺪﯾﻦ ﻭﺿﻊ ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺑﺴﻮﺯﺩ، ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﮔﻮﺭ ﺑﺮﺧﯿﺰﺩ ﺍﺯ ﺑﻮﻯ ﺑﺪ ﻭ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺍﻭ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺤﺸﺮ ﺩﺭ ﻋﺬﺍﺏ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭ ﺑﺪﺍﻥ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻤﻠﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻣﻰﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﻛﻪ ﺍﻣﺮ ﺷﻮﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭﺯﺥ ﺑﺮﻧﺪ ‏» . ‏[ 21 ‏]
    5 ‏) ﺧﻠﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﻨﻢ : ‏« ﺯﻧﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻠﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﻨﻢ ﺍﺳﺖ ‏» . ‏[ 22 ‏]
    ﭘﯽ ﻧﻮﺷﺖ ﻫﺎ :
    ‏[ 1 ‏] . ﻗَﺎﻝَ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺹ ﺃَﺭْﺑَﻊٌ ﻟَﺎ ﺗَﺪْﺧُﻞُ ﺑَﯿْﺘﺎً ﻭَﺍﺣِﺪَﺓٌ ﻣِﻨْﻬُﻦَّ ﺇِﻟَّﺎ ﺧَﺮِﺏَ ﻭَ ﻟَﻢْ ﯾُﻌْﻤَﺮْ ﺑِﺎﻟْﺒَﺮَﻛَﺔِ ﺍﻟْﺨِﯿَﺎﻧَﺔُ ﻭَ ﺍﻟﺴَّﺮِﻗَﺔُ ﻭَ ﺷُﺮْﺏُ ﺍﻟْﺨَﻤْﺮِ ﻭَ ﺍﻟﺰِّﻧَﺎ . ﺑﺤﺎﺭ ﺍﻷﻧﻮﺍﺭ ﺝ 76 187 ﺑﺎﺏ 91 ﺍﻟﺴﺮﻗﺔ ﻭ ﺍﻟﻐﻠﻮﻝ ﻭ ﺣﺪﻫﻤﺎ ﺹ : 180
    ‏[ 2 ‏] . ﻟﻠﺰﺍﻧﯽ ... ﻓَﯿَﺬْﻫَﺐُ ﺑِﻨُﻮﺭِ ﺍﻟْﻮَﺟْﻪِ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 3 ‏] . ﻗَﺎﻝَ ﺃَﺑُﻮ ﺟَﻌْﻔَﺮٍ ﻉ ﺇِﺫَﺍ ﺯَﻧَﻰ ﺍﻟﺰَّﺍﻧِﯽ ﺧَﺮَﺝَ ﻣِﻨْﻪُ ﺭُﻭﺡُ ﺍﻟْﺈِﯾﻤَﺎﻥِ ... ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 4 ‏] . ﻭَ ﺍﻟﺰِّﻧَﺎ ﯾُﻬْﻠِﻚُ ﺍﻟﺪِّﯾﻦ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 5 ‏] . ﻗَﺎﻝَ ﺍﻟﻨَّﺒِﯽُّ ﻓِﯽ ﺍﻟﺰِّﻧَﺎ ﺧَﻤْﺲُ ﺧِﺼَﺎﻝٍ ... ﯾُﺴْﺨِﻂُ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤَﻦَ؛ ﻫﻤﺎﻥ ؛
    ‏[ 6 ‏] . ﺃَﺑِﯽ ﺟَﻌْﻔَﺮٍ ﻉ ﻗَﺎﻝَ ﺃَﻭْﺣَﻰ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺇِﻟَﻰ ﻣُﻮﺳَﻰ ﻉ ﻟَﺎ ﺗَﺰْﻧِﯽ - ﻓَﺄَﺣْﺠُﺐَ ﻋَﻨْﻚَ ﻧُﻮﺭَ ﻭَﺟْﻬِﯽ ﻭَ ﺗُﻐْﻠَﻖَ ﺃَﺑْﻮَﺍﺏُ ﺍﻟﺴَّﻤَﺎﻭَﺍﺕِ ﺩُﻭﻥَ ﺩُﻋَﺎﺋِﻚ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 7 ‏] . ﺍﻟﺰﻧﺎَ ﯾُﻮﺭِﺙُ ﺍﻟْﻔَﻘْﺮَ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 8 ‏] . ﻗَﺎﻝَ ﺍﻟﻨَّﺒِﯽُّ ﺹ ﺍﻟﺰِّﻧَﺎ ﺧَﻤْﺲُ ﯾَﺬْﻫَﺐُ ﺑِﻤَﺎﺀِ ﺍﻟْﻮَﺟْﻪِ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 9 ‏] . ﻗﺎﻝ ﺍﻟﺼﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ : ﻭَ ﺇِﻥْ ﺷَﺮّﺍً ﻓَﺸَﺮٌّ ﻟَﺎ ﺗَﺰْﻧُﻮﺍ ﻓَﺘَﺰْﻧِﯽَ ﻧِﺴَﺎﺅُﻛُﻢْ ﻭَ ﻣَﻦْ ﻭَﻃِﺊَ ﻓِﺮَﺍﺵَ ﺍﻣْﺮِﺉٍ ﻣُﺴْﻠِﻢٍ ﻭُﻃِﺊَ ﻓِﺮَﺍﺷُﻪُ ﻛَﻤَﺎ ﺗَﺪِﯾﻦُ ﺗُﺪَﺍﻥ . ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 10 ‏] . ﻋَﻦِ ﺍﻟﺮِّﺿَﺎ ﻉ ﻓِﯿﻤَﺎ ﻛَﺘَﺐَ ﺇِﻟَﯿْﻪِ ﻣِﻦْ ﺟَﻮَﺍﺏِ ﻣَﺴَﺎﺋِﻠِﻪِ ﻭَ ﺣَﺮَّﻡَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺍﻟﺰِّﻧَﺎ ﻟِﻤَﺎ ﻓِﯿﻪِ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻔَﺴَﺎﺩِ ﻣِﻦْ ﻗَﺘْﻞِ ﺍﻟﻨَّﻔْﺲِ ﻭَ ﺫَﻫَﺎﺏِ ﺍﻟْﺄَﻧْﺴَﺎﺏِ ﻭَ ﺗَﺮْﻙِ ﺍﻟﺘَّﺮْﺑِﯿَﺔِ ﻟِﻠْﺄَﻃْﻔَﺎﻝِ ﻭَ ﻓَﺴَﺎﺩِ ﺍﻟْﻤَﻮَﺍﺭِﯾﺚِ ﻭَ ﻣَﺎ ﺃَﺷْﺒَﻪَ ﺫَﻟِﻚَ ﻣِﻦْ ﻭُﺟُﻮﻩِ ﺍﻟْﻔَﺴَﺎﺩ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 11 ‏] . ﻉ ﻣَﺎ ﻋَﺠَّﺖِ ﺍﻟْﺄَﺭْﺽُ ﺇِﻟَﻰ ﺭَﺑِّﻬَﺎ ﻋَﺰَّ ﻭَ ﺟَﻞَّ ﻛَﻌَﺠِﯿﺠِﻬَﺎ ﻣِﻦْ ﺛَﻠَﺎﺙٍ ... ﺍﻏْﺘِﺴَﺎﻝٍ ﻣِﻦْ ﺯِﻧًﺎ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 12 ‏] . ﻗَﺎﻝَ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺹ ﺍﻟﺰِّﻧَﺎ ﯾُﻮﺭِﺙُ ﺍﻟْﻔَﻘْﺮَ ﻭَ ﯾَﺪَﻉُ ﺍﻟﺪِّﯾَﺎﺭَ ﺑَﻠَﺎﻗِﻊ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 13 ‏] . ﻋَﻦِ ﺍﻟﺼَّﺎﺩِﻕِ ﻉﺃَﻧَّﻪُ ﻗَﺎﻝَ ﺇِﺫَﺍ ﻓَﺸَﺖْ ﺃَﺭْﺑَﻌَﺔٌ ﻇَﻬَﺮَﺕْ ﺃَﺭْﺑَﻌَﺔٌ ﺇِﺫَﺍ ﻓَﺸَﺎ ﺍﻟﺰِّﻧَﺎ ﻇَﻬَﺮَﺕِ ﺍﻟﺰَّﻟَﺎﺯِﻝ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 14 ‏] . ﻗَﺎﻝَ ﺍﻟﻨَّﺒِﯽُّ ﺹ ﻟَﻦْ ﯾَﻌْﻤَﻞَ ﺍﺑْﻦُ ﺁﺩَﻡَ ﻋَﻤَﻠًﺎ ﺃَﻋْﻈَﻢَ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻋَﺰَّ ﻭَ ﺟَﻞَّ ﻣِﻦْ ﺭَﺟُﻞٍ ﻗَﺘَﻞَ ﻧَﺒِﯿّﺎً ﺃَﻭْ ﺇِﻣَﺎﻣﺎً ﺃَﻭْ ﻫَﺪَﻡَ ﺍﻟْﻜَﻌْﺒَﺔَ - ﺍﻟَّﺘِﯽ ﺟَﻌَﻠَﻬَﺎ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻗِﺒْﻠَﺔً ﻟِﻌِﺒَﺎﺩِﻩِ ﺃَﻭْ ﺃَﻓْﺮَﻍَ ﻣَﺎﺀَﻩُ ﻓِﯽ ﺍﻣْﺮَﺃَﺓٍ ﺣَﺮَﺍﻣﺎ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 15 ‏] . ﺍﻟﺰﻧﺎَ ﯾُﻌَﺠِّﻞُ ﺍﻟْﻔَﻨَﺎﺀَ . ﺍ ﻟﻜﺎﻓﯽ . ﺝ 5 . ﺑﺎﺏ ﺍﻟﺰﺍﻧﯽ ..... ﺹ : 541
    ‏[ 16 ‏] . ﻗَﺎﻝَ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺹ ﺇِﺫَﺍ ﻛَﺜُﺮَ ﺍﻟﺰِّﻧَﺎ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِﯼ ﻛَﺜُﺮَ ﻣَﻮْﺕُ ﺍﻟْﻔَﺠْﺄَﺓ؛ ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﺸﯿﻌﺔ، ﺝ 20 ، ﺹ : 314
    ‏[ 17 ‏] . ﻟﻠﺰﺍﻧﯽ ... ﻓِﯽ ﺍﻟْﺂﺧِﺮَﺓِ ﺳُﻮﺀُ ﺍﻟْﺤِﺴَﺎﺏِ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 18 ‏] . ﺻَﻌِﺪَ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺹ ﺍﻟْﻤِﻨْﺒَﺮَ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﺛَﻠَﺎﺛَﺔٌ ﻟَﺎ ﯾُﻜَﻠِّﻤُﻬُﻢُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﯾَﻮْﻡَ ﺍﻟْﻘِﯿَﺎﻣَﺔِ ﻭَ ﻟَﺎ ﯾُﺰَﻛِّﯿﻬِﻢْ ﻭَ ﻟَﺎ ﯾَﻨْﻈُﺮُ ﺇِﻟَﯿْﻬِﻢْ ﻭَ ﻟَﻬُﻢْ ﻋَﺬَﺍﺏٌ ﺃَﻟِﯿﻢٌ ﺷَﯿْﺦٌ ﺯَﺍﻥٍ ﻭ ...
    ‏[ 19 ‏] . ﻗَﺎﻝَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺗَﺒَﺎﺭَﻙَ ﻭَ ﺗَﻌَﺎﻟَﻰ ... ﻟَﺎ ﺃُﺩْﻧِﯽ ﻣِﻨِّﯽ ﯾَﻮْﻡَ ﺍﻟْﻘِﯿَﺎﻣَﺔِ ﻣَﻦْ ﻛَﺎﻥَ ﺯَﺍﻧِﯿﺎ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    ‏[ 20 ‏] . ﺩﻩ ﻫﺎ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﻗﺒﺢ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻫﺎﯼ ﺩﻧﯿﻮﯼ ﻭ ﺍﺧﺮﻭﯼ ﺯﻧﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﺷﺮﯾﻒ ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﺸﯿﻌﻪ ، ﺝ 20 ، ﺹ : 323 ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﻨﯿﺪ .
    ‏[ 21 ‏] . ﻋَﻦِ ﺍﻟﻨَّﺒِﯽِّ ﺹ ﻓِﯽ ﺣَﺪِﯾﺚِ ﺍﻟْﻤَﻨَﺎﻫِﯽ ﻗَﺎﻝَ ﺃَﻟَﺎ ﻭَ ﻣَﻦْ ﺯَﻧَﻰ ﺑِﺎﻣْﺮَﺃَﺓٍ ﻣُﺴْﻠِﻤَﺔٍ ﺃَﻭْ ﯾَﻬُﻮﺩِﯾَّﺔٍ ﺃَﻭْ ﻧَﺼْﺮَﺍﻧِﯿَّﺔٍ ﺃَﻭْ ﻣَﺠُﻮﺳِﯿَّﺔٍ ﺣُﺮَّﺓٍ ﺃَﻭْ ﺃَﻣَﺔٍ ﺛُﻢَّ ﻟَﻢْ ﯾَﺘُﺐْ ﻣِﻨْﻪُ ﻭَ ﻣَﺎﺕَ ﻣُﺼِﺮّﺍً ﻋَﻠَﯿْﻪِ ﻓَﺘَﺢَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺗَﻌَﺎﻟَﻰ ﻟَﻪُ ﻓِﯽ ﻗَﺒْﺮِﻩِ ﺛَﻠَﺎﺛَﻤِﺎﺋَﺔِ ﺑَﺎﺏٍ ﯾَﺨْﺮُﺝُ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﺣَﯿَّﺎﺕٌ ﻭَ ﻋَﻘَﺎﺭِﺏُ ﻭَ ﺛُﻌْﺒَﺎﻥٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ ﻓَﻬُﻮَ ﯾَﺤْﺘَﺮِﻕُ ﺇِﻟَﻰ ﯾَﻮْﻡِ ﺍﻟْﻘِﯿَﺎﻣَﺔِ - ﻓَﺈِﺫَﺍ ﺑُﻌِﺚَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﺮِﻩِ ﺗَﺄَﺫَّﻯ ﺍﻟﻨَّﺎﺱُ ﻣِﻦْ ﻧَﺘْﻦِ ﺭِﯾﺤِﻪِ ﻓَﯿُﻌْﺮَﻑُ ﺑِﺬَﻟِﻚَ ﻭَ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻥَ ﯾَﻌْﻤَﻞُ ﻓِﯽ ﺩَﺍﺭِ ﺍﻟﺪُّﻧْﯿَﺎ ﺣَﺘَّﻰ ﯾُﺆْﻣَﺮَ ﺑِﻪِ ﺇِﻟَﻰ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ ﺃَﻟَﺎ ﻭَ ﺇِﻥَّ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﺣَﺮَّﻡَ ﺍﻟْﺤَﺮَﺍﻡَ ﻭَ ﺣَﺪَّ ﺍﻟْﺤُﺪُﻭﺩَ ﻓَﻤَﺎ ﺃَﺣَﺪٌ ﺃَﻏْﯿَﺮَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻭَ ﻣِﻦْ ﻏَﯿْﺮَﺗِﻪِ ﺣَﺮَّﻡَ ﺍﻟْﻔَﻮَﺍﺣِﺶ .
    ‏[ 22 ‏] . ﯾُﺨَﻠِّﺪُ ﻓِﯽ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ ﻧَﻌُﻮﺫُ ﺑِﺎﻟﻠَّﻪِ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭ؛ ﻫﻤﺎﻥ
    نوشته شده در سه شنبه 30 آبان 1396 ساعت 09:58 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]

  • ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﯾﺎﺯﺩﻫﻢ ﺑﻌﺜﺖ، ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﯾﺜﺮﺏ ﺑﻪ ﻣﮑﻪ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺷﺪﻧﺪ . ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ، ﺩﺭ ﻋﻘﺒﻪ ﺍﻭﻝ ﺑﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﺑﯿﻌﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﺩﻭ ﻣﺮﺩ ﻭ ﺯﻥ ﯾﺜﺮﺑﯽ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﺒﻪ ﺑﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﺑﺮ ﺳﺮ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺟﺎﻥ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﯿﻌﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ؛ ﺍﻣﺎ ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﯼ ﻗﺮﯾﺶ ﺑﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﯿﺶﺗﺮ ﻣﯽﮔﺸﺖ ﻭ ﻣﮑﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺤﯿﻂ ﺍﻣﻨﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩ، ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﺳﯿﺰﺩﻫﻢ ﺑﻌﺜﺖ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻫﺠﺮﺕ ﺑﻪ ﯾﺜﺮﺏ ﺭﺍ - ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺍﻟﻨﺒﯽ ‏( ﺹ ‏) ﻧﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖ - ﺻﺎﺩﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ .


    ﺑﯿﻌﺖ ﻋﻘﺒﻪ ﺍﻭﻝ
    ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺳﻢ ﺣﺞ ﺳﺎﻝ ﯾﺎﺯﺩﻫﻢ ﺑﻌﺜﺖ ﺭﺳﻴﺪ، ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺼﺎﺭ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﺑﻴﻌﺖ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻮﻯ ﻣﻜﻪ ﺭﻫﺴﭙﺎﺭ ﺷﺪﻧﺪ؛ ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻧﻔﺮ ﻛﻪ ﺩﻩ ﻧﻔﺮﺷﺎﻥ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺧﺰﺭﺝ ﻭ ﺩﻭ ﻧﻔﺮﺷﺎﻥ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺍﻭﺱ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﺑﻴﻌﺖ ﻛﺮﺩﻧﺪ . ﺑﻴﻌﺖ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﻴﻌﺖ ﻋﻘﺒﻪ ﺍﻭﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺷﺪ . ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺑﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﺑﯿﻌﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻌﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺍﻧﺼﺎﺭ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ : ‏« ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﮎ ﻧﻮﺭﺯﻧﺪ، ﺩﺯﺩﯼ ﻭ ﺯﻧﺎ ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﮑﺸﻨﺪ، ﺩﺭﻭﻍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻭﻻﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺁﯾﺪ، ﻧﮕﻮﯾﻨﺪ، ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻋﺼﯿﺎﻥ ﻧﻮﺭﺯﻧﺪ، ﻭ ﻫﺮ ﮐﺲ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﻨﺪ، ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﯼ ﺑﺮ ﺧﺪﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻧﮑﻨﺪ، ﺑﺮ ﺧﺪﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﮐﻨﺪ ﯾﺎ ﺑﺒﺨﺸﺎﯾﺪ . ‏»
    ﺑﯿﻌﺖ ﻋﻘﺒﻪ ﺩﻭﻡ
    ﺩﺭ ﻣﻮﺳﻢ ﺣﺞ ﺳﺎﻝ ﺳﻴﺰﺩﻫﻢ ﺑﻌﺜﺖ، ﺟﻤﻊ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻳﺜﺮﺏ ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﺣﺞ ﻋﺎﺯﻡ ﻣﻜّﻪ ﺷﺪﻧﺪ . ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻛﻪ ﺷﻤﺎﺭﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﺎﻧﺼﺪ ﻧﻔﺮ ﻣﻰﺭﺳﻴﺪ، ﻣﺸﺮﻛﺎﻥ ﻫﻢ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﻢ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺗﻘﻴﻪ ﻣﻰﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﻑ ﻗﻮﻡ، ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﻣﻰﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻳﺜﺮﺏ ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﻣﻼﻗﺎﺕ ﻛﺮﺩﻧﺪ، ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻭﻋﺪﻩ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻧﻪﻫﺎﻯ ﺍﻳﺎﻡ ﺗﺸﺮﻳﻖ، ﺷﺐ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻛﻨﻨﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺁﻣﺪﻥ، ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻧﻜﻨﻨﺪ ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻏﺎﻳﺒﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ ﻛﻤﺎﻝ ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ، ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻭ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ، ﺭﻭ ﺑﻪ ﻋﻘﺒﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻳﺎ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﺳﻪ ﻣﺮﺩ، ﻭ ﺩﻭ ﺯﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮔﺸﺘﻨﺪ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺪﺍﺭ، ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺩﻓﺎﻉ ﻛﻨﻴﺪ «! ، ﺑﺮﺍﺀ ﺑﻦ ﻣﻌﺮﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﮔﻔﺖ : ‏« ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﺪﺍﻧﻜﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺒﻮﺕ ﻣﺒﻌﻮﺙ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻣﺎ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻧﺎﻣﻮﺱ ﺧﻮﺩ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﻰﻛﻨﻴﻢ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﻓﺎﻉ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﻛﺮﺩ، ﭘﻴﻤﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﺒﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﺨﺪﺍ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺟﻨﮓ ﻭ ﺍﺳﻠﺤﻪ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ‏»
    ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﻭ ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﻟﯿﻠﺔ ﺍﻟﻤﺒﯿﺖ
    ﺩﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪﺍﯼ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺳﻪ ﻣﺎﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﯿﻌﺖ ﻋﻘﺒﻪ ﺩﻭﻡ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺭﻫﺴﭙﺎﺭ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻗﺮﯾﺶ ﮐﻪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﯾﺜﺮﺏ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺎﯾﮕﺎﻩ ﻭ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻫﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﻭ ﯾﺎﺭﺍﻥ ﺍﻭ ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺁﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﮕﯿﺪﻥ ﺑﺎ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩﺍﻧﺪ، ﺍﺯ ﻫﺠﺮﺕ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﺑﯿﻤﻨﺎﮎ ﺷﺪﻧﺪ . ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻬﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ، ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﻣﺎﻩ ﺻﻔﺮ ﺳﺎﻝ ۱۴ ﺑﻌﺜﺖ ﺩﺭ ﺩﺍﺭﺍﻟﻨﺪﻭﻩ ﺟﻠﺴﻪﺍﯼ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺸﻮﺭﺕ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﺮ ﯾﮏ ﺍﺯ ﻃﻮﺍﯾﻒ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﻨﺪ .
    ﺩﺭ ﺷﺐ ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ ﺍﻭّﻝ ﻣﺎﻩ ﺭﺑﯿﻊ، ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﺍﺯ ﻣﮑﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ ﻋﻠﯽ ‏( ﻉ ‏) ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺷﺐ ﺭﺍ ﻟﯿﻠﺔ ﺍﻟﻤﺒﯿﺖ ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻋﻠﺖ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﺍﺯ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ ﻗﺮﯾﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺮﻭﺭ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﯽﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺁﯾﻪ ‏« ﻭَ ﺇِﺫْ ﯾﻤْﮑﺮُ ﺑِﮏ ﺍﻟَّﺬﯾﻦَ ﮐﻔَﺮُﻭﺍ ﻟِﯿﺜْﺒِﺘُﻮﮎ ﺃَﻭْ ﯾﻘْﺘُﻠُﻮﮎ ﺃَﻭْ ﯾﺨْﺮِﺟُﻮﮎ ﻭَ ﯾﻤْﮑﺮُﻭﻥَ ﻭَ ﯾﻤْﮑﺮُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻭَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺧَﯿﺮُ ﺍﻟْﻤﺎﮐﺮﯾﻦَ ‏» ، ‏« ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﺿﺪ ﺗﻮ ﺣﯿﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﯾﺎ ﺑﮑﺸﻨﺪ ﯾﺎ ﺗﺒﻌﯿﺪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺍﺯ ﺩﺭ ﺣﯿﻠﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﯿﻠﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺣﯿﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ‏» ، ﺭﺍ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺒﺮﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﺍﺳﺖ .
    ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪﻥ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﺩﺭ ﻏﺎﺭ ﺛﻮﺭ
    ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﺩﺭ ﺷﺐ ﺍﻭﻝ ﺭﺑﯿﻊ ﺍﻻﻭﻝ ﺭﻫﺴﭙﺎﺭ ﻏﺎﺭ ﺛﻮﺭ ﺷﺪ ﻭ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﺍﺑﻮﻗﺤﺎﻓﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﻭﯼ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﮔﺸﺖ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻏﺎﺭ ﺛﻮﺭ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ، ﺩﺭ ﺷﺐ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺑﯿﻊ ﺍﻻﻭﻝ ﺭﺍﻩ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ .
    ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﯽ ‏( ﻉ ‏) ﭘﺲ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻦ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﺑﻪ ﻏﺎﺭ ﺛﻮﺭ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺷﺐ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﯿﺪ . ﺍﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻫﻨﺪ ﺑﻦ ﺍﺑﯽ ﻫﺎﻟﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﻧﺰﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ‏( ﺹ ‏) ﺩﺭ ﻏﺎﺭ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ‏( ﺹ ‏) ﺑﻪ ﻫﻨﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﯼ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﺩﻭ ﺷﺘﺮ ﺧﺮﯾﺪﺍﺭﯼ ﮐﻨﺪ . ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﮔﻔﺖ : ‏« ﺍﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍ، ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺷﻤﺎ ﺩﻭ ﻣﺮﮐﺐ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥﻫﺎ ﺗﺎ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺳﻔﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ‏» . ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ‏( ﺹ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻣﻦ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻭ ﺣﺘﯽ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ، ﻣﮕﺮ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻡ ‏» ، ﻭ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﯽ ‏( ﻉ ‏) ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﯼ ﺷﺘﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻧﺖﻫﺎ ﺭﺍ ﺭﺩ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ .
    ﻗﺮﯾﺶ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ ﻧﻘﺸﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﺎﮐﺎﻡ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ، ﮐﻮﺷﯿﺪﻧﺪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﺭﺍ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﯿﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﺑﮑﺸﻨﺪ . ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ، ﺭﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻏﺎﺭ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ . ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻔﺖ : ﺍﺯ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﯾﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻋﺮﻭﺝ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻦ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺑﺮﺧﯽ ﻧﻘﻞﻫﺎ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻨﮑﺒﻮﺗﯽ ﺭﺍ ﻣﺄﻣﻮﺭ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﺎﺭﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭِ ﻏﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪﺩ . ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻌﻘﯿﺐﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺗﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻧﺪ، ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﻏﺎﺭ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ .
    ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭ ﻗﺒﺎ ﻭ ﺳﺎﺧﺖ ﻣﺴﺠﺪ
    ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢ ﻣﺎﻩ ﺭﺑﯿﻊ ﺍﻻﻭﻝ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻇﻬﺮ ﺑﻪ ﯾﺜﺮﺏ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻗﺒﺎ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯿﻬﻤﺎﻥ ‏( ﺑﻨﯽ ‏) ﻋﻤﺮﻭ ﺑﻦ ﻋﻮﻑ ﺷﺪ ﻭ ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺭﻭﺯ ﭘﯿﺶ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﮐﺮﺩ . ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﯾﻦ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺍﺯ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﯿﺶ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺧﺎﻧﻪﺍﯼ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ؛ ﺍﻣﺎ ﺍﻭ ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺖ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﻋﻠﯽﺑﻦﺍﺑﯽﻃﺎﻟﺐ ‏( ﻉ ‏) ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺍﺑﯽﻃﺎﻟﺐ ﺭﺳﯿﺪ .
    ﻣﻮﺭّﺧﺎﻥ ﻭ ﻣﺤﺪّﺛﺎﻥ ﺭﺍ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻛﺮﻡ ‏( ﺹ ‏) ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﺑﺎ ﺷﻜﻮﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻣﺎﻧﺪﻧﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﻗﺒﺎﺀ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻨﻰ ﻋﻤﺮﻭ ﺑﻦ ﻋﻮﻑ ﺑﺮ ﻛﻠﺜﻮﻡ ﺑﻦ ﻫﺪﻡ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ . ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﺑﻮ ﺑﻜﺮ ﭘﺎﻓﺸﺎﺭﻯ ﻣﻰﻛﺮﺩ ﺗﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺷﻮﻧﺪ، ﺍﻣّﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﺍﻭ ﺭﺍ ﺭﺩ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻮ، ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺏﺗﺮﻳﻦ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﺍﺵ ﻭ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺪﺍﻯ ﺍﻭ ﻛﺮﺩ، ﺑﻴﺎﻳﺪ . ‏» ، ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻛﺮﻡ ‏( ﺹ ‏) ﺩﺭ ﻣﺪﺗﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻗﺒﺎﺀ ﺑﻮﺩ، ﻣﺴﺠﺪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻗﺒﺎﺀ ﺭﺍ ﺑﻨﺎ ﻧﻬﺎﺩ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻰ ‌ ﺭﺳﺪ ﻛﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻭ ﺑﻨﻴﺎﻥﮔﺬﺍﺭ ﻧﺨﺴﺖ ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺠﺪ، ﻋﻤّﺎﺭ ﺑﻦ ﻳﺎﺳﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺠﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺴﺠﺪﻯ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ ﻣﺒﺎﺭﻛﻪ ﺩﺭ ﺷﺄﻥ ﺁﻥ ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪ : ‏« ﻟَﻤَﺴْﺠِﺪٌ ﺃُﺳِّﺲَ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﺘَّﻘْﻮﻯ ﻣِﻦْ ﺃَﻭَّﻝِ ﻳَﻮْﻡٍ ﺃَﺣَﻖُّ ﺃَﻥْ ﺗَﻘُﻮﻡَ ﻓِﻴﻪِ ‏» ، ﻣﺴﺠﺪﻯ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ ﺗﻘﻮﺍ ﺑﻨﺎ ﺷﺪﻩ، ﺳﺰﺍﻭﺍﺭﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ‏( ﺑﻪ ﻧﻤﺎﺯ ‏) ﺍﻳﺴﺘﻰ .
    ﻫﺠﺮﺕ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺒﺪﺃ ﺗﺎﺭﯾﺦ
    ﭘﺲ ﺍﺯ ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮﯼ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺩﻭﻟﺖ ﺍﺳﻼﻣﯽ، ﺍﻫﻤﯿﺖ ﻫﺠﺮﺕ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻗﺮﺁﻧﯽ ﻭ ﻧﻘﺶ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﯾﮏ ﺗﺤﻮﻝ ﻋﻤﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺍﺳﻼﻡ ﺳﺒﺐ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻣﻬﻢ ﻣﺒﺪﺍ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﺳﻼﻡ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﯿﺮﺩ؛ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﺍﺯ ﭼﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻫﺠﺮﺕ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺒﺪﺍ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﺳﻼﻡ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻧﻈﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .
    ﮔﺮﻭﻫﯽ ﻗﺎﺋﻞﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﺳﺎﻝ ﻫﻔﺪﻫﻢ ﻫﺠﺮﺕ، ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺩﻻﺋﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺩﻭﻡ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﺒﺪﺍﺋﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﺳﻼﻡ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ . ﻭﻗﺘﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪ، ﻫﺮ ﯾﮏ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩﯼ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﻋﺪﻩﺍﯼ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ، ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺑﻌﺜﺖ ﻭ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﻭﻓﺎﺕ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺒﺪﺍ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺎﻥ، ﺍﻣﯿﺮﺍﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ‏( ﻉ ‏) ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﻫﺠﺮﺕ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﻈﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻔﺖ .
    ﮔﺮﻭﻩ ﺩﻭﻡ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻭﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺖ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺩﺍﺩ، ﻭ ﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻫﺠﺮﯼ ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ .
    ﺁﯾﺎﺕ ﻫﺠﺮﺕ
    ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻫﺠﺮﺕ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻭ ﻣﺎﺟﺮﺍﻫﺎﯼ ﺁﻥ، ﺁﯾﺎﺗﯽ ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ :
    -1 ‏« ﻭَ ﺇِﺫْ ﯾﻤْﮑﺮُ ﺑِﮏ ﺍﻟَّﺬﯾﻦَ ﮐﻔَﺮُﻭﺍ ﻟِﯿﺜْﺒِﺘُﻮﮎ ﺃَﻭْ ﯾﻘْﺘُﻠُﻮﮎ ﺃَﻭْ ﯾﺨْﺮِﺟُﻮﮎ ﻭَ ﯾﻤْﮑﺮُﻭﻥَ ﻭَ ﯾﻤْﮑﺮُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻭَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺧَﯿﺮُ ﺍﻟْﻤﺎﮐﺮﯾﻦ ‏» ، ‏« ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﯿﻔﮑﻨﻨﺪ، ﯾﺎ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، ﻭ ﯾﺎ ‏( ﺍﺯ ﻣﮑﻪ ‏) ﺧﺎﺭﺝ ﺳﺎﺯﻧﺪ . ﺁﻧﻬﺎ ﭼﺎﺭﻩ ﻣﯽﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻧﺪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﯿﺰ ﺗﺪﺑﯿﺮ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﭼﺎﺭﻩﺟﻮﯾﺎﻥ ﻭ ﺗﺪﺑﯿﺮﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ‏» ‏( ﺍﻧﻔﺎﻝ – ۳۰ ‏)
    -2 ‏« ﻭَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ ﻣَﻦْ ﯾﺸْﺮﯼ ﻧَﻔْﺴَﻪُ ﺍﺑْﺘِﻐﺎﺀَ ﻣَﺮْﺿﺎﺕِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻭَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺭَﺅُﻑٌ ﺑِﺎﻟْﻌِﺒﺎﺩِ ‏» ، ‏« ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺸﻨﻮﺩﯼ ﺧﺪﺍ ﻣﯽﻓﺮﻭﺷﻨﺪ، ﻭ ﺧﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ‏» ‏( ﺑﻘﺮﻩ – ۲۰۷ ‏)
    -3 ‏« ﺇِ ﻻَّ ﺗَﻨْﺼُﺮُﻭﻩُ ﻓَﻘَﺪْ ﻧَﺼَﺮَﻩُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺇِﺫْ ﺃَﺧْﺮَﺟَﻪُ ﺍﻟَّﺬﯾﻦَ ﮐﻔَﺮُﻭﺍ ﺛﺎﻧِﯽ ﺍﺛْﻨَﯿﻦِ ﺇِﺫْ ﻫُﻤﺎ ﻓِﯽ ﺍﻟْﻐﺎﺭِ ﺇِﺫْ ﯾﻘُﻮﻝُ ﻟِﺼﺎﺣِﺒِﻪِ ﻻ ﺗَﺤْﺰَﻥْ ﺇِﻥَّ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﻣَﻌَﻨﺎ ﻓَﺄَﻧْﺰَﻝَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺳَﮑﯿﻨَﺘَﻪُ ﻋَﻠَﯿﻪِ ﻭَ ﺃَﯾﺪَﻩُ ﺑِﺠُﻨُﻮﺩٍ ﻟَﻢْ ﺗَﺮَﻭْﻫﺎ ﻭَ ﺟَﻌَﻞَ ﮐﻠِﻤَﺔَ ﺍﻟَّﺬﯾﻦَ ﮐﻔَﺮُﻭﺍ ﺍﻟﺴُّﻔْﻠﯽ ﻭَ ﮐﻠِﻤَﺔُ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻫِﯽ ﺍﻟْﻌُﻠْﯿﺎ ﻭَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﺰﯾﺰٌ ﺣَﮑﯿﻢٌ ‏» ، ‏« ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﯾﺎﺭﯼ ﻧﮑﻨﯿﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﯾﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩ، ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ‏( ﺍﺯ ﻣﮑﻪ ‏) ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﻣﯿﻦ ﻧﻔﺮ ﺑﻮﺩ، ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺩﻭ ﺩﺭ ﻏﺎﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﯿﮕﻔﺖ : ﻏﻢ ﻣﺨﻮﺭ، ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﻣﺎﺳﺖ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﻗﻊ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﮑﯿﻨﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﻭ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻟﺸﮑﺮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻧﻤﯽﮐﺮﺩﯾﺪ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺳﺨﻦ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﻻ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺧﺪﺍ ﻋﺰﯾﺰ ﻭ ﺣﮑﯿﻢ ﺍﺳﺖ . ‏» ‏( ﺗﻮﺑﻪ – ۴۰ ‏)

    نوشته شده در دوشنبه 29 آبان 1396 ساعت 05:54 بعد از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • ﻏﻔﻠـﺖ ﺍﺯ ﯾـــﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘـــﺎﺭ ﺷـــﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ | ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻥ ، ﺯﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ
    ﻫﺮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﺑﯿﻔﺘﺎﺩ، ﻣﺤﻠﺶ ﻧﺪﻫﻨﺪ | ﻋﺒﺪ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ
    ﻋﯿﺐ ﺍﺯ ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﻧﻤﯿﺒﯿﻨﯿﻤﺖ | ﭼﺸﻢ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺗﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ
    ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﺩ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻃﺒﯿﺒﯽ ﻫﺴﺘﯿـــﻢ | ﺩﻭﺭﯼ ﺍﺯ ﮐﻮﯼ ﺗﻮ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ
    ﺍﯼ ﻃﺒﯿﺐ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺩﻟـــــﺖ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻧﯿـﺴﺖ | ﺑﺪ ﺷﺪﻥ، ﺣﺲ ﺩﻝ ﺁﺯﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ
    ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺣﺮﻑ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﯿﻨﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ | ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻋﻘﺪﻩ ﺗﻠﻨﺒﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ
    ﺍﺯ ﮐﺮﯾﻤﺎﻥ، ﻓﻘﺮﺍ ﺟﻮﺩ ﻭ ﮐﺮﻡ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ | ﻟﻄﻒ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻃﻠﺒﮑﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ
    ﻧﮑﻨــــﺪ ﻣﻨﺘــــــﻈﺮ ﻣــــﺮﺩﻥ ﻣـــــﺎﯾﯽ ﺁﻗـــﺎ | ﺍﯾﻦ ﺑﺪﯼ ﻣﺎﻧﻊ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ
    ﻣﺎ ﺍﺳﯿﺮﯾﻢ ﺍﺳﯿﺮ ﻏﻢ ﺩﻧﯿﺎ ﻫﺴﺘﯿــــــــــﻢ | ﻏﻔﻠﺖ ﺍﺯ ﯾﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ
    نوشته شده در دوشنبه 29 آبان 1396 ساعت 11:50 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • ﺣﻀﺮﺕ ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺧﺎﻣﻨﻪﺍﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﺩﯾﺪ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺯﺩﻩ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺯﺩﻩ ﺑﺎﺯﺩﯾﺪ ﺳﺮﺯﺩﻩﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ .
    ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ‏« ﺗﺎﺑﻨﺎﮎ ‏» ، ﺭﻫﺒﺮ ﻣﻌﻈﻢ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺍﻣﺮﻭﺯ - ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ - ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﺩﯾﺪ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺯﺩﻩ ﻭ ﺩﻟﺠﻮﯾﯽ ﺍﺯ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺯﺩﮔﺎﻥ ﻭ ﺁﺳﯿﺐ ﺩﯾﺪﮔﺎﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻬﺮ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎﻩ ﺷﺪﻧﺪ . ﺣﻀﺮﺕ ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺧﺎﻣﻨﻪﺍﯼ ﺩﺭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺳﺮﺯﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺯﺩﻩ ﺑﺎﺯﺩﯾﺪ ﮐﺮﺩﻧﺪ .
    ﺭﻫﺒﺮ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺩﺭ ﻭﺭﺯﻗﺎﻥ ﻭ ﺑﻢ ﻧﯿﺰ ﺩﯾﺪﺍﺭﻫﺎﯼ ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺯﺩﻩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺳﺮﺯﺩﻩ ﭘﯿﮕﯿﺮ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺩﯾﺪﮔﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ .
    ﺍﯾﺸﺎﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻭﻗﻮﻉ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎﻩ، ﺩﺭ ﻧﺸﺴﺘﯽ ﺑﺎ ﺳﺮﺍﻥ ﺳﻪ ﻗﻮﻩ ﺿﻤﻦ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺣﺎﺩﺛﻪ، ﺑﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺩﺍﻏﺪﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ، ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻏﻢ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﻻﻭﺭ ﻭ ﻣﺮﺯﺑﺎﻧﺎﻥ ﺩﻟﯿﺮ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎﻩ ﺷﺮﯾﮏ ﻫﺴﺘﯿﻢ . ﻣﺼﯿﺒﺖ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﻋﺰﯾﺰﺍﻥ ﺗﻠﺦ ﻭ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﯾﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺳﮑﯿﻨﻪ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﻝﻫﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﻫﺎﯼ ﺩﺍﻏﺪﺍﺭ ﻧﺎﺯﻝ، ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻨﺪ .
    ﺍﯾﺸﺎﻥ، ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪﻥ ﺧﻮﻥ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﻫﻤﯿﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﺭﮒﻫﺎﯼ ﺟﺎﻣﻌﻪﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﺄﺛﯿﺮﺍﺕ ﺍﯾﻦﮔﻮﻧﻪ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﺍﯾﻦ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪﻫﺎﯼ ﻫﻤﯿﺎﺭﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﯾﻢ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﯼ، ﺑﺮﮐﺎﺕ ﺍﻟﻬﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎﻝ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﻻﻭﺭِ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥﭘﺮﻭﺭ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎﻩ ﻭ ﻫﻤﻪﯼ ﻣﻠﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻮﺩ .
    ﺣﻀﺮﺕ ﺁﯾﺖﺍﻟﻠﻪ ﺧﺎﻣﻨﻪﺍﯼ، ﺣﺎﺩﺛﻪﯼ ﺗﻠﺦ ﺍﺧﯿﺮ ﺭﺍ ﺁﺯﻣﺎﯾﺸﯽ ﺍﻟﻬﯽ ﻭ ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﯼ ﻭﻇﯿﻔﻪﯼ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﺑﺮﺷﻤﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﺪ : ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ، ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮﺭ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺼﯿﺒﺖﺯﺩﻩ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻫﻤﺪﺭﺩﯼ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﯾﻢ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﺪﺭﺩﯼﻫﺎ ﺩﺭ ﻋﺮﺻﻪﯼ ﻋﻤﻞ ﻭ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﻗﻮﺕ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﯾﺎﺑﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻭ ﺩﺭﺩ ﻭ ﺭﻧﺞ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﺳﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﺑﻮﺩﻥ ﻓﺼﻞ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺳﺮﻣﺎ ﺑﮑﺎﻫﺪ .
    ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺴﺖ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭﺋﺴﺎﯼ ﻗﻮﺍ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ ﺍﺭﺷﺪ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺩﺭ ﺗﺴﺮﯾﻊ ﺩﺭ ﺭﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺯﺩﮔﺎﻥ، ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻥ ﺭﻫﺒﺮ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺴﺘﻤﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﭘﯿﮕﯿﺮ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺯﺩﮔﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ

    منبع : خبرگزاری تابناک
    نوشته شده در دوشنبه 29 آبان 1396 ساعت 10:25 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻘﺪﺱ ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺸﺘﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﺎﻟﻎ ﺑﺮ 30 ﺣﺪﯾﺚ ﺩﺭ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻬﺪﻭﯾﺖ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﯼ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻥ ﻣﻨﺠﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ‌ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﯾﺸﺎﺕ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺍﺟﻤﺎﻟﯽ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ .
    ﻃﺮﺡ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻬﺪﻭﯾﺖ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺁﻥ، ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺁﺛﺎﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ﻓﺮﺩﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﻬﻢ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﻫﺎﯼ ﺍﺻﻠﯽ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻋﺰﯾﺰﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﻃﺮﺡ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻬﺪﻭﯾﺖ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﻤﮑﻦ، ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ .
    ﺍﻟﻒ . ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﯼ ﺭﻭﺣﯿﻪ ﻭ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺍﻣﯿﺪ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﻣﺴﺘﻀﻌﻔﺎﻥ ﻭ ﻣﻈﻠﻮﻣﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ .
    ﺏ . ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺭﻋﺐ ﻭ ﻫﺸﺪﺍﺭﻫﺎﯼ ﺑﺎﺯﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺴﺘﮑﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﻇﺎﻟﻤﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ .
    ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﻦ ﺑﺎ ﻇﺎﻟﻤﯿﻦ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﮐﺮﻡ ‏( ﺹ ‏) ، ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﺩﻟﯿﻠﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺻﯿﺎﺀ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﯾﻌﻨﯽ ﺣﻀﺮﺍﺕ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﻣﻠﺰﻡ ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﭘﯿﺮﺍﻣﻮﻥ ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻨﺠﯽ ﻭ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﺍﻭ ﻣﯽ ﻧﻤﻮﺩ .
    ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻘﺪﺱ ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺸﺘﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻋﺪﻩ ﻣﺴﺘﺜﻨﯽ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺎﻟﻎ ﺑﺮ 30 ﺣﺪﯾﺚ ﺩﺭ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻬﺪﻭﯾﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺘﮑﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﯼ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻥ ﻣﻨﺠﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﯾﺸﺎﺕ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺍﺟﻤﺎﻟﯽ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ .
    ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺣﺠّﺖ
    ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﺟﻌﻔﺮﯼ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : ﺍﺯ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺍﻟﺮﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﭘﺮﺳﯿﺪﻡ : ‏« ﺁﯾﺎ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺯ ﺣﺠﺖ ﺧﺪﺍ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ؟ ‏» ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﺍﮔﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﭼﺸﻢ ﺑﺮﻫﻢ ﺯﺩﻧﯽ ﺍﺯ ﺣﺠّﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﺍﻫﻞ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﺑﻠﻌﯿﺪ 1]«. ‏]
    ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ‏( ﻉ ‏)
    ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻏﯿﺒﺖ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ : ‏« ﮔﻮﯾﺎ ﺷﯿﻌﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺳﻮﻣﯿﻦ ‏[ ﺍﻣﺎﻡ ‏] ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺟﺴﺘﺠﻮﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ، ﺍﻣﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ 2]«. ‏]
    ﻇﻬﻮﺭ ﺣﺘﻤﯽ ﺍﺳﺖ
    ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺻﻞ ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻨﺠﯽ ﻭ ﻗﻄﻌﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻭ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﭘﺎﮎ ﺍﺋﻤﻪ ﺍﻃﻬﺎﺭ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﺯ ﺟﺪّ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭﺷﺎﻥ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﺭﺍ ﻧﻘﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺳﻮﻝ ‏( ﺹ ‏) ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ : ‏« ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺣﻖ، ﺍﺯ ﻣﺎ ﻗﯿﺎﻡ ﮐﻨﺪ 3]«. ‏]
    ﻣﻤﻨﻮﻋﯿﺖ ﻧﺎﻡ ﻣﺨﺼﻮﺹ
    ﺭﯾّﺎﻥ ﺑﻦ ﺻﻠﺖ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﺷﻨﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻣﻬﺪﯼ ﻗﺎﺋﻢ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺣﺴﻦ، ﺧﻮﺩﺵ ﺩﯾﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻏﯿﺒﺘﺶ ﻫﻢ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻧﺎﻣﺶ ﺭﺍ ﺑﺒﺮﺩ ﺗﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﻇﻬﻮﺭ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻭ ﻧﺎﻣﺶ ﺭﺍ ﺍﻋﻼﻥ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ . ‏» ﺑﻪ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﻡ : ‏« ﺳﺮﻭﺭﻡ، ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ : ‏« ﺻﺎﺣﺐ ﻏﯿﺒﺖ، ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﻬﺪﯼ؟ ‏» ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﮔﻔﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﻫﺎ ﺟﺎﯾﺰ ﺍﺳﺖ؛ ﻣﻦ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺍﻭ ﻧﻬﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺍﺯ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻣﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻧﮑﻨﻨﺪ 4]«. ‏]
    ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺩﺭ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻭﺣﯽ
    ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ ﺍﺯ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﯼ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﻣﺎﯾﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﮐﻪ : ‏« ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺑﺎﺵ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺩﯼ ﻧﺪﺍ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ... ﺁﻥ ﺭﻭﺯ، ﺭﻭﺯ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻥ ﺍﺳﺖ ‏» ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﯾﻌﻨﯽ ﺭﻭﺯ ﻗﯿﺎﻡ ﻓﺮﺯﻧﺪﻡ ﻣﻬﺪﯼ ﻗﺎﺋﻢ ‏( ﻋﺞ ‏) 5]«. ‏]
    ﻋﻠّﺖ ﻏﯿﺒﺖ
    ﻏﯿﺒﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺣﮑﻤﺖ ﻫﺎﯼ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ﻭ ﺁﺷﮑﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﯼ ﻓﻬﻤﯿﺪﻥ ﺩﻻﯾﻞ ﺍﯾﻦ ﻏﯿﺒﺖ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﺣﻀﺮﺍﺕ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ‏( ﻋﺞ ‏) ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﺮﺍﯾﯽ ﻏﯿﺒﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺩﺭ ﺣﺪﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺆﺍﻝ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ : ‏« ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﯿﻌﺖ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺭﺍ ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ 6]«. ‏] ﻟﺬﺍ ﺑﻨﺎﺑﺮ ﻓﺮﻣﺎﯾﺶ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻻﯾﻞ ﻏﯿﺒﺖ ﻋﺪﻡ ﻭﺍﻣﺪﺍﺭﯼ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻭ ﺍﺗﮑﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﻣﻘﺪّﺱ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﺎﺣﻖ ﻃﻠﺒﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﮐﻤﯽ ﻭ ﮐﺎﺳﺘﯽ ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ .
    ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺼﺮ ﻏﯿﺒﺖ
    ﺣﻔﻆ ﻭ ﭘﺎﯾﺒﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﺩﯾﻦ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻏﯿﺒﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺍﺯ ﺳﺨﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ . ﺍﺑﻦ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺑﻮﺍﻟﺤﺴﻦ ﺍﻟﺮﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﺭﻭﺍﯾﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﻓﺘﻨﻪ ﺍﯼ ﺳﺨﺖ ﻭ ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ ﺭﺥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮑﺎﻥ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﻨﺪ . ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﻓﺘﻨﻪ ﺑﻪ ﻭﻗﻮﻉ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭘﯿﻮﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﯿﻌﯿﺎﻥ، ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﻫﻨﺪ ... 7]« ‏] ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺩﺷﻮﺍﺭﯼ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﻫﺎﯼ
    ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻋﺪﻩ ﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻏﯿﺒﺖ ﻭ ﻧﺪﯾﺪﻥ ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﯾﻦ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﻼﻡ ﻧﺎﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ .
    ﺣﺎﻝ ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻏﯿﺒﺖ
    ﻣﺠﺎﺷﻌﯽ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﺍﺯ ﭘﺪﺭﺵ ﺍﺯ ﭘﺪﺭﺍﻧﺶ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍ ‏( ﺹ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻝ ﻣﺆﻣﻦ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﺵ ﺫﻭﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺳﺮﺏ ﺩﺭ ﺁﺗﺶ؛ ﺯﯾﺮﺍ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻼﻫﺎ ﻭ ﺑﺪﻋﺖ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺩﯾﻨﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮﯼ ﮐﻨﺪ 8]«. ‏]
    ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻓﺮﺝ
    ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺻﺤﯿﺢ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﻭ ﺍﺣﺎﺩﯾﺚ ﺍﺋﻤﻪ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﮐﻼﻡ ﺍﺋﻤﻪ ‏( ﻉ ‏) ﺑﺮ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻏﯿﺒﺖ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﻀﯿﻞ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : ﺍﺯ ﺍﺑﻮﺍﻟﺤﺴﻦ ﺍﻟﺮﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﯼ ﻓﺮﺝ ﭘﺮﺳﯿﺪﻡ، ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻣﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻓﺮﺝ، ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﯽ ﻓﺮﺝ ﺍﺳﺖ؟ «! ﺳﭙﺲ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﺧﺪﺍﯼ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ : ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺰ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺷﻤﺎ ﺍﺯ ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻧﻢ 9]«. ‏]
    ﺩﻋﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺝ
    ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺩﻋﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻭ ﻓﺮﺝ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺞ ‏) ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﯾﺎﺭﯼ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺗﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﺩﺭ ﺩﻋﺎﯼ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﺎﺯ ﺟﻤﻌﻪ ﺩﻋﺎ ﮐﻦ : ﺑﺎﺭ ﺧﺪﺍﯾﺎ ! ﮐﺎﺭ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺕ ﻭ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﺩﻩ ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﺭﺳﻮﻻﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﺩﺍﺩﯼ، ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﯼ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻩ، ﻭ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪﺱ ﺧﻮﺩ ﺗﺄﯾﯿﺪﺵ ﻓﺮﻣﺎ، ﻭ ﭘﯿﺸﺎﭘﯿﺶ ﻭ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﯽ ﺑﮕﻤﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﺰﻧﺪﯼ ﻣﺤﺎﻓﻈﺘﺶ ﮐﻨﺪ . ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﯿﻢ ﻭ ﻫﺮﺍﺳﺶ، ﺍﻣﻨﯿﺘﯽ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﻓﺮﻣﺎ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﺪ ﻭ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﺷﺮﯾﮏ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﻫﺪ، ﺑﺮﺍﯼ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ﺍﺯ ﺁﻓﺮﯾﺪﮔﺎﻧﺖ ﺑﺮ ﻭﻟﯽّ ﺧﻮﺩ ﺳﻠﻄﻪ ﺍﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﺪﻩ، ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﺵ ﺩﻩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺷﻤﻦ ﺗﻮ ﻭ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺟﻬﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﯾﺎﺭﺍﻧﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻩ، ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ 10]«. ‏]
    ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻋﺎﯼ ﭘﺮ ﻣﻌﻨﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺟﻤﻌﻪ ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ ﺍﻫﻤﯿّﺖ ﺩﻋﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺝ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺍﺳﺘﻤﺪﺍﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﯼ ﺍﻟﻬﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﻣﻘﻮﻟﻪ ﯼ ﻣﻬﺪﻭﯾﺖ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺍﺳﺖ .
    -1 ﺍﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻓﺮﻭّﺥ ﺍﻟﺼﻔّﺎﺭ ﺍﻟﻘﻤﯽ، ﺑﺼﺎﺋﺮ ﺍﻟﺪﺭﺟﺎﺕ، ﺹ 489 ، ﺡ 8.
    -2 ﻣﺤﻤﺪﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﺑﺎﺑﻮﯾﻪ ‏( ﺷﯿﺦ ﺻﺪﻭﻕ ‏) ، ﻋﯿﻮﻥ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺍﻟﺮﺿﺎ، ﺝ 1 ،ﺹ 480 ، ﺡ 4.
    -3 ﻋﯿﻮﻥ ﺍﺧﺒﺎﺭﺍﻟﺮﺿﺎ ‏( ﻉ ‏) ، ﺍﺑﻦ ﺑﺎﺑﻮﯾﻪ ﻗﻤﯽ، ﺝ 2 ، ﺹ 372.
    -4 ﻣﺴﺘﺪﺭﮎ ﺍﻟﻮﺳﺎﺋﻞ، ﺡ 12 ، ﺹ 285.
    -5 ﻋﯿﻮﻥ ﺍﺧﺒﺎﺭﺍﻟﺮﺿﺎ ﻉ، ﺍﺑﻦ ﺑﺎﺑﻮﯾﻪ ﻗﻤﯽ، ﺝ 2 ، ﺹ 372.
    -6 ﺑﺤﺎﺭﺍﻻﻧﻮﺍﺭ، ﺝ 51 ، ﺹ 113.
    -7 ﻏﯿﺒﺖ ﺍﻟﻄﻮﺳﯽ
    -8 ﺍﻣﺎﻟﯽ ﻃﻮﺳﯽ، ﺝ 2 ، ﺹ 132.
    -9 ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﺪﯾﻦ 2 : 645 / ﺡ 5 / ﺑﺎﺏ 55 ؛ ﺍﻟﺒﺤﺎﺭ 52 : 129 / ﺡ 23.
    -10 ‏« ﻣﺼﺎﺡ ﺍﻟﻤﺘﻬﺠﺪ ‏» ، ﺹ .367
    -----------------------------------------------------------------------
    منبع : https://razavi.aqr.ir
    نوشته شده در یکشنبه 28 آبان 1396 ساعت 10:08 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]



  • ﺁﻗﺎﯾﻤﺎﻥ ﺁﻣﺪ ﻋﺒﺎ ﺭﻭﯼ ﺳﺮﺵ ﺑﻮﺩ
    ﺭﻧﮓ ﮐﺒﻮﺩﯼ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﭘﯿﮑﺮﺵ ﺑﻮﺩ
    ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﮐﻮﭼﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩ
    ﯾﺎﻓﺎﻃﻤﻪ ﯾﺎﻓﺎﻃﻤﻪ ﺫﮐﺮ ﻟﺒﺶ ﺑﻮﺩ
    ﺩﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮ ﺩﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﻭﯼ ﺩﯾﻮﺍﺭ
    ﭘﻬﻠﻮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺑﻮﺩ
    ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺣﺠﺮﻩﺍﯼ ﺩﺭﺑﺴﺘﻪ ﺍﻣﺎ
    ﺻﺪﻫﺎ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺴﺘﺮﺵ ﺑﻮﺩ
    ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ ﻣﯽﺯﺩ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﮐﺎﻡ ﻋﻄﺸﺎﻥ
    ﮔﻮﯾﺎ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻟﺤﻈﻪﻫﺎﯼ ﺁﺧﺮﺵ ﺑﻮﺩ
    ﺍﻣﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺫﻫﻨﺶ ﮐﺮﺑﻼ ﺑﻮﺩ
    ﯾﺎﺩ ﻏﺮﯾﺒﯽﻫﺎﯼ ﺟﺪ ﺑﯽ ﺳﺮﺵ ﺑﻮﺩ
    ﻣﺮﺩﻡ ﮔﺮﯾﺰ ﮐﺮﺑﻼﯾﻢ ﺍﯾﻨﭽﻨﯿﻦ ﺍﺳﺖ
    ﺁﻣﺪ ﺟﻮﺍﺩ ﻭ ﻟﺤﻈﮥ ﺁﺧﺮ ﺑﺮﺵ ﺑﻮﺩ
    ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺩﺷﺖ ﮐﺮﺑﻼ ﺟﻮﺭ ﺩﮔﺮ ﺷﺪ
    ﺍﺭﺑﺎﺑﻤﺎﻥ ﺑﺎﻻﯼ ﻧﻌﺶ ﺍﮐﺒﺮﺵ ﺑﻮﺩ
    ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ
    ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﺭ ﺧﯿﻤﻪ ﺭﺳﺎﻧﻨﺪ

    شعر از حبیب باقر زاده
    نوشته شده در شنبه 27 آبان 1396 ساعت 07:08 بعد از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]

  • زندگانی حضرت امام رضا علیه السلام پر است از لحظاتی نورانی و شگفت انگیز که دل شیفتگان را می برد. از کتاب «دیوان خدا» نوشته نعیمه دوستدار که براساس منابع موثق تدوین یافته چند داستان برگزیده ایم که تقدیم عاشقان اهل بیت علیهم السلام می کنیم:


    نشانه موی پیامبر صلی الله علیه و آله

    مردی از نوادگان انصار خدمت امام رضا علیه السلام رسید. جعبه ای نقره ای رنگ به امام داد و گفت:

    «آقا! هدیه ای برایتان آورده ام که مانند آن را هیچ کس نیاورده است». بعد در جعبه را باز کرد و چند رشته مو از آن بیرون آورد و گفت: «این هفت رشته مو از پیامبراکرم صلی الله علیه و آله است.که از اجدادم به من رسیده است».

    حضرت رضا علیه السلام دست بردند و چهار رشته مو از هفت رشته را جدا کردند و فرمود: «فقط این چهار رشته، از موهای پیامبر است».

    مرد با تعجب و کمی دلخوری به امام نگاه کرد و چیزی نگفت. امام که فهمید مرد ناراحت شده است، آن سه رشته مو را روی آتش گرفت. هرسه رشته سوخت، اما به محض این که چهار رشته موی پیامبر صلی الله علیه و آله روی آتش قرار گرفت شروع به درخشیدن کرد و برقشان چهره مرد عرب را روشن کرد.

    صحبت گنجشک با امام علیه السلام

    راوی: سلیمان (یکی از اصحاب امام رضا علیه السلام )

    حضرت رضا علیه السلام در بیرون شهر، باغی داشتند. گاه گاهی برای استراحت به باغ می رفتند. یک روز من نیز به همراه آقا رفته بودم. نزدیک ظهر، گنجشک کوچکی هراسان از شاخه درخت پرکشید و کنار امام نشست. نوک گنجشک، باز و بسته می شد و صداهایی گنگ و نامفهوم از گنجشک به گوش می رسید. انگار با جیک جیک خود، چیزی می گفت.

    امام علیه السلام حرکتی کردند و رو به من فرمودند:

    « سلیمان! ... این گنجشک در زیر سقف ایوان لانه دارد. یک مار سمی به جوجه هایش حمله کرده است. زودباش به آن ها کمک کن!...

    با شنیدن حرف امام در حالی که تعجب کرده بودم بلند شدم و چوب بلندی را برداشتم. آن قدر با عجله به طرف ایوان دویدم که پایم به پله های لب ایوان برخوردکرد و چیزی نمانده بود که پرت شوم...

    با تعجب پرسیدم: «شما چطور فهمیدید که آن گنجشک چه می گوید؟» امام فرمودند: «من حجت خدا هستم... آیا این کافی نیست؟!»

    میهمان دوستی امام علیه السلام

    راوی: یکی از نزدیکان امام رضا علیه السلام

    مرد گفت: «سفر سختی بود. یک ماه طول کشید».

    امام رضا علیه السلام فرمودند: «خوش آمدی!»

    «ببخشید که دیروقت رسیدم. بی پناه بودن مرا مجبورکرد که دراین وقت شب، مزاحم شما شوم».

    امام لبخندی زدند و فرمودند: «با ما تعارف نکن! ما خانواده ای میهمان دوست هستیم».

    در این هنگام روغن چراغ گردسوز فرونشست و شعله اش آرام آرام کم نور شد. میهمان دست برد تا روغن در چراغ بریزد، اما امام دست او را آرام برگرداند و خود، مخزن چراغ را پر کرد. مرد گفت: «شرمنده ام! کاش این قدر شما را به زحمت نمی انداختم».

    امام در حالی که با تکه پارچه ای، روغن را از دستش پاک می کرد، فرمودند: «ما خانواده ای نیستیم که میهمان را به زحمت بیندازیم».

    ابرهای سیاه

    راوی: حسین بن موسی

    از شما چه پنهان شک داشتم. نه به شخص امام رضا علیه السلام ؛ نه!... فقط باورم نمی شد که واقعا امامان معصوم، بتوانند قبل از اتفاقات از همه چیز اطلاع داشته باشند.

    آن روز صبح به همراه امام رضا علیه السلام از مدینه خارج شدیم. در راه فکر کردم که چقدر خوب می شد اگر می توانستم امام را آزمایش کنم.

    در همین فکرها بودم که امام پرسیدند: «حسین!... چیزی همراه داری که از باران در امان بمانی؟!»

    فکر کردم که امام با من شوخی می کند، اما به صورتش که نگاه کردم، اثری از شوخی ندیدم. با تردید گفتم: «فرمودید باران؟! امروز که حتی یک لکّه ابر هم در آسمان نیست...».

    هنوز حرفم تمام نشده بود که با قطره ای باران که روی صورتم نشست، مات و مبهوت ماندم. سرم را که بالا گرفتم، زبانم بند آمد. ابرهای سیاه از گوشه و کنار آسمان به طرف ما می آمدند و جایی درست بالای سرِ ما، درهم می پیچیدند. بعد از چند لحظه آن قدر باران شدید شد که مجبور شدیم به شهر برگردیم.

    شربت گوارا

    راوی: ابوهاشم جعفری

    به سخنان امام گوش می دادم. هوا گرم بود و آفتاب ظهر، شدت گرما را بیش تر می کرد. تشنگی تمام وجودم را فرا گرفته بود. شرم و حیای حضور امام، مانع از آن شد که صحبتشان را قطع کنم و آب بخواهم. در همین موقع امام کلامش را قطع کرد و فرمودند: «کمی آب بیاورید!»

    خادم امام ظرفی آب آورد و به دست ایشان داد. امام، برای این که من، بدون خجالت، آب بخورم، اوّل خودشان مقداری از آب را نوشیدند و بعد ظرف را به طرف من دراز کردند. من هم ظرف آب را گرفتم و نوشیدم.

    نه! نمی شد. اصلاًنمی توانستم تحمل کنم. انگار آب هم نتوانسته بود درست و حسابی تشنگی ام را از بین ببرد. تازه، بعد از یک بار آب خوردن درست نبود که دوباره تقاضای آب کنم. این بار هم امام نگاهی به چهره ام کردند و حرفش را نیمه تمام گذاشت: «کمی آرد و شکر و آب بیاورید».

    وقتی خادم برای امام رضا علیه السلام آرد و شکر و آب آورد، امام آرد را در آب ریخت و مقداری هم شکر روی آن پاشید. امام برایم شربت درست کرده بود. نمی دانم از شرم بود یا از خوشحالی که تشکّر را فراموش کردم. شاید در آن لحظه خودم را هم فراموش کرده بودم. با کلام امام رضا علیه السلام ناخودآگاه دستم را به طرف ظرف شربت درازکردم.

    شربت گوارایی است. بنوش ابوهاشم!... بنوش که تشنگی ات را از بین می برد.

    شما امام من هستید

    یکی از دوستان ابن ابی کثیر

    بعد از شهادت امام موسی کاظم علیه السلام ، همه درباره امام بعدی دچار شک و تردید شده بودند. همان سال برای زیارت خانه خدا و دیدار بستگانم به مکّه رفتم.

    یک روز، کنار کعبه، علی بن موسی الرضا علیه السلام را دیدم. با خود گفتم: «آیا کسی هست که اطاعتش بر ما واجب باشد؟»

    هنوز حرفم تمام نشده بود که حضرت رضا علیه السلام اشاره ای کردند و گفتند: «به خدا قسم! من کسی هستم که خدا اطاعتش را واجب کرده است».

    خشکم زد. اول فکر کردم شاید متوجه نبوده ام و با صدای بلند چیزی گفته ام. اما خوب که فکر کردم، یادم آمد که حتی لب هایم هم تکان نخورده اند. با شرمندگی به امام رضا علیه السلام نگاه کردم و گفتم: «آقا!... گناه کردم... ببخشید!... حالا شما را شناختم. شما امام من هستید».

    حرف «ابن ابی کثیر» که به این جا رسید، نگاهش کردم ... بغض راه گلویش را گرفته بود.

    آخرین طواف

    راوی: موفّق (یکی از خادمان امام علیه السلام )

    حضرت جواد علیه السلام پنج ساله بود. آن سفر، آخرین سفری بود که همراه با امام رضا علیه السلام به زیارت خانه خدا می رفتیم. خوب به یاد دارم...

    حضرت جواد را روی شانه ام گذاشته بودم و به دور خانه خدا طواف می کردیم. در یکی از دورهای طواف، حضرت جواد خواست تا در کنار «حجرالاسود» بایستیم. اوّل حرفی نزدم، امّا بعد هرچه سعی کردم از جا بلند نشد. غم، در صورت کوچک و قشنگش موج می زد. به زحمت امام رضا علیه السلام را پیدا کردم و هر چه پیش آمده بود، گفتم. امام، خود را به کنار حجرالاسود رساند. جملات پدر و پسر را خوب به یاد دارم.

    «پسرم! چرا با ما نمی آیی؟»

    «نه پدر! اجازه بدهید چند سؤال از شما بپرسم، بعد به همراه شما می آیم».

    «بگو پسرم!»

    «پدر! آیا مرا دوست دارید؟»

    «البته پسرم!»

    «اگر سؤال دیگری بپرسم، جواب می دهید؟»

    «حتما پسرم».

    «پدر!... چرا طواف امروز شما با همیشه فرق دارد؟ انگار امروز آخرین دیدار شما با کعبه است».

    سکوت سنگینی بر لب های امام نشست. یاد سفر امام به خراسان افتادم. به چهره امام خیره شدم. اشک در چشم امام جمع شده بود. امام فرزندش را در آغوش گرفت. دیگر نتوانستم طاقت بیاورم و... .

    سؤالی که فراموش کرده بودیم

    راوی: اسماعیل بن مهران

    من و «احمد بَزَنطی» در دِه صَریا در مورد سن حضرت رضا علیه السلام صحبت می کردیم. از احمد خواستیم که وقتی به حضور امام رسیدیم، یادآوری کند که سن امام را از خودشان بپرسیم.

    روزی توفیق دیدار امام، نصیب مان شد. آن موقع، ما، جریان سؤال از سن امام را به کلّی فراموش کرده بودیم، امّا به محض این که احمد را دید، پرسید:

    «احمد! ... چند سال داری؟»

    سی و نه سال.

    امام فرمود: «امّا من چهل و چهار سال دارم».

    به سوی شهر غربت

    راوی: سجستانی

    روز عجیبی بود. فرستاده مأمون خلیفه عباسی آمده بود تا امام را از مدینه به سوی خراسان روانه کند. چهره و حرکات امام، همه و همه، نشانه های جدایی بودند. وقتی خواست با تربت پیامبر صلی الله علیه و آله وداع کند، چند بار تا کنار حرم رسول خدا رفت و برگشت. انگار طاقت جدایی را نداشت.

    طاقت نیاوردم. جلو رفتم و سلام کردم. به خاطر مسافرت و این که قرار بود امام به جای مأمون در آینده خلیفه شود، به ایشان تبریک گفتم، امّا با دیدن اشک امام، دلم گرفت. سکوت تلخی روی لب هایم نشست. امام فرمودند:

    «خوب مرا نگاه کن!... حرکتم به سوی شهر غربت است و مرگم هم در همان جاست... سجستانی!... بدن من در کنار قبر هارون پدر مأمون دفن خواهد شد».

    گلیم کهنه اتاق

    راوی: نعمان بن سعد

    کنار امیرالمؤمنین علی علیه السلام نشسته بودم. امام نگاهی به من کردند و فرمودند:

    «نعمان!... سال ها بعد، یکی از فرزندان من در خراسان با زهر کشنده ای شهید خواهد شد. اسم او مثل اسم من، علی است. اسم پدرش هم مانند اسم پسر«عمران»، موسی است. این را بدان! هرکس که قبر او را زیارت کند، خدا تمام گناهان قبل از زیارتش را خواهد بخشید... به خاطر پسرم علی».

    حرف امام که تمام شد، سکوت کردم و به گلیم کهنه اتاق خیره شدم. با خودم گفتم: «این درست!... امّا من چرا گناه کنم که به خاطر بخشش، امام رضا علیه السلام را زیارت کنم؟ باید به خاطر دلم و برای محبتم به اهل بیت علیهم السلام او را زیارت کنم».

    به امام نگاه کردم. انگار با لبخندش حرفم را تأیید می کرد.

    در یادِ مایی

    راوی: عبداللّه بن ابراهیم غفاری

    تنگ دست بودم و روزگارم به سختی می گذشت. یکی از طلبکارهایم برای گرفتن پولش مرا در فشار گذاشته بود. به طرف صریا حرکت کردم تا امام رضا علیه السلام را ببینم. می خواستم خواهش کنم که وساطت کنند از او بخواهد که مدتی صبر کند.

    زمانی که به خدمت امام رسیدم، مشغول صرف غذا بودند. مرا هم دعوت کرد تا چند لقمه ای بخورم. بعد از غذا، از هر دری سخن به میان آمد و من فراموش کردم که اصلاً به چه منظوری به صریاء آمده بودم. مدّتی که گذشت، حضرت رضا علیه السلام ، اشاره کردند که گوشه سجاده ای را که در کنارم بود، بلند کنم. زیر سجاده، سیصد و چهل دینار بود. نوشته ای هم کنار پول ها قرار داشت. یک روی آن نوشته بود: «لا اله الاّ اللّه ، محمد رسول اللّه ، علی ولی اللّه ». و در طرف دیگر آن هم این جملات را خواندم: «ما تو را فراموش نکرده ایم. با این پول قرضت را بپرداز! بقیّه اش هم خرجی خانواده ات است».

    کوه و دیگ

    راوی: ابا صلت هروی

    همراه امام وارد «مرو» شدیم. نزدیک «دهِ سرخ» توقف کردیم. مؤذن کاروان، نگاهی به خورشید کرد و رو به امام گفت: «آقا! ظهر شده است».

    امام پیاده شدند و آب خواستند. نگاهی به صحرا کردیم. اثری از آب نبود. نگران برگشتیم. امّا از تعجّب زبانمان بند آمد. امام با دست شان مقداری از خاک را گود کرده بود و چشمه ای ظاهر شده بود.

    وارد «سناباد» شدیم. کوهی نزدیک سناباد بود که از سنگ آن، دیگ های سنگی می ساختند. امام به تخته سنگی از کوه تکیه دادند و رو به آسمان گفتند:

    «خدایا!... غذاهایی را که مردم با دیگ های این کوه می پزند، مورد لطفت قرار ده و به این غذاها برکت عطا کن!»

    فکر می کنم خدا به برکت دعای امام، به کوه، نظر خاصی کرد. چون امام خواستند که از آن روز به بعد، غذایشان را فقط در دیگ هایی بپزیم که از سنگ آن کوه ساخته شده باشد.

    روز بعد، پس از کمی استراحت، امام به طرف محلی که «هارون» پدر مأمون در آن دفن شده بود، حرکت کردند. مأموران حکومتی جار زدند که امام می خواهد قبر هارون را زیارت کند، امّا امام با یک حرکت ساده، نقشه های مأموران را نقش بر آب کرد. آن حرکت هم این بود که کنار قبر هارون ایستادند و با انگشت، خطی در کنار قبر، کشیدند. بعد رو به ما فرمودند:

    این جا قبر من خواهد شد... شیعیان ما به این جا خواهند آمد و مرا زیارت خواهند کرد... و هرکس به دیدار قبرم بیاید، خدا لطفش را شامل حال او خواهد کرد.

    بعد رو به قبله ایستادند و نماز خواندند و با سجده ای طولانی، چیزهایی را زیر لب زمزمه کردند. اشک در چشمم جمع شده بود.

    نوشته شده در شنبه 27 آبان 1396 ساعت 08:17 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻏﯿﺐ
    ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﺍﺯ ﺑﯿﺎﻥ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻏﯿﺒﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ :
    1 ‏) ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺩﺭ ﺗﻨﮕﺪﺳﺘﯽ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻣﺎﻩ ﺭﺍ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﻫﺪﺍﯾﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﯿﺪ . ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﻫﺪﺍﯾﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ .

    2 ‏) ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺵ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻣﻦ ﺑﺎ ﺯﻫﺮ ﺷﻬﯿﺪ ﻣﯽﺷﻮﻡ . ‏» ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ : ‏« ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﺴﻤﻮﻡ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ؟ ‏» ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﯾﺎ ﮐﻨﯿﺰﺍﻧﻢ . ‏» ﮔﻔﺘﻨﺪ : ‏« ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭﺵ ﮐﻦ، ﻭ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﺧﺎﺭﺟﺶ ﺳﺎﺯ . ‏» ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻣﮕﺮ ﻗﻀﺎﯼ ﺍﻟﻬﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺍﺳﺖ؟ ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﻢ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﻭﺳﺖ، ﺯﯾﺮﺍ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺍﻟﻬﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﺭﻗﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ‏» ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﺬﺷﺖ ﮐﻪ ﺟﻌﺪﻩ، ﻫﻤﺴﺮ ﺍﻣﺎﻡ، ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ، ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺳّﻤﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﯿﺮ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﺳﺎﻧﺪ .
    3 ‏) ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺩﺭ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ : ‏« ﯾﺎﺑﻦ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ، ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ «! ﺍﻣﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻧﻪ، ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻦ ﺁﺗﺶ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ‏» ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﺷﺨﺺ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ : ‏« ﯾﺎﺑﻦ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ، ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺷﻤﺎ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ، ﻭ ﻣﺎ ﯾﻘﯿﻦ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺳﺮﺍﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻧﯿﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﺁﺗﺶ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺷﺪ . ‏»
    ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﺍﺯ ﺑﯿﺎﻥ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻏﯿﺒﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ :
    1 ‏) ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺩﺭ ﺗﻨﮕﺪﺳﺘﯽ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻣﺎﻩ ﺭﺍ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﻫﺪﺍﯾﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﯿﺪ . ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﻫﺪﺍﯾﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ .

    2 ‏) ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺵ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻣﻦ ﺑﺎ ﺯﻫﺮ ﺷﻬﯿﺪ ﻣﯽﺷﻮﻡ . ‏» ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ : ‏« ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﺴﻤﻮﻡ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ؟ ‏» ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﯾﺎ ﮐﻨﯿﺰﺍﻧﻢ . ‏» ﮔﻔﺘﻨﺪ : ‏« ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭﺵ ﮐﻦ، ﻭ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﺧﺎﺭﺟﺶ ﺳﺎﺯ . ‏» ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻣﮕﺮ ﻗﻀﺎﯼ ﺍﻟﻬﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺍﺳﺖ؟ ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﻢ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﻭﺳﺖ، ﺯﯾﺮﺍ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺍﻟﻬﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﺭﻗﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ‏» ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﺬﺷﺖ ﮐﻪ ﺟﻌﺪﻩ، ﻫﻤﺴﺮ ﺍﻣﺎﻡ، ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ، ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺳّﻤﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﯿﺮ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﺳﺎﻧﺪ .
    3 ‏) ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺩﺭ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ : ‏« ﯾﺎﺑﻦ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ، ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ «! ﺍﻣﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻧﻪ، ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻦ ﺁﺗﺶ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ‏» ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﺷﺨﺺ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ : ‏« ﯾﺎﺑﻦ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ، ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺷﻤﺎ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ، ﻭ ﻣﺎ ﯾﻘﯿﻦ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺳﺮﺍﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻧﯿﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﺁﺗﺶ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺷﺪ . ‏»

    ﺷﯿﻌﻪ ﺣﻘﯿﻘﯽ
    ﻣﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺍﺯ ﺷﯿﻌﯿﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ .
    ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺍﯼ ﺑﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍ ﺍﮔﺮ ﻣﻄﯿﻊ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻬﯽ ﻣﺎ ﻫﺴﺘﯽ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻮﺋﯽ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺑﺎ ﺍﺩﻋﺎﯼ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺸﯿﻊ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺑﺮﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻧﯿﻔﺰﺍ ﻭ ﺑﻪ ﻧﮕﻮ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺷﯿﻌﯿﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ . ﺑﻠﻜﻪ ﺑﮕﻮ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺪﺍﺭﺍﻥ ﺷﻤﺎ ﻭ ﺩﺷﻤﻦ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺗﻮ ﺩﺭ ﻧﯿﻜﯽ ﻭ ﺑﺴﻮﯼ ﻧﯿﻜﯽ ﻫﺴﺘﯽ .

    ﺷﻔﺎﻋﺖ ﺩﻭ ﮐﻮﺩﮎ
    ﻋﺼﺮ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ﺑﻮﺩ، ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﯿﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻛﻮﺩﻙ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺷﺨﺼﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺷﺮﻡ ﺁﻥ ﮔﻨﺎﻩ ، ﻣﺪﺗﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪ ﻭ ﻧﺰﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ﻧﻤﯽ ﺁﻣﺪ ﺗﺎ ﺍﯾﻨﻜﻪ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ، ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﯿﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺭﺍ ﺩﯾﺪ، ﺁﻥ ﺩﻭ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ‍ ﺧﻮﺩ ﺳﻮﺍﺭ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ﺁﻣﺪ ﻭ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ : ﻣﻦ ﮔﻨﻬﻜﺎﺭﻡ ، ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﺧﺪﺍ، ﻭ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺁﻗﺎﺯﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺷﻤﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ ﺗﺎ ﻣﺮﺍ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ﻭﻗﺘﯽ ﻛﻪ ﺁﻥ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ، ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻛﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﮔﺬﺍﺷﺖ ، ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﮔﻨﻬﻜﺎﺭ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺑﺮﻭ ﺟﺎﻧﻢ ﺗﻮ ﺁﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﯽ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﯿﻦ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ، ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺷﻔﯿﻊ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺁﯾﻪ 64 ﺳﻮﺭﻩ ﻧﺴﺎﺀ ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪ : ... ﻭﻟﻮ ﺍﻧﻬﻢ ﺍﺫ ﻇﻠﻤﻮﺍ ﺍﻧﻔﺴﻬﻢ ﺟﺎﺋﻮﻙ ﻓﺎﺳﺘﻐﻔﺮﻭﺍﻟﻠﻪ ﻭﺍﺳﺘﻐﻔﺮ ﻟﻬﻢ ﺍﻟﺮﺳﻮﻝ ﻟﻮﺟﺪﻭﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﻮﺍﺑﺎ ﺭﺣﯿﻤﺎ : ﻭ ﺍﮔﺮ ﮔﻨﻬﻜﺎﺭﺍﻥ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺘﻢ ﻛﺮﺩﻧﺪ، ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﺗﻮ ‏( ﺍﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏) ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻃﻠﺐ ﺁﻣﺮﺯﺵ ﻣﯽ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻣﯽ ﻛﺮﺩ، ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺗﻮﺑﻪ ﭘﺬﯾﺮ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ .

    ﺩﺍﻭﺭﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏)
    ﻋﺼﺮ ﺧﻼﻓﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﻮﺩ، ﻗﺼﺎﺑﯽ ﺭﺍ ﻛﻪ ﭼﺎﻗﻮﯼ ﺧﻮﻥ ﺁﻟﻮﺩ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ، ﺩﺭ ﺧﺮﺍﺑﻪ ﺍﯼ ﺩﯾﺪﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺟﻨﺎﺯﻩ ﺧﻮﻥ ﺁﻟﻮﺩ ﺷﺨﺼﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﻗﺮﺍﺋﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻛﺸﻨﺪﻩ ﺍﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺼﺎﺏ ﺍﺳﺖ ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﻪ ﻗﺼﺎﺏ ﮔﻔﺖ : ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ، ﭼﻪ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﯼ ؟ ﻗﺼﺎﺏ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻛﺸﺘﻪ ﺍﻡ .
    ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻇﺎﻫﺮ ﺟﺮﯾﺎﻥ ، ﻭ ﺍﻗﺮﺍﺭ ﻗﺼﺎﺏ ، ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﻗﺼﺎﺏ ﺭﺍ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻗﺼﺎﺹ ، ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻛﻨﻨﺪ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﻛﻪ ﻣﺎﺀﻣﻮﺭﯾﻦ ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺘﻠﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﺑﺮﺩﻧﺪ، ﻗﺎﺗﻞ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺑﺎ ﺷﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﺎﺀﻣﻮﺭﯾﻦ ﺩﻭﯾﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ : ﻋﺠﻠﻪ ﻧﻜﻨﯿﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻗﺼﺎﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﯿﺪ . ﻣﺎﺀﻣﻮﺭﯾﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻧﺪ، ﻗﺎﺗﻞ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺁﻣﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﺍﯼ ﺍﻣﯿﺮ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ! ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ، ﻗﺎﺗﻞ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﺍﯾﻦ ﻗﺼﺎﺏ ﻧﯿﺴﺖ ، ﺑﻠﻜﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﻦ ﻛﺸﺘﻪ ﺍﻡ . ﺍﻣﺎﻡ ﺑﻪ ﻗﺼﺎﺏ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﭼﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻧﻤﻮﺩﯼ ﻣﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻛﺸﺘﻪ ﺍﻡ ؟ ﻗﺼﺎﺏ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺩﺭ ﯾﻚ ﺑﻦ ﺑﺴﺘﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻛﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﭼﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ، ﺯﯾﺮﺍ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﻣﺎﺀﻣﻮﺭﯾﻦ ، ﻣﺮﺍ ﻛﻨﺎﺭ ﺟﻨﺎﺯﻩ ﺑﺨﻮﻥ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺑﺎ ﭼﺎﻗﻮﯼ ﺧﻮﻥ ﺁﻟﻮﺩ ﺑﺪﺳﺖ ﺩﯾﺪﻧﺪ، ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻛﺸﺘﻪ ﺍﻡ ، ﺍﺯ ﻛﺘﻚ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺗﺮﺳﯿﺪﻡ ﻭ ﺍﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﻮﺩﻡ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻛﺸﺘﻪ ﺍﻡ ، ﻭﻟﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﯼ ﺭﺍ ﻧﺰﺩﯾﻚ ﺁﻥ ﺧﺮﺍﺑﻪ ﻛﺸﺘﻢ ، ﺳﭙﺲ ﺍﺩﺭﺍﺭ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻓﺸﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩ، ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﻛﻪ ﭼﺎﻗﻮﯼ ﺧﻮﻥ ﺁﻟﻮﺩ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﺁﻥ ﺧﺮﺍﺑﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺨﻠّﯽ ﺭﻓﺘﻢ ، ﺟﻨﺎﺯﻩ ﺑﺨﻮﻥ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺁﻥ ﻣﻘﺘﻮﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺩﯾﺪﻡ ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﻛﻪ ﺩﻫﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ، ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻢ ، ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻗﺎﺗﻞ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﺍﻣﯿﺮﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺍﯾﻦ ﻗﺼﺎﺏ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺷﺨﺺ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﺎﺗﻞ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﻛﻨﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﺒﺮﯾﺪ ﺗﺎ ﺍﻭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻧﻤﺎﯾﺪ . ﻣﺎﺀﻣﻮﺭﯾﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﺮﺽ ‍ ﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺮ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻋﺮﺽ ﻛﻨﯿﺪ، ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ ﻗﺎﺗﻞ ، ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﻛﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ ، ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺟﺎﻥ ﻗﺼﺎﺏ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ، ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ : ﻭ ﻣﻦ ﺍﺣﯿﺎﻫﺎ ﻓﻜﺎﻧّﻤﺎ ﺍﺣﯿﺎ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺟﻤﯿﻌﺎ .
    ﻭ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﺪ، ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﮔﻮﺋﯽ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ ‏( ﻣﺎﺋﺪﻩ 32 ‏) . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻢ ﻗﺎﺗﻞ ﻭ ﻫﻢ ﺁﻥ ﻗﺼﺎﺏ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺩ ﻧﻤﻮﺩ، ﻭ ﺩﯾﻪ ﻣﻘﺘﻮﻝ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﯿﺖ ﺍﻟﻤﺎﻝ ﺑﻪ ﻭﺭﺛﻪ ﺍﻭ ﻋﻄﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩ . ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ، ﺍﺭﻓﺎﻕ ﻭ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺍﺳﻼﻡ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎﻝ ﺁﻥ ﻗﺎﺗﻞ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﯽ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻣﻮﺟﺐ ﻧﺠﺎﺕ ﯾﻚ ﻧﻔﺮ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﮔﺮﺩﯾﺪ، ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻛﺎﺭ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻧﻪ ﺍﺵ ، ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻧﻤﻮﺩ .

    ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏)
    ﺟﻨﮓ ﺟﻤﻞ ﺩﺭ ﺑﺼﺮﻩ ﺑﯿﻦ ﺳﭙﺎﻩ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻭ ﺳﭙﺎﻩ ﻃﻠﺤﻪ ﻭ ﺯﺑﯿﺮ، ﺩﺭ ﮔﺮﻓﺖ ، ﺁﺗﺶ ‍ ﺟﻨﮓ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭ ﮔﺮﺩﯾﺪ، ﺍﻣﯿﺮ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﭘﺴﺮﺵ ﻣﺤﻤّﺪ ﺣﻨﻔﯿّﻪ ﺭﺍ ﻃﻠﺒﯿﺪ ﻭ ﻧﯿﺰﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺰﻩ ﺑﻪ ﺩﺷﻤﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻦ ، ﻣﺤﻤّﺪ ﺣﻨﻔﯿّﻪ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺩﺷﻤﻦ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮﺩ، ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮔﺮﺩﺍﻥ ﺑﻨﻮﺿﺒّﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ ، ﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻛﺎﺭﯼ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ، ﻋﻘﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﭘﺪﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ، ﻫﻤﺎﻧﺪﻡ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﺮ ﺟﻬﯿﺪ ﻭ ﻧﯿﺰﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺷﺘﺎﻓﺖ ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﺩﺷﻤﻦ ﺟﻨﮕﯿﺪ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﻛﻪ ﻧﯿﺰﻩ ﺍﺵ ﺧﻮﻥ ﺁﻟﻮﺩ ﺑﻮﺩ . ﻣﺤﻤّﺪ ﺣﻨﻔﯿّﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻛﻪ ﺩﻻﻭﺭﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ، ﺻﻮﺭﺗﺶ ‏( ﺍﺯ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ‏) ﺳﺮﺥ ﺷﺪ، ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﻪ ﻣﺤﻤّﺪ ﺣﻨﻔﯿّﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻻ ﺗﺎﻧﻒ ﻓﺎﻧّﻪ ﺍﺑﻦ ﺍﻟﻨﺒﯽ ﻭ ﺍﻧﺖ ﺍﺑﻦ ﻋﻠﯽ .
    ﺳﺮﺍﻓﻜﻨﺪﻩ ﻧﺒﺎﺵ ، ﺯﯾﺮﺍ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﭘﺴﺮ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ﺍﺳﺖ ﺗﻮ ﭘﺴﺮ ﻋﻠﯽ ﻫﺴﺘﯽ .

    ﮔﻞ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏)
    ﺣﺎﻓﻆ ﺍﺑﻮﻧﻌﯿﻢ ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﻮﺑﻜﺮ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻣﯽ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﮔﻔﺖ : ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ‏) ﺩﺭ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻮﺩ، ﻭﻗﺘﯽ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺠﺪﻩ ﺭﻓﺖ ، ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻛﻪ ﻛﻮﺩﻙ ﺑﻮﺩ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﺟﺪﺵ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ‏) ﻧﺸﺴﺖ ، ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺳﺠﺪﻩ ﺭﺍ ﻃﻮﻝ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﭘﺎﺋﯿﻦ ﺁﻣﺪ، ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﺯ ﺍﺑﻮﺑﻜﺮ ﺑﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ‏) ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ : ﺍﯼ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﭼﻄﻮﺭ ﺩﺭ ﻧﻤﺎﺯ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻛﻮﺩﻙ ﻣﺪﺍﺭﺍ ﻣﯽ ﻛﻨﯽ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺍﻥ ﻫﺬﺍ ﺭﯾﺤﺎﻧﺘﯽ ﻭ ﺍﻥ ﺍﺑﻨﯽ ﻫﺬﺍ ﺳﯿﺪ : ﺍﯾﻦ ﻛﻮﺩﻙ ﮔﻞ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺍﯾﻦ ﭘﺴﺮﻡ ﺁﻗﺎ ﺍﺳﺖ .

    ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻝ ﯾﻬﻮﺩﯼ
    ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺍﯾﻨﻜﻪ ﭘﺎﺭﺳﺎ ﻭ ﻋﺎﺑﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﯿﺴﺖ ﺑﺎﺭ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺑﻪ ﻣﻜﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻨﺎﺳﻚ ﺣﺞ ﺭﻓﺖ ، ﻭ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺪﻗﻪ ﺩﺍﺩ، ﺧﻮﺷﭙﻮﺵ ﻭ ﺑﺎ ﻭﻗﺎﺭ ﻭ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺱ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺗﻤﯿﺰ ﺳﻮﺍﺭ ﺑﺮ ﻗﺎﻃﺮ ﺯﯾﺒﺎ ﺍﺯ ﻣﻨﺰﻝ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ، ﻭ ﺑﺎ ﺷﻜﻮﻩ ﻭ ﻧﻮﺭﺍﻧﯿﺖ ﺧﺎﺻﯽ ﺩﺭ ﻛﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺷﻬﺮ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ . ﯾﻚ ﻧﻔﺮ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﻧﺰﺩﯾﻚ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ : ﺳﻮﺍﻟﯽ ﺩﺍﺭﻡ ، ﺍﻣﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺑﭙﺮﺱ . ﺍﻭ ﮔﻔﺖ : ﺟﺪﺕ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺍﻟﺪﻧﯿﺎ ﺳﺠﻦ ﺍﻟﻤﻮﻣﻦ ﻭ ﺟﻨﻪ ﺍﻟﻜﺎﻓﺮ : ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺆ ﻣﻦ ، ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻛﺎﻓﺮ ﺑﻬﺸﺖ . ﻭﻟﯽ ﺍﯾﻨﻚ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﻫﺐ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪﯼ ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺴﺘﻢ ! ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻮﺭ ﺗﻮ ﻏﻠﻂ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺆ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺭﺟﻤﻨﺪ ﻣﺆ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺎ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﭘﺴﺖ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻛﺎﻓﺮ ﺭﺍ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﻛﻨﯽ ، ﻭ ﺑﺎ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺆ ﻣﻦ ﻭ ﻛﺎﻓﺮ ﺑﺴﻨﺠﯽ ﺑﺨﻮﺑﯽ ﺩﺭﻣﯿﺎﺑﯽ ﻛﻪ ﺳﺨﻦ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ‏) ﺩﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺆ ﻣﻦ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻛﺎﻓﺮ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ .

    ﺩﻋﺎﯼ ﺧﯿﺮ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏)
    ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﻣﻜﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺣﺞ ﺭﻓﺖ ﺩﺭ ﯾﻜﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮﻫﺎ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻣﻜﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩ، ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺭﻭﯼ ﺭﻭﯼ ﺭﯾﮕﻬﺎﯼ ﺧﺸﻚ ﻭ ﺳﻮﺯﺍﻥ ، ﻭﺭﻡ ﻛﺮﺩ . ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ : ﺁﻗﺎ ﺍﮔﺮ ﻛﻤﯽ ﺳﻮﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪﯾﺪ، ﭘﺎﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺧﯿﺮ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﮕﺎﻩ ﺑﻌﺪﯼ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ، ﻣﺮﺩ ﺳﯿﺎﻩ ﭼﻬﺮﻩ ﺭﻭﻏﻦ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻓﻼﻥ ﺭﻭﻏﻦ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺑﺨﺮ، ﺑﻪ ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﻣﯽ ﻣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩﻧﺪ : ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﻤﺎﻥ ﺑﻔﺪﺍﯾﺖ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﻣﻨﺰﻟﯽ ﺳﺮﺍﻍ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﻭﻏﻦ ﺑﻔﺮﻭﺷﻨﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ، ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺩ ﺭﻭﻏﻦ ﻓﺮﻭﺵ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪ، ﺍﻣﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻧﺰﺩ ﺍﻭ ﺑﺮﻭﯾﺪ ﻭ ﺭﻭﻏﻦ ﺭﺍ ﺧﺮﯾﺪﺍﺭﯼ ﻛﻨﯿﺪ ﻧﺰﺩ ﺍﻭ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺭﻭﻏﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ، ﺍﻭ ﮔﻔﺖ : ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻪ ﻛﺴﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ؟ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) . ﺭﻭﻏﻦ ﻓﺮﻭﺵ ﮔﻔﺖ : ﻣﺮﺍ ﻧﺰﺩ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﺒﺮﯾﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﺮﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ : ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﺭﻭﻏﻦ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺣﺎﺟﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺁﻥ ﺍﯾﻨﻜﻪ ﺩﻋﺎ ﻛﻦ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻧﯿﻜﻮﻛﺎﺭ ﻭ ﭘﺮﻫﯿﺰﻛﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﺪ، ﻣﻦ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﻭﻃﻦ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻡ ﻫﻤﺴﺮﻡ ﻧﺰﺩﯾﻚ ﺯﺍﯾﻤﺎﻧﺶ ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺴﺮ ﺳﺎﻟﻤﯽ ﻛﻪ ﭘﯿﺮﻭ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﻭﻗﺘﯽ ﺭﻭﻏﻦ ﻓﺮﻭﺵ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﺶ ﺭﻓﺖ ، ﺩﯾﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺴﺮ ﺳﺎﻟﻤﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ ﭘﺴﺮ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺳﯿﺪ ﺣﻤﯿﺮﯼ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﮔﺮﺩﯾﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺷﯿﻌﯿﺎﻥ ﺭﺍﺳﺘﯿﻦ ﻭ ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﺁﺯﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺍﻫﻠﺒﯿﺖ ‏( ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺩﻓﺎﻉ ﻭ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﻧﻤﻮﺩ، ﻭ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺼﯿﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺮﮒ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﺒﺎﻟﯿﻨﺶ ﺁﻣﺪ . ﻧﺎﻡ ﺍﻭ ﺍﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﻪ ﺍﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻣﺎﺩﺭﺕ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺳﯿﺪ ﻧﺎﻣﯿﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻡ ﺯﯾﺒﻨﺪﻩ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ ﺯﯾﺮﺍ ﺗﻮ ﺳﯿﺪ ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﻫﺴﺘﯽ . ﺭﻭﺯﯼ ﺍﺷﻌﺎﺭﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺼﺎﺋﺐ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺧﻮﺍﻧﺪ، ﻗﻄﺮﺍﺕ ﺍﺷﻚ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﮔﺎﻥ ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﺷﺪ ﻭ ﺻﺪﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﺍﺯ ﻣﻨﺰﻝ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ، ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺍﻣﺮ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﯼ ﻛﺮﺩ .

    ﻣﻌﯿﺎﺭ ﺍﺭﺯﺵ
    ﺭﻭﺯﯼ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮﻡ ﺍﻣﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﭼﺮﺍ؟ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ : ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﯾﻨﻜﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﻭﺭ ﻣﻦ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ .
    ﺍﻣﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻫﯿﻬﺎﺕ ، ﻫﯿﻬﺎﺕ ‏( ﭼﻘﺪﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺨﻦ ﺗﻮ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﺳﺖ ‏) ﺍﯼ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺟﮕﺮ ﺧﻮﺍﺭ ! ﺁﻧﺎﻥ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺗﻮ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﻧﺪ :
    - 1 ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺯﻭﺭ ﻭ ﺍﺟﺒﺎﺭ، ﺩﺭ ﺩﻭﺭ ﺗﻮﺍﻧﺪ
    2 - ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﻭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ، ﺩﺳﺘﻪ ﺍﻭﻝ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻌﺬﻭﺭﻧﺪ .
    ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺘﻪ ﺩﻭﻡ ، ﮔﻨﻬﻜﺎﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻧﯽ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﺣﺎﺷﺎ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ : ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ ﺯﯾﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻮ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺧﻮﺏ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ، ﻭﻟﯽ ﺑﺪﺍﻥ ﻛﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﭘﺴﺖ ﺩﻭﺭ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﯿﻚ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺩﻭﺭ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ .

    ﻃﺎﻏﻮﺕ ﺷﻜﻦ
    ﭘﺲ ﺍﺯ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﻛﻢ ﻛﻢ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻼﻡ ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ، ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺎ ﺩﺍﺭﻭ ﺩﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻛﻮﻓﻪ ﺁﻣﺪ، ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻧﺶ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﻛﻮﻓﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﺳﺖ ، ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﺮ ﺑﺮﻭﯼ ﻭ ﺩﺭ ﻭ ﺧﻄﺒﻪ ﺧﻮﺩ ﻛﺎﺭﯼ ﻛﻨﯽ ﻛﻪ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﯿﻔﺘﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺍﺯ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪ، ﺩﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﭘﯿﺶ ﺩﺳﺘﯽ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﻭ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺍﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﺁﯾﺎ ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﻫﻤﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﮕﺮﺩﯾﺪ ﻛﺴﯽ ﺭﺍ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﻡ ﺣﺴﯿﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﯽ ﯾﺎﺑﯿﺪ ﻛﻪ ﺟﺪﺵ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ‏) ﺑﺎﺷﺪ؟ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﺧﻮﻧﻬﺎﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﻛﺸﯿﺪﯾﻢ ﻭ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﻃﺎﻏﻮﺕ - ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ - ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺟﺰ ﻓﺘﻨﻪ ﺍﯼ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﺶ ﻧﻤﯽ ﯾﺎﺑﻢ . ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﮔﻔﺖ : ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﭼﯿﺴﺖ ؟
    ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﺑﻪ ﺧﺸﻢ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﺎﻻﯼ ﻣﻨﺒﺮ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺧﻄﺒﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻭ ﺁﻝ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﺪﮔﻮﯾﯽ ﻛﺮﺩ . ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺍﺯ ﭘﺎﯼ ﻣﻨﺒﺮ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﻭ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺍﯼ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺯﻥ ﺟﮕﺮ ﺧﻮﺍﺭﻩ ﺁﯾﺎ ﺍﻣﯿﺮﻣﺆ ﻣﻨﺎﻥ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺭﺍ ﺳﺒﺐ ﻣﯽ ﻛﻨﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺎﺳﺰﺍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﻜﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻛﺴﯽ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻧﺎﺳﺰﺍ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﺎﺳﺰﺍ ﮔﻔﺘﻪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﻓﺮﺩﯼ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﺩﻭﺯﺥ ﻣﯽ ﻛﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺑﯽ ﺍﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﭘﺸﺖ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﻨﺰﻝ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮﻧﮕﺸﺖ .

    ﺗﺮﺣﻢ ﺑﺮ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ
    ﻧﺠﯿﺢ ﮔﻮﯾﺪ : ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻡ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻏﺬﺍ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﮕﯽ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﻫﺮ ﻟﻘﻤﻪ ﺍﯼ ﻛﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﯾﻚ ﻟﻘﻤﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺳﮓ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ . ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩﻡ : ﯾﺎﺑﻦ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠّﻪ ! ﺍﯾﻦ ﺳﮓ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﻛﻨﯽ ؟ ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺭﻫﺎﯾﺶ ﻛﻦ ﺯﯾﺮﺍ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﯿﺎ ﻣﯽ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺟﺎﻧﺪﺍﺭﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺑﺨﻮﺭﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺨﻮﺭﺍﻧﻢ .

    ﺧﻮﺵ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﯼ
    ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﺷﻮﺥ ﻃﺒﻊ ﺩﺍﺷﺖ . ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺍﻭ ﺭﺳﯿﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺷﺐ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺻﺒﺢ ﻛﺮﺩﯼ ؟ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻔﺖ : ﯾﺎﺑﻦ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠّﻪ ! ﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﺭﺿﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺑﻪ ﺻﺒﺢ ﺁﻭﺭﺩﻡ . ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ؟ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ : ﺧﺪﺍﯼ ﻋﺰﻭﺟﻞ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻛﻨﻢ ﻭ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻣﻌﺼﯿﺖ ﺍﻭ ﻧﺸﻮﻡ ﻭ ﻣﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﻭ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﻌﺼﯿﺖ ﺧﺪﺍ ﻛﻨﻢ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﻨﻢ ﻭ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﻭ ﺧﻮﺩﻡ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯿﺮﻡ ﻭ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻤﯽ ﺑﺎﺷﻢ . ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﺑﻬﺖ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻛﻪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻣﯽ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻛﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮ ﺍﻭ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ .

    ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﺠﺘﺒﯽ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏)
    ﻋﺮﺑﯽ ﻛﻪ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺯﺷﺖ ﻭ ﻗﺒﯿﺢ ﻣﻨﻈﺮ ﺑﻮﺩ ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻣﺠﺘﺒﯽ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺣﺮﺹ ﺗﻤﺎﻡ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﻛﺮﺩ . ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻛﻪ ﻛﺮﺍﻣﺘﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺯ ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻋﺮﺏ ﺧﻮﺷﺶ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺷﺎﺩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﻏﺬﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪ : ﺗﻮ ﻋﯿﺎﻝ ﺩﺍﺭﯼ ﯾﺎ ﻣﺠﺮﺩﯼ ؟ ﮔﻔﺖ : ﻋﯿﺎﻟﻤﻨﺪﻡ ، ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﭼﻨﺪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺩﺍﺭﯼ ؟ ﮔﻔﺖ : ﻫﺸﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﺩﺍﺭﻡ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﻡ ، ﺍﻣﺎ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﻦ ﭘﺮﺧﻮﺭﺗﺮﻧﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﺗﺒﺴﻢ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺩﺭﻫﻢ ﺍﻧﻌﺎﻡ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ﺍﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻮ ﻭ ﺯﻭﺟﻪ ﺍﺕ ﻭ ﻫﺸﺖ ﺩﺧﺘﺮﺕ ﺑﺎﺷﺪ .

    ﺩﺭﺧﺖ ﺧﺸﻚ ﺭﻃﺐ ﺩﺍﺩ
    ﺻﻔﺎﺭ ﻭﻗﻄﺐ ﺭﺍﻭﻧﺪﯼ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺣﻀﺮﺕ ﺻﺎﺩﻕ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ )) ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺩﺭ ﯾﻜﯽ ﺍﺯ ﺳﻔﺮﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻤﺮﻩ ﻣﯿﺮﻓﺖ . ﻣﺮﺩﯼ ﺍﺯ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺯﺑﯿﺮ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭ ﯾﻜﯽ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺯﻝ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺁﺑﯽ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻧﺰﺩﯾﻚ ﺁﻥ ﺁﺏ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺧﺮﻣﺎ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺑﯽ ﺁﺑﯽ ﺧﺸﻚ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺯﯾﺮ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﻓﺮﺵ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺯﺑﯿﺮ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺩﺭﺧﺖ ﺩﯾﮕﺮﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻥ ﺟﻨﺎﺏ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﺎﻻﯼ ﻛﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ : ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺧﺖ ﺧﺸﻚ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﯿﻮﻩ ﺁﻥ ﻣﯿﺨﻮﺭﺩﯾﻢ . ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺭﻃﺐ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﯽ ؟ﮔﻔﺖ : ﺑﻠﯽ . ﺣﻀﺮﺕ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺩﻋﺎﯾﯽ ﻛﺮﺩ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺁﻥ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﻪ ﺍﻋﺠﺎﺯ ﺁﻥ ﺟﻨﺎﺏ ﺳﺒﺰ ﺷﺪ ﺑﺮﮒ ﺁﻭﺭﺩ ﻭﺭﻃﺐ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪ ﺷﺘﺮﺑﺎﻧﯽ ﻛﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ : ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺟﺎﺩﻭ ﻛﺮﺩ . ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻭﺍﯼ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﺩﻭ ﻧﯿﺴﺖ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺩﻋﺎﯼ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺴﺘﺠﺎﺏ ﻛﺮﺩ ((. ﭘﺲ ﺁﻥ ﻣﻘﺪﺍﺭﺭﻃﺐ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭﺧﺖ ﭼﯿﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﺍﻫﻞ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﺑﺲ ﺑﻮﺩ .
    نوشته شده در شنبه 27 آبان 1396 ساعت 08:14 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻬﺪﻭﯼ ﯾﻌﻨﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎ ﺣﺠﺖ ﺣﯽّ ﻭ ﺣﺎﺿﺮ، ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻥ ﺑﺎ ﯾﺎﺩ ﺣﻀﺮﺕ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﻗﻒ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﮐﺮﺩﻥ .
    ﻣﺎ ﺍﻣﺎﻣﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺎ ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﻛﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﯿﻢ، ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﯿﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺿﯽ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯾﻢ . ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻧﺤﻮﻩ ﺯﻧﺪﮔﯿﻤﺎﻥ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﯿﻢ ﻭ ﺣﻮﺍﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ، ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻃﻮﺭﯼ ﻋﻤﻞ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺭﺿﺎﯾﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﮐﻨﯿﻢ؟ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﻭﻇﯿﻔﻪ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ ﮐﺞ ﺭﻭﯼ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﻟﺶ ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ، ﺁﯾﺎ ﻣﺎ ﭘﯿﺮﻭ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﯾﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺁﺯﺭﺩﻩ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ؟
    ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﯿﻢ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ ﻭ ﻃﺒﻖ ﺁﻥ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯿﻢ .

    ﻗﺪﻡ ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻬﺪﻭﯼ : ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﺎﻡ
    ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎﻥ ﻋﻄﺮ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺑﺪﻫﺪ، ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﯿﻢ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﺎ ﻭﺍﺟﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ :
    ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺍﺳﻼﻡ ﺻﻠّﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ : " ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﻤﯿﺮﺩ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻧﺸﻨﺎﺳﺪ، ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﺟﺎﻫﻠﯿﺖ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ."
    ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺩﯾﮕﺮﻯ ﻛﻪ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﻛﻠﯿﻨﻰ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﻗﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻧﻘﻞ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ : " ﻫﺮ ﻛﺲ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺍﻣﺎﻣﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻤﯿﺮﺩ، ﻣﺮﺩﻧﺶ ﻣﺮﺩﻥ ﺟﺎﻫﻠﯿﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺮ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﺍﻣﺎﻣﺶ ﺑﻤﯿﺮﺩ ﭘﯿﺶ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﻭ ﯾﺎ ﺗﺄﺧﯿﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ‏[ ﺍﻣﺮ ﻇﻬﻮﺭ ﺣﻀﺮﺕ ‏] ﺍﻭ ﺭﺍ ﺯﯾﺎﻥ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﻤﯿﺮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺍﻣﺎﻣﺶ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻛﺴﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺧﯿﻤﻪ ﻗﺎﺋﻢ ‏[ ﻋﻠﯿﻪﺍﻟﺴّﻼﻡ ‏] ﺑﺎ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﺎﺷﺪ ."

    • ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
    ﺑﯽ ﺷﮏ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﺒﻬﻪ ﻫﺎﯼ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻠﺤﺪﺍﻥ ﻭ ﻣﺪﻋﯿﺎﻥ ﺩﺭﻭﻏﯿﻦ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﺪ . ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ . ﯾﮑﯽ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ " ﺷﺨﺺ " ﺍﻣﺎﻡ؛ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ " ﺷﺨﺼﯿّﺖ " ﺍﻣﺎﻡ .
    ١ . ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﺨﺺ ﺍﻣﺎﻡ :
    ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﻋﺠﻞ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺮﺟﻪ ﺍﻟﺸﺮﯾﻒ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﺴﮑﺮﯼ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻧﺮﮔﺲ ﺩﺭ ﺳﭙﯿﺪﻩ ﺩﻡ ﺟﻤﻌﻪ ﭘﺎﻧﺰﺩﻫﻢ ﺷﻌﺒﺎﻥ ﺳﺎﻝ 255 ﻫﺠﺮﯼ ﻗﻤﺮﯼ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺳﺎﻣﺮﺍ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺸﻮﺩ .
    ﻧﺎﻡ ﻭ ﮐﻨﯿﻪ ﺣﻀﺮﺕ، ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺻﻠّﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﻟﻘﺐ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺣﻀﺮﺕ، " ﻣﻬﺪﯼ " ﺍﺳﺖ . ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﯽ، ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻬﺪﯼ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻭﻻﺩﺕ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ، ﻋﻤﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ، ﻭ ﺩﻭ ﻏﯿﺒﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺋﻤﻪ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﻪ ﻇﻬﻮﺭ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﭘﺎﯾﯽ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻋﺪﻝ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﺸﺎﺭﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ .
    .2 ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺍﻣﺎﻡ :
    ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮﻯ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﻉ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻥ ﻣﻨﺸﺄ ﺍﺛﺮ ﻭ ﺗﺤﻮﻝ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﺯﯾﺮﺍ ﺍﮔﺮ ﻛﺴﻰ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻭﯾﮋﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺼﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴّﻼﻡ، ﻭ ﻧﻘﺶ ﻭ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻧﯿﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻭﺍﻗﻒ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻏﺎﻓﻞ ﻧﻤﻰﺷﻮﺩ . ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﺁﻥ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺧﺼﺎﯾﺺ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﻮﯾﻢ .

    ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻧﯿﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺪّ ﺍﻗﻞ ﻭ ﺍﮐﺜﺮ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ، ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻛﻤﺘﺮﯾﻦ ﺣﺪ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻰ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ :
    " ﻛﻤﺘﺮﯾﻦ ﺣﺪ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ‏[ ﺑﺪﺍﻧﻰ ‏] ﺍﻣﺎﻡ ﻣﺴﺎﻭﻯ ﺑﺎ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﻧﺒﻮﺕ . ﺍﻣﺎﻡ، ﻭﺍﺭﺙ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻭ ﻋﻤﻞ ﻛﺮﺩ ." ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﻭﺍﺟﺐ ﺍﺳﺖ .
    ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺳﺖ ﯾﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ ﺩﯾﻦ ﻭ ﺗﺄﻟﯿﻔﺎﺕ ‏( 1 ‏) ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﻨﯿﻢ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮐﺒﯿﺮﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺎﺩﯼ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﯼ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺋﻤﻪ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﻫﺴﺘﯽ ﺁﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺣﻘﯿﻘﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﺠﺖ ﺧﺪﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﺘﺎﺏ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﻰ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﻋﻨﺎﯾﺎﺕ ﺣﻀﺮﺕ ﺣﻖ ﻧﯿﺰ ﻣﺪﺩ ﺟﻮﯾﯿﻢ .

    ﻗﺪﻡ ﺩﻭﻡ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻬﺪﻭﯼ : ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ
    ﻗﺪﻡ ﺑﻌﺪﯼ ﺩﺭ ﻃﯽ ﻣﺴﯿﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻬﺪﻭﯼ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﯾﻦ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻟﻬﯽ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻣﺎ، ﺑﻪ ﺍﻣﺮ ﺍﻟﻬﯽ ﺩﺭ ﻏﯿﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ، ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﯿﻢ ﻗﺪﻡ ﺩﺭ ﺻﺮﺍﻁ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻋﺎﻟِﻢ ﺩﯾﻨﯽ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﺯﯾﺮﺍ ﺍﺯ ﯾﻚ ﺳﻮ ﻣﻰ ﺩﺍﻧﯿﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻏﯿﺒﺖ ﻫﯿﭽﯿﻚ ﺍﺯ ﺍﺣﻜﺎﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﺗﻌﻄﯿﻞ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺁﻣﺪﻥ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺼﺮ ‏( ﻋﺞ ‏) ، ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﯿﻢ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺭﺿﺎﯾﺖ ﺁﻥ ﺣﺠﺖ ﺣﻖ ﮔﺎﻣﯽ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﯾﻢ . ﺍﺯ ﺳﻮﻯ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻰﺩﺍﻧﯿﻢ ﻛﻪ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻭ ﻓﺮﺍﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺍﺣﻜﺎﻡ ﺩﯾﻦ ﺍﺯ ﺍﯾﺸﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻛﺮﺩ؟ ﺁﯾﺎ ﺩﺳﺖ ﺭﻭﻯ ﺩﺳﺖ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﻢ ﻭ ﺑﻪ ﻫﯿﭽﯿﻚ ﺍﺯ ﺍﺣﻜﺎﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﻋﻤﻞ ﻧﻜﻨﯿﻢ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻣﻰ ﺩﻫﯿﻢ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﯿﻢ؟ ﻗﻄﻌﺎً ﻫﯿﭻ ﻛﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺭﺍﻩ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻧﻤﻰﺭﺳﺎﻧﺪ .

    • ﭘﯿﺮﻭﯼ ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ ﺩﯾﻦ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻏﯿﺒﺖ
    ﺳﻮﺍﻝ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ : ﺁﯾﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ، ﻓﻜﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﯿﻌﯿﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻏﯿﺒﺖ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ؟
    ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ : ﺍﺋﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ، ﺗﻜﻠﯿﻒ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻏﯿﺒﺖ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ، ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺍﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻓﻘﻬﺎﻯ ﺟﺎﻣﻊ ﺍﻟﺸﺮﺍﯾﻂ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻛﻨﯿﻢ . ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺘﻰ ﻛﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻋﺴﻜﺮﻯ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻧﻘﻞ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻧﯿﻢ :
    ..." ﺍﻣّﺎ ﻫﺮ ﯾﻚ ﺍﺯ ﻓﻘﻬﺎ ﻛﻪ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭ ﻧﻔﺲ ﺧﻮﯾﺶ، ﻭ ﺣﺎﻓﻆ ﺩﯾﻦ ﺧﻮﺩ، ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎ ﻫﻮﺍ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﺧﻮﯾﺶ ﻭ ﻣﻄﯿﻊ ﺍﻣﺮ ﻣﻮﻻﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮ ﻋﻮﺍﻡ ‏( ﻣﺮﺩﻡ ‏) ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﯿﺮﻭﻯ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﻀﻰ ﺍﺯ ﻓﻘﻬﺎﻯ ﺷﯿﻌﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻧﺪ ﻧﻪ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ."
    ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺼﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ، ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﯾﻜﻰ ﺍﺯ ﺗﻮﻗﯿﻌﺎﺕ ‏( 2 ‏) ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ :
    ..." ﻭ ﺍﻣّﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﯾﺪﺍﺩﻫﺎﯾﻰ ‏[ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﯾﻨﺪﻩ ‏] ﭘﯿﺶ ﻣﻰ ﺁﯾﺪ ﺑﻪ ﺭﺍﻭﯾﺎﻥ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺎ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻛﻨﯿﺪ؛ ﺯﯾﺮﺍ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺠﺖ ﻣﻦ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺣﺠﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺮ ﺍﯾﺸﺎﻥ ".
    ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮﻯ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﻉ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻥ ﻣﻨﺸﺄ ﺍﺛﺮ ﻭ ﺗﺤﻮﻝ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﺯﯾﺮﺍ ﺍﮔﺮ ﻛﺴﻰ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻭﯾﮋﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺼﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴّﻼﻡ، ﻭ ﻧﻘﺶ ﻭ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻧﯿﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻭﺍﻗﻒ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻏﺎﻓﻞ ﻧﻤﻰ ﺷﻮﺩ .

    ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻥ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺼﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ، ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﭘﯿﺮﻭﻯ ﺍﺯ ﻓﻘﻬﺎ ﻭ ﻣﺠﺘﻬﺪﺍﻥ ﻭﺍﺟﺪ ﺷﺮﺍﯾﻂ، ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺩﯾﻨﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪ . ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﻰ ﻧﯿﺰ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﻓﻘﯿﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺳﻮﻯ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺷﯿﻌﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ " ﻭﻟﻰّ ﻓﻘﯿﻪ " ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ‏( ﺑﺤﺚ ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﺪ ‏)
    ﺣﺎﻝ ﮐﻪ ﻣﺮﺟﻊ ﺗﻘﻠﯿﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺭﺍﻩ ﺧﯿﻠﯽ ﺁﺳﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺭﺿﺎﯼ ﺍﻣﺎﻡٍ ﺑﺮ ﺣﻖ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺞ ‏) ﻗﺪﻡ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﯾﻢ . ﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﻭﺍﺟﺒﺎﺕ ﻭ ﺗﺮﮎ ﻣﺤﺮﻣﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺯﺣﻤﺖ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ، ﺩﺭ ﺭﺳﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﻤﻠﯿﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺭﺳﺎﻟﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻣﺮﺟﻊ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻬﯿﻪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺳﻌﯽ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯿﻢ . ﺩﺭ ﻣﺴﯿﺮ ﺗﻼﺵ، ﺑﻪ ﻋﻨﺎﯾﺘﻬﺎﯼ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﻓﻬﻢ ﺩﯾﻦ ﻭ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪﯾﻢ ﻭ ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻘﺪﺱ ﻭ ﻫﺪﺍﯾﺘﮕﺮ ﻗﻄﻌﺎ ﻣﺎ ﺭﺍ ﯾﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﮔﺎﻥ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ .
    ﺍﺯ ﺁﻓﺮﯾﻨﺶ ﺗﺎ ﮐﻤﺎﻝ
    ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻠﻖ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﻭﯼ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﺒﻮﺩﯾﺖ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻠﮑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠّﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺭﺍ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯼ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺣﺎﻝ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﻫﺮ ﻓﺮﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻼﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺴﯿﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻟﮕﻮ ﻭ ﺭﻫﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻣﯿﻦ ﺍﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺷﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺩﺭﻭﻧﯽ ﻭ ﺑﯿﺮﻭﻧﯽ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻏﯿﺒﺖ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﺮﺩﻡ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﻠﻤﺎ ﻭ ﻓﻘﯿﻬﺎﻥ ﺩﯾﻦ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺩﯾﻦ ﺭﺍ ﺍﺯﺁﻧﺎﻥ ﻓﺮﺍ ﮔﯿﺮﻧﺪ
    نوشته شده در جمعه 26 آبان 1396 ساعت 03:08 بعد از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]