فرشتگانی که نگهبان انسان ها هستند
ﺁﯾﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺧﻄﺮ ﺟﺪﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﯾﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮﯾﺪ ﺷﺨﺼﯽ ﯾﺎ ﻧﯿﺮﻭﯾﯽ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﻄﺮ ﻣﺼﻮﻥ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ؟ ! ﺑﺎ ﺩﻗﺖ ﻭ ﺗﺄﻣﻞ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﻮﺭ، ﺩﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﻪ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺁﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻬﺪﯾﺪﻫﺎ، ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻭ ﺑﻼﯾﺎ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ‏« ﺣﻔﯿﻆ ‏» ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﯿﻮﯼ



ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ، ﻣﻮﻇﻒ ﻭ ﻣﺄﻣﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻣﻮﺭﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ؛ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻔﻆ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﺷﺌﻮﻥ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺍﺳﺖ .
ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻣﺄﻣﻮﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻬﻠﮑﻪ ﻫﺎ، ﺑﻼﻫﺎ، ﺣﻮﺍﺩﺙ، ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻭ ﺗﻬﺪﯾﺪﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﯿﺎﺕ ﺩﻧﯿﻮﯼ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪ، ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻮﻉ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺪﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ؛ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺍﻫﻠﯿﺖ ﻓﻬﻢ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﺑﻨﺪ . ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ، ‏« ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﻔﻈﻪ ‏» ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ .
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺯ ﻣﻈﺎﻫﺮ ﺍﺳﻢ ‏« ﺣﻔﯿﻆ ‏» ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ؛ ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﻗﺒﺾ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﯼ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺟﻠﻮﻩ ﻫﺎﯼ ﺍﺳﻢ ‏« ﻗﺎﺑﺾ ‏» ﺣﻖ ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺗﺼﻮﯾﺮﮔﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﯽ ﻫﺎﯼ ﺍﺳﻢ ‏« ﻣﺼﻮّﺭ ‏» ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺒﺤﺎﻥ ﺍﻧﺪ .
ﺍﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺍﺳﻤﺶ، ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺣﻀﻮﺭ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺩﺍﺭﺩ ‏« ﻭ ﺑﺎﺳﻤﺎﺋﮏ ﺍﻟﺘﯽ ﻣﻸﺕ ﺍﺭﮐﺎﻥ ﮐﻞ ﺷﯽﺀ ‏» ‏( 1 ‏) ﻭ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺣﻔﻆ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺑﻼﯾﺎ ﻭ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺩﻧﯿﻮﯼ، ﺑﺎ ﺍﺳﻢ ﺣﻔﯿﻆ ﺧﻮﯾﺶ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﯼ ﺣﻔﻈﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺁﯾﺎﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺑﺮ ﺣﻔﯿﻆ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻻﻟﺖ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ :
.1 ‏( ... ﻭَ ﺭَﺑُّﮏ ﻋَﻠﻰ ﮐﻞِّ ﺷﻰْﺀٍ ﺣَﻔِﯿﻆٌ ‏) ‏( 2 ‏) ؛ ‏« ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻫﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﺎﻫﺒﺎﻥ ﺍﺳﺖ ‏» .
.2 ‏( ... ﺇﻥَّ ﺭَﺑِّﻰ ﻋَﻠﻰ ﮐﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﺣَﻔِﯿﻆٌ ‏) ‏( 3 ‏) . ؛ ]» ﺍﺯ ﻗﻮﻝ ﺣﻀﺮﺕ ﻫﻮﺩ ‏] ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ، ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﻡ ﺑﺮ ﻫﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﺎﻫﺒﺎﻥ ﺍﺳﺖ ‏» .
.3 ‏( ﺍﻟَّﺬِﯾﻦَ ﺍﺗَّﺨَﺬُﻭﺍ ﻣِﻦ ﺩُﻭﻧِﻪِ ﺃَﻭْﻟِﯿﺎﺀَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺣَﻔِﯿﻆٌ ﻋَﻠَﯿﻬِﻢْ ﻭَ ﻣَﺎ ﺃَﻧﺖَ ﻋَﻠَﯿﻬِﻢ ﺑِﻮَﮐﯿﻞٍ ‏) ‏( 4 ‏) ؛ ‏« ﻭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﯿﺎ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ، ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻤﺎﺭﺩﻩ ﻭ ﻭﮐﯿﻞ ﻧﯿﺴﺘﯽ ‏» .

ﺍﯾﻦ ﺁﯾﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ : ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻔﻆ ﺷﻮﺩ، ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ﻓﻘﻂ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﯼ ﺍﺑﻼﻍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﻭﮐﯿﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺑﺎ ﺍﺳﻢ ﺣﻔﯿﻆ ﺧﻮﯾﺶ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﺮﮎ - ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺨﺎﻃﺮﺍﺕ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ - ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
ﭘﺲ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﻔﻈﻪ، ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﯽ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻈﻬﺮ ﺍﺳﻢ ‏« ﺣﻔﯿﻆ ‏» ﺍﻟﻬﯽ ﺑﻮﺩﻩ، ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻣﺮﺍﺗﺐ، ﺁﻣﺮ ﻭ ﻣﺄﻣﻮﺭ، ﻭ ﺟﻨﺎﺡ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﻔﯿﻆ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ، ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺍﯾﻦ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻣﺸﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻔﻆ ﺷﻮﺩ، ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺍﯾﻦ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﺩ .
ﺍﺻﻞ ‏« ﺣﻔﻆ ‏» ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﻣﺠﺮﺍ ﻭ ﺍﺳﺒﺎﺏ ﻭ ﻋﻠﻞ ﻣﯿﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﯼ ﻣﻬﻢ ﺍﻧﺪ .
ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻩ ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ‏« ﺣﻔﻈﻪ ‏» ﻫﺎﯼ ﻧﺎﭘﯿﺪﺍﯾﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺁﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺩﻧﯿﻮﯼ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟ ﺁﯾﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺧﻄﺮ ﺟﺪﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﯾﺪ ، ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮﯾﺪ ﺷﺨﺼﯽ ﯾﺎ ﻧﯿﺮﻭﯾﯽ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﻄﺮ ﻣﺼﻮﻥ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ؟ !
ﺑﺎ ﺩﻗﺖ ﻭ ﺗﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﻮﺭ، ﺩﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﻪ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺁﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻬﺪﯾﺪﻫﺎ، ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻭ ﺑﻼﯾﺎ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﻥ ﻃﻔﻮﻟﯿﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﻄﻊ ﺳﻨﯽ ﺧﺎﺹ، ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﮎ ﺍﺳﺖ . ﻃﻔﻞ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﺷﯿﻄﻨﺖ ﻭ ﺟﻨﺐ ﻭ ﺟﻮﺵ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻭ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻧﻮﻋﺎً ﺍﺯ ﻭﯼ ﻏﺎﻓﻞ ﺍﻧﺪ، ﺑﺎ ﭼﻪ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﻣﺮﻣﻮﺯﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺁﺳﯿﺒﯽ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﺪ؟ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺮﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻧﺪ .

ﺁﯾﺎ ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻩ ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ، ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺷﻐﻠﯽ ﺷﺎﻥ، ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﻮﺫﯼ ﻭ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﭼﻮﻥ ﻣﺎﺭ ﻭ ﻋﻘﺮﺏ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﺁﺳﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﺣﯿﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ !
ﭼﻪ ﻧﯿﺮﻭﯾﯽ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﺧﻄﺮﺍﺕ، ﺑﻼ ﮔﺮﺩﺍﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟ ! ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺱ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﺩﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﯿﻢ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ‏« ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﻔﻈﻪ ‏» ﺧﻮﺩ، ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺼﺎﯾﺐ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
ﺩﻻﯾﻞ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﮕﺎﺭﻩ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ :

.1 ‏( ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻘﺎﻫِﺮُ ﻓَﻮْﻕَ ﻋِﺒﺎﺩِﻩِ ﻭَ ﯾﺮْﺳِﻞُ ﻋَﻠَﯿﮑﻢْ ﺣَﻔَﻈَﺔً ﺣَﺘَّﯽ ﺇِﺫﺍ ﺟﺎﺀَ ﺃَﺣَﺪَﮐﻢُ ﺍﻟْﻤَﻮْﺕُ ﺗَﻮَﻓَّﺘْﻪُ ﺭُﺳُﻠُﻨﺎ ﻭَ ﻫُﻢْ ﻻ ﯾﻔَﺮِّﻃُﻮﻥَ ‏) ‏( 5 ‏) .
‏« ﻭ ﺍﻭﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺶ ﻗﺎﻫﺮ ‏[ ﻭ ﻏﺎﻟﺐ ‏] ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﺮﮒ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﺪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻣﺎ ﺟﺎﻧﺶ ﺑﺴﺘﺎﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ ‏» .
ﺍﯾﻦ ﺁﯾﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﻣﺸﯿﺖ ﺍﻟﻬﯽ ﺣﺎﻓﻆ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻬﺪﯾﺪﺍﺕ ﺣﯿﺎﺕ ﺩﻧﯿﻮﯼ ﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺮﮒ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﻣﺄﻣﻮﺭﯾﺖ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ .
.2 ﺍﻣﯿﺮﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ :
‏« ﻟﯿﺲ ﺍﺣﺪ ﻣﻦ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺍﻻ ﻭ ﻣﻌﻪ ﻣﻼﺋﮑﺔ ﺣﻔﻈﺔ ﯾﺤﻔﻈﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﺍﻥ ﻟﺘﺮﺩﯼ ﻓﯽ ﺑﺌﺮ، ﺍﻭ ﯾﻘﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﺣﺎﺋﻂ ﺍﻭ ﯾﺼﯿﺒﻪ ﺳﻮﺀ ﻓﺎﺫﺍ ﺣﺎﻥ ﺍﺟﻠﻪ ﺧﻠﻮﺍ ﺑﯿﻨﻪ ﻭ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﯾﺼﯿﺒﻪ ‏» ‏( 6 ‏) .
‏« ﺍﺣﺪﯼ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﯿﺴﺖ، ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؛ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻠﻐﺰﺩ ‏[ ﻭ ‏] ﺩﺭ ﭼﺎﻩ ‏[ ﺑﯿﻔﺘﺪ ‏] ، ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺭﻭﯾﺶ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺪﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺮﺳﺪ . ﭘﺲ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﺍﻭ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﯿﺪ، ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻭ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ‏[ ﺍﺯ ﺑﺪﯼ ﻫﺎ ﻭ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻭ ﺣﻮﺍﺩﺙ ‏] ﻣﯽ ﺭﺳﺪ، ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ‏» .
ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺎﺱ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺮﮒ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﯾﻦ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺑﻪ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؛ ﺍﻣّﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﺄﻣﻮﺭﯾﺘﺸﺎﻥ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ .
.3 ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ :

‏« ... ﻭ ﺍﻥ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺃﻓﺘﻪ ﻭ ﻟﻄﻔﻪ ﺍﯾﻀﺎ ﻭﮐﻠﻬﻢ ﺑﻌﺒﺎﺩﻩ ﯾﺬﺑﻮﻥ ﻋﻨﻬﻢ ﻣﺮﺩﺓ ﺍﻟﺸﯿﺎﻃﯿﻦ ﻭ ﻫﻮ ﺍﻡّ ﺍﻻﺭﺽ ﻭ ﺁﻓﺎﺕ ﮐﺜﯿﺮﺓ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ ﻻ ﯾﺮﻭﻥ ﺑﺎﺫﻥ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﯽ ﺍﻥ ﯾﺠﺌﯽ ﺍﻣﺮ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺰﻭﺟﻞ ‏» ‏( 7 ‏)
‏« ﻭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﯼ ﺭﺃﻓﺖ ﻭ ﻟﻄﻔﺶ، ‏[ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﯽ ﺭﺍ ‏] ﻣﻮﮐﻞ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺧﻮﯾﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ‏[ ﺗﺎ ﺑﺪﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ‏] ﻣﺘﻤﺮﺩﯾﻦ ﺍﺯ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﻭ ﺣﺸﺮﺍﺕ ﻣﻮﺫﯼ ﺯﻣﯿﻨﯽ ﻭ ﺁﻓﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺭﺍ - ﺍﺯ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ - ﺑﻪ ﺍﺫﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺰﻭﺟﻞ ﺑﯿﺎﯾﺪ ‏[ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﻣﺮ ﺣﻔﻆ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﺸﻮﺩ .«[
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻧﯿﺰ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺁﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻣﺘﻤﺮﺩﯾﻦ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ - ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﻃﻐﯿﺎﻥ ﮔﺮﯼ ﺍﺳﺖ - ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .
ﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻧﺨﺴﺖ ﺑﯿﺎﻥ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﻧﻮﺭﯼ ﻭ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﻫﻤﭽﻮﻥ، ﺟﻦ ﻧﺎﺭﯼ ﺍﻧﺪ؛ ﻭ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﻮﺭ ﺣﺎﻓﻆ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺸﺖ، ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﻏﺎﻟﺒﯿﺖ ﻭ ﻗﺎﻫﺮﯾﺘﺶ ﺑﺮ ﻧﺎﺭ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻧﺎﺭﯼ - ﻭ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﺼﺎﺭﺵ - ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﻮﻧﺪ . ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻣﺆﻣﻦ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ‏« ﻧﻮﺭ ‏» ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺧﻮﯾﺶ ‏( ﺭﻭﺡ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺍﺳﺖ ‏) ﺍﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﺍﯾﻤﻦ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻮﺩ، ﺍﮔﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﯼ ﻧﻮﺭﯼ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺧﺪﺍﯼ ﻧﻮﺭﯼ ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ، ﺭﺍﻩ ﻧﻔﻮﺫ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﻣﺴﺪﻭﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺟﺪﯼ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﺭﺍﻩ ﯾﺎﻓﺘﻦ، ﻟﻄﻤﻪ ﺯﺩﻥ، ﺍﻏﻮﺍﮔﺮﯼ ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﮐﻤﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﮔﺎﻩ ﻣﺨﻠﺼﺎﻥ ﺑﺎﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﯿﻢ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺑﻪ ﮐﻞ ﺑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ .
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ، ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺵ ﻭ ﭘﺎﮐﯽ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻓﺮﺍﻕ ﺣﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﯿﺎ ﻭ ﺻﺎﻟﺤﺎﻥ ﻫﻤﻨﺸﯿﻦ ﺷﻮﯾﺪ ﻭ ... ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺑﺪﺍﻥ ﺟﻬﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﻮﺭﯾﺸﺎﻥ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﻤﻞ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﺷﻌﺎﻉ ﻧﻮﺭﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﭘﺮﺗﻮ ﺁﻥ، ﺍﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﺍﯾﻤﻦ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻮﺩ .

ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ :
‏« ﺳﻼﻡ ﺑﻦ ﻣﺴﺘﻨﯿﺮ ﮔﻮﯾﺪ : ﻣﻦ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﺎﻗﺮ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺣﻤﺮﺍﻥ ﺑﻦ ﺍﻋﯿﻦ ‏( ﯾﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺁﻧﺤﻀﺮﺕ ‏) ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ، ﻭ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﻰ ﭘﺮﺳﯿﺪ . ﭘﺲ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺮﺧﯿﺰﺩ، ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩ : ﻣﻦ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻩ ﮐﻨﻢ - ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻤﺮ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺷﻤﺎ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪ ﺳﺎﺯﺩ - ﮐﻪ ﻣﺎ ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺭﺳﯿﻢ ﻭ ﺍﺯ ﻧﺰﺩ ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﯾﻢ ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﻝ ﻫﺎﻯ ﻣﺎ ﻧﺮﻡ ﺷﻮﺩ، ﻭ ﺟﺎﻥ ﻫﺎﻯ ﻣﺎ ﺍﺯ ‏[ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ‏] ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺗﺴﻠﻰ ﯾﺎﺑﺪ، ﻭ ﺁﻥ ﭼﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯾﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺳﺖ، ﺑﺮ ﻣﺎ ﺧﻮﺍﺭ ﻭ ﭘﺴﺖ ﺷﻮﺩ، ﺳﭙﺲ ﺍﺯ ﻧﺰﺩ ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻭﯾﻢ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ‏[ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ‏] ﭘﯿﺶ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺗﺎﺟﺮﺍﻥ ﺭﻭﯾﻢ، ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﯾﻢ؟ ‏[ ﺍﯾﻦ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ؟ ‏] ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺩﻝ ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﺳﺨﺖ ﻭ ﮔﺎﻫﻰ ﻫﻤﻮﺍﺭ ﻭ ﺁﺳﺎﻥ ﺷﻮﺩ .
ﺳﭙﺲ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻫﺮ ﺁﯾﻨﻪ ﯾﺎﺭﺍﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﻧﺪ : ﺍﯼ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ! ﻣﺎ ﺑﺮ ﻧﻔﺎﻕ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﯿﻢ؟ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﭼﺮﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻰ ﺗﺮﺳﯿﺪ؟
ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﻧﺪ : ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺷﻤﺎ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﺬﮐﺮ ﻣﯽ ﺩﻫﯿﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺧﺮﺕ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ، ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻰ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻭ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﯾﮑﺴﺮﻩ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻰ ﺭﻏﺒﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﺁﺧﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﻭ ﺩﻭﺯﺥ ﺭﺍ ‏[ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﻢ ‏] ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺭﻭﯾﻢ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﯾﻢ، ﻭ ﺑﻮﻯ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺳﺘﺸﻤﺎﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﻢ، ﺍﺯ ﺁﻥ ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮﺩﯾﻢ؛ ﺑﻪ ﺣﺪﻯ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﯾﻢ ‏[ ﻭ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﻭ ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻤﺎ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﯾﻢ ﻭ ﺁﻥ ﺣﺎﻝ ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﯾﻢ [! ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﻔﺎﻕ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ؟

ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ‏) ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻫﺮﮔﺰ ‏[ ﺍﯾﻦ ﻧﻔﺎﻕ ﻧﯿﺴﺖ ‏] ، ﺍﯾﻨﻬﺎ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﻫﺎﻯ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺳﻮﮔﻨﺪ ! ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ‏[ ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ‏] ﺭﺍ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﮐﺮﺩﯾﺪ، ﻣﻰ ﻣﺎﻧﺪﯾﺪ ﻫﺮ ﺁﯾﻨﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ... ‏» .
ﺣﺪﯾﺚ ﯾﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﭘﯿﺸﮕﺎﻩ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ، ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﻧﻌﮑﺎﺱ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﻮﺭﯼ ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻘﺪﺱ ﺑﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﺩﻣﯽ، ﺭﺍﻩ ﻧﻔﻮﺫ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻣﺴﺪﻭﺩ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻋﺪﻡ ﺣﻀﻮﺭ، ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺑﺎﻃﻨﯽ ﻭ ﮐﻤﯽ ﯾﺎ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻮﺭ، ﻧﺎﺭ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﻠﻂ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺣﻘﺎﯾﻖ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﯾﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻏﺎﻓﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺍﻣّﺎ ﺍﮔﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﺻﻠﯽ ﺍﺵ ‏( ﻧﻮﺭ ‏) ، ﻧﺰﺩﯾﮏ ﮐﻨﺪ، ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﻔﻈﻪ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺁﻥ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻇﺎﻫﺮﯼ ﻭﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎﻃﻨﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺗﻬﺪﯾﺪﺍﺕ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻫﺎ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .

ﺑﺎ ﺑﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﺋﻤﻪ ‏( ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻭ ﭼﺮﺍ ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠﺎﺩ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺩﺭ ﺩﻋﺎﯼ ﺳﻮﻡ ﺻﺤﯿﻔﻪ ﺳﺠﺎﺩﯾﻪ، ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺪ . ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ، ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻭﺍﻻ ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺍﺳﺖ؛ ﻭﻟﯽ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻏﺎﻓﻠﯿﻢ !
ﭘﯽ ﻧﻮﺷﺖ ﻫﺎ :
‏( 1 ‏) - ﻓﺮﺍﺯﯼ ﺍﺯ ﺩﻋﺎﯼ ﮐﻤﯿﻞ .
‏( 2 ‏) - ﺳﺒﺄ ‏( 34 ‏) ، ﺁﯾﻪ ﯼ 21
‏( 3 ‏) - ﻫﻮﺩ ‏( 11 ‏) ، ﺁﯾﻪ ﯼ 57
‏( 4 ‏) - ﺷﻮﺭﻭﯼ ‏( 42 ‏) ، ﺁﯾﻪ ﯼ 6
‏( 5 ‏) - ﺍﻧﻌﺎﻡ ‏( 6 ‏) ، ﺁﯾﻪ ﯼ 61
‏( 6 ‏) - ﺑﺤﺎﺭﺍﻻﻧﻮﺍﺭ، ﺝ 59 ، ﺹ 184 ، ﺡ 25
‏( 7 ‏) - ﻫﻤﺎﻥ، ﺹ 196 ، ﺡ 6
ﻓﺮﺁﻭﺭﯼ : ﻣﺤﻤﺪﯼ
ﺑﺨﺶ ﻗﺮﺁﻥ ﺗﺒﯿﺎﻥ
ﻣﻨﺒﻊ : ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺩﺭﻭﺱ ﻣﻌﺎﺭﻑ ﺍﺳﻼﻣﯽ ‏( 1 ‏) ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺷﺠﺎﻋﯽ


::
:: برچسب‌ها: فرشتگان نگهبان , فرشتگان نگهبان انسان , سمت خدا , مهدویت , بسوی ظهور , سایت ظهور , نسیم ظهور ,
نویسنده :
تاریخ : شنبه 9 دی 1396
مقام توبه کننده نزد خدا

یک قصاب به دختر همسایه اش علاقه مند شده بود. روزی که پدر و مادر دختر، او را برای کاری به روستایی فرستاده بودند، قصاب نزد آن دختر رفت و خواست به او نزدیک شود؛ اما آن دختر به او گفت: علاقه من به تو بیش از علاقه تو به من است؛ ولی من از خدا می ترسم!
قصاب گفت: چرا من از خدا نترسم؟! آن گاه توبه کرد، دختر را تنها گذاشت و به طرف روستای خود حرکت کرد.
هوا بسیار گرم بود، تشنگی شدیدی بر قصاب عارض شد، به طوری که نزدیک بود هلاک شود. در این هنگام پیامبر آن زمان را دید و از او کمک خواست. پیامبر گفت: بیا از خدا بخواهیم ابری بفرستد تا در سایه آن راه برویم و به آبادی برسیم.
قصاب گفت: من که کار خیری نکرده ام تا دعایم مستجاب شود.
پیامبر گفت: من دعا می کنم و تو آمین بگو. پیامبر دعا کرد و قصاب آمین گفت. ناگاه ابری آمد و بر سر آن ها سایه افکند و چون به نقطه جدایی رسیدند، قصاب از پیامبر خداحافظی کرد که به خانه خود برود، ابر هم بالای سر او رفت. پیامبر خدا نزد قصاب بازگشت و به او گفت: ابر بالای سر تو آمد، بگو چه عملی انجام داده ای؟ آن گاه قصاب جریان خود را بازگو کرد.
پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمود: توبه کننده نزد خدا مقام و منزلتی دارد که برای احدی از مردم چنان منزلتی وجود ندارد.

عاقبت به خیران عالم،ص 234




::
:: برچسب‌ها: توبه , داستان توبه , داستان توبه کنندگان , نسیم ظهور , آوای ظهور , بسوی ظهور , عصرظهور ,
نویسنده :
تاریخ : پنجشنبه 20 مهر 1396