تبلیغات
نسیم ظهور - مطالب ابر بسوی ظهور
 
نسیم ظهور
مذهبی واجتماعی ، مهدویت و انتظار
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :
مطالب اخیر
نویسندگان
دوشنبه 21 اسفند 1396 :: نویسنده :
[
]



نوع مطلب :
برچسب ها : تماشاکده نسیم ظهور، نسیم ظهور، دجال، آخرالزمان، بسوی ظهور، مسیح، امام زمان عج،
لینک های مرتبط :
شنبه 9 دی 1396 :: نویسنده :
ﺁﯾﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺧﻄﺮ ﺟﺪﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﯾﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮﯾﺪ ﺷﺨﺼﯽ ﯾﺎ ﻧﯿﺮﻭﯾﯽ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﻄﺮ ﻣﺼﻮﻥ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ؟ ! ﺑﺎ ﺩﻗﺖ ﻭ ﺗﺄﻣﻞ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﻮﺭ، ﺩﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﻪ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺁﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻬﺪﯾﺪﻫﺎ، ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻭ ﺑﻼﯾﺎ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ‏« ﺣﻔﯿﻆ ‏» ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﯿﻮﯼ



ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ، ﻣﻮﻇﻒ ﻭ ﻣﺄﻣﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻣﻮﺭﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ؛ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻔﻆ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﺷﺌﻮﻥ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺍﺳﺖ .
ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻣﺄﻣﻮﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻬﻠﮑﻪ ﻫﺎ، ﺑﻼﻫﺎ، ﺣﻮﺍﺩﺙ، ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻭ ﺗﻬﺪﯾﺪﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﯿﺎﺕ ﺩﻧﯿﻮﯼ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪ، ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻮﻉ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺪﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ؛ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺍﻫﻠﯿﺖ ﻓﻬﻢ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﺑﻨﺪ . ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ، ‏« ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﻔﻈﻪ ‏» ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ .
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺯ ﻣﻈﺎﻫﺮ ﺍﺳﻢ ‏« ﺣﻔﯿﻆ ‏» ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ؛ ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﻗﺒﺾ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﯼ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺟﻠﻮﻩ ﻫﺎﯼ ﺍﺳﻢ ‏« ﻗﺎﺑﺾ ‏» ﺣﻖ ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺗﺼﻮﯾﺮﮔﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﯽ ﻫﺎﯼ ﺍﺳﻢ ‏« ﻣﺼﻮّﺭ ‏» ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺒﺤﺎﻥ ﺍﻧﺪ .
ﺍﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺍﺳﻤﺶ، ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺣﻀﻮﺭ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺩﺍﺭﺩ ‏« ﻭ ﺑﺎﺳﻤﺎﺋﮏ ﺍﻟﺘﯽ ﻣﻸﺕ ﺍﺭﮐﺎﻥ ﮐﻞ ﺷﯽﺀ ‏» ‏( 1 ‏) ﻭ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺣﻔﻆ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺑﻼﯾﺎ ﻭ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺩﻧﯿﻮﯼ، ﺑﺎ ﺍﺳﻢ ﺣﻔﯿﻆ ﺧﻮﯾﺶ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﯼ ﺣﻔﻈﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺁﯾﺎﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺑﺮ ﺣﻔﯿﻆ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻻﻟﺖ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ :
.1 ‏( ... ﻭَ ﺭَﺑُّﮏ ﻋَﻠﻰ ﮐﻞِّ ﺷﻰْﺀٍ ﺣَﻔِﯿﻆٌ ‏) ‏( 2 ‏) ؛ ‏« ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻫﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﺎﻫﺒﺎﻥ ﺍﺳﺖ ‏» .
.2 ‏( ... ﺇﻥَّ ﺭَﺑِّﻰ ﻋَﻠﻰ ﮐﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﺣَﻔِﯿﻆٌ ‏) ‏( 3 ‏) . ؛ ]» ﺍﺯ ﻗﻮﻝ ﺣﻀﺮﺕ ﻫﻮﺩ ‏] ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ، ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﻡ ﺑﺮ ﻫﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﺎﻫﺒﺎﻥ ﺍﺳﺖ ‏» .
.3 ‏( ﺍﻟَّﺬِﯾﻦَ ﺍﺗَّﺨَﺬُﻭﺍ ﻣِﻦ ﺩُﻭﻧِﻪِ ﺃَﻭْﻟِﯿﺎﺀَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺣَﻔِﯿﻆٌ ﻋَﻠَﯿﻬِﻢْ ﻭَ ﻣَﺎ ﺃَﻧﺖَ ﻋَﻠَﯿﻬِﻢ ﺑِﻮَﮐﯿﻞٍ ‏) ‏( 4 ‏) ؛ ‏« ﻭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﯿﺎ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ، ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻤﺎﺭﺩﻩ ﻭ ﻭﮐﯿﻞ ﻧﯿﺴﺘﯽ ‏» .

ﺍﯾﻦ ﺁﯾﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ : ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻔﻆ ﺷﻮﺩ، ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ﻓﻘﻂ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﯼ ﺍﺑﻼﻍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﻭﮐﯿﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺑﺎ ﺍﺳﻢ ﺣﻔﯿﻆ ﺧﻮﯾﺶ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﺮﮎ - ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺨﺎﻃﺮﺍﺕ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ - ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
ﭘﺲ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﻔﻈﻪ، ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﯽ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻈﻬﺮ ﺍﺳﻢ ‏« ﺣﻔﯿﻆ ‏» ﺍﻟﻬﯽ ﺑﻮﺩﻩ، ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻣﺮﺍﺗﺐ، ﺁﻣﺮ ﻭ ﻣﺄﻣﻮﺭ، ﻭ ﺟﻨﺎﺡ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﻔﯿﻆ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ، ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺍﯾﻦ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻣﺸﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻔﻆ ﺷﻮﺩ، ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺍﯾﻦ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﺩ .
ﺍﺻﻞ ‏« ﺣﻔﻆ ‏» ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﻣﺠﺮﺍ ﻭ ﺍﺳﺒﺎﺏ ﻭ ﻋﻠﻞ ﻣﯿﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﯼ ﻣﻬﻢ ﺍﻧﺪ .
ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻩ ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ‏« ﺣﻔﻈﻪ ‏» ﻫﺎﯼ ﻧﺎﭘﯿﺪﺍﯾﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺁﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺩﻧﯿﻮﯼ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟ ﺁﯾﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺧﻄﺮ ﺟﺪﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﯾﺪ ، ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮﯾﺪ ﺷﺨﺼﯽ ﯾﺎ ﻧﯿﺮﻭﯾﯽ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﻄﺮ ﻣﺼﻮﻥ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ؟ !
ﺑﺎ ﺩﻗﺖ ﻭ ﺗﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﻮﺭ، ﺩﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﻪ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺁﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻬﺪﯾﺪﻫﺎ، ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻭ ﺑﻼﯾﺎ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﻥ ﻃﻔﻮﻟﯿﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﻄﻊ ﺳﻨﯽ ﺧﺎﺹ، ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﮎ ﺍﺳﺖ . ﻃﻔﻞ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﺷﯿﻄﻨﺖ ﻭ ﺟﻨﺐ ﻭ ﺟﻮﺵ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻭ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻧﻮﻋﺎً ﺍﺯ ﻭﯼ ﻏﺎﻓﻞ ﺍﻧﺪ، ﺑﺎ ﭼﻪ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﻣﺮﻣﻮﺯﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺁﺳﯿﺒﯽ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﺪ؟ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺮﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻧﺪ .

ﺁﯾﺎ ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻩ ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ، ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺷﻐﻠﯽ ﺷﺎﻥ، ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﻮﺫﯼ ﻭ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﭼﻮﻥ ﻣﺎﺭ ﻭ ﻋﻘﺮﺏ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﺁﺳﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﺣﯿﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ !
ﭼﻪ ﻧﯿﺮﻭﯾﯽ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﺧﻄﺮﺍﺕ، ﺑﻼ ﮔﺮﺩﺍﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟ ! ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺱ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﺩﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﯿﻢ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ‏« ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﻔﻈﻪ ‏» ﺧﻮﺩ، ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺼﺎﯾﺐ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
ﺩﻻﯾﻞ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﮕﺎﺭﻩ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ :

.1 ‏( ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻘﺎﻫِﺮُ ﻓَﻮْﻕَ ﻋِﺒﺎﺩِﻩِ ﻭَ ﯾﺮْﺳِﻞُ ﻋَﻠَﯿﮑﻢْ ﺣَﻔَﻈَﺔً ﺣَﺘَّﯽ ﺇِﺫﺍ ﺟﺎﺀَ ﺃَﺣَﺪَﮐﻢُ ﺍﻟْﻤَﻮْﺕُ ﺗَﻮَﻓَّﺘْﻪُ ﺭُﺳُﻠُﻨﺎ ﻭَ ﻫُﻢْ ﻻ ﯾﻔَﺮِّﻃُﻮﻥَ ‏) ‏( 5 ‏) .
‏« ﻭ ﺍﻭﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺶ ﻗﺎﻫﺮ ‏[ ﻭ ﻏﺎﻟﺐ ‏] ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﺮﮒ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﺪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻣﺎ ﺟﺎﻧﺶ ﺑﺴﺘﺎﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ ‏» .
ﺍﯾﻦ ﺁﯾﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﻣﺸﯿﺖ ﺍﻟﻬﯽ ﺣﺎﻓﻆ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻬﺪﯾﺪﺍﺕ ﺣﯿﺎﺕ ﺩﻧﯿﻮﯼ ﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺮﮒ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﻣﺄﻣﻮﺭﯾﺖ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ .
.2 ﺍﻣﯿﺮﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ :
‏« ﻟﯿﺲ ﺍﺣﺪ ﻣﻦ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺍﻻ ﻭ ﻣﻌﻪ ﻣﻼﺋﮑﺔ ﺣﻔﻈﺔ ﯾﺤﻔﻈﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﺍﻥ ﻟﺘﺮﺩﯼ ﻓﯽ ﺑﺌﺮ، ﺍﻭ ﯾﻘﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﺣﺎﺋﻂ ﺍﻭ ﯾﺼﯿﺒﻪ ﺳﻮﺀ ﻓﺎﺫﺍ ﺣﺎﻥ ﺍﺟﻠﻪ ﺧﻠﻮﺍ ﺑﯿﻨﻪ ﻭ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﯾﺼﯿﺒﻪ ‏» ‏( 6 ‏) .
‏« ﺍﺣﺪﯼ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﯿﺴﺖ، ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؛ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻠﻐﺰﺩ ‏[ ﻭ ‏] ﺩﺭ ﭼﺎﻩ ‏[ ﺑﯿﻔﺘﺪ ‏] ، ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺭﻭﯾﺶ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺪﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺮﺳﺪ . ﭘﺲ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﺍﻭ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﯿﺪ، ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻭ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ‏[ ﺍﺯ ﺑﺪﯼ ﻫﺎ ﻭ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻭ ﺣﻮﺍﺩﺙ ‏] ﻣﯽ ﺭﺳﺪ، ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ‏» .
ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺎﺱ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺮﮒ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﯾﻦ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺑﻪ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؛ ﺍﻣّﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﺄﻣﻮﺭﯾﺘﺸﺎﻥ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ .
.3 ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ :

‏« ... ﻭ ﺍﻥ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺃﻓﺘﻪ ﻭ ﻟﻄﻔﻪ ﺍﯾﻀﺎ ﻭﮐﻠﻬﻢ ﺑﻌﺒﺎﺩﻩ ﯾﺬﺑﻮﻥ ﻋﻨﻬﻢ ﻣﺮﺩﺓ ﺍﻟﺸﯿﺎﻃﯿﻦ ﻭ ﻫﻮ ﺍﻡّ ﺍﻻﺭﺽ ﻭ ﺁﻓﺎﺕ ﮐﺜﯿﺮﺓ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ ﻻ ﯾﺮﻭﻥ ﺑﺎﺫﻥ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﯽ ﺍﻥ ﯾﺠﺌﯽ ﺍﻣﺮ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺰﻭﺟﻞ ‏» ‏( 7 ‏)
‏« ﻭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﯼ ﺭﺃﻓﺖ ﻭ ﻟﻄﻔﺶ، ‏[ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﯽ ﺭﺍ ‏] ﻣﻮﮐﻞ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺧﻮﯾﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ‏[ ﺗﺎ ﺑﺪﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ‏] ﻣﺘﻤﺮﺩﯾﻦ ﺍﺯ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﻭ ﺣﺸﺮﺍﺕ ﻣﻮﺫﯼ ﺯﻣﯿﻨﯽ ﻭ ﺁﻓﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺭﺍ - ﺍﺯ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ - ﺑﻪ ﺍﺫﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺰﻭﺟﻞ ﺑﯿﺎﯾﺪ ‏[ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﻣﺮ ﺣﻔﻆ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﺸﻮﺩ .«[
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻧﯿﺰ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺁﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻣﺘﻤﺮﺩﯾﻦ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ - ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﻃﻐﯿﺎﻥ ﮔﺮﯼ ﺍﺳﺖ - ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .
ﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻧﺨﺴﺖ ﺑﯿﺎﻥ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﻧﻮﺭﯼ ﻭ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﻫﻤﭽﻮﻥ، ﺟﻦ ﻧﺎﺭﯼ ﺍﻧﺪ؛ ﻭ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﻮﺭ ﺣﺎﻓﻆ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺸﺖ، ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﻏﺎﻟﺒﯿﺖ ﻭ ﻗﺎﻫﺮﯾﺘﺶ ﺑﺮ ﻧﺎﺭ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻧﺎﺭﯼ - ﻭ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﺼﺎﺭﺵ - ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﻮﻧﺪ . ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻣﺆﻣﻦ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ‏« ﻧﻮﺭ ‏» ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺧﻮﯾﺶ ‏( ﺭﻭﺡ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺍﺳﺖ ‏) ﺍﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﺍﯾﻤﻦ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻮﺩ، ﺍﮔﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﯼ ﻧﻮﺭﯼ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺧﺪﺍﯼ ﻧﻮﺭﯼ ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ، ﺭﺍﻩ ﻧﻔﻮﺫ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﻣﺴﺪﻭﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺟﺪﯼ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﺭﺍﻩ ﯾﺎﻓﺘﻦ، ﻟﻄﻤﻪ ﺯﺩﻥ، ﺍﻏﻮﺍﮔﺮﯼ ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﮐﻤﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﮔﺎﻩ ﻣﺨﻠﺼﺎﻥ ﺑﺎﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﯿﻢ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺑﻪ ﮐﻞ ﺑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ .
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ، ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺵ ﻭ ﭘﺎﮐﯽ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻓﺮﺍﻕ ﺣﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﯿﺎ ﻭ ﺻﺎﻟﺤﺎﻥ ﻫﻤﻨﺸﯿﻦ ﺷﻮﯾﺪ ﻭ ... ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺑﺪﺍﻥ ﺟﻬﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﻮﺭﯾﺸﺎﻥ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﻤﻞ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﺷﻌﺎﻉ ﻧﻮﺭﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﭘﺮﺗﻮ ﺁﻥ، ﺍﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ ﺍﯾﻤﻦ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻮﺩ .

ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ :
‏« ﺳﻼﻡ ﺑﻦ ﻣﺴﺘﻨﯿﺮ ﮔﻮﯾﺪ : ﻣﻦ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﺎﻗﺮ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺣﻤﺮﺍﻥ ﺑﻦ ﺍﻋﯿﻦ ‏( ﯾﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺁﻧﺤﻀﺮﺕ ‏) ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ، ﻭ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﻰ ﭘﺮﺳﯿﺪ . ﭘﺲ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺮﺧﯿﺰﺩ، ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩ : ﻣﻦ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻩ ﮐﻨﻢ - ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻤﺮ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺷﻤﺎ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪ ﺳﺎﺯﺩ - ﮐﻪ ﻣﺎ ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺭﺳﯿﻢ ﻭ ﺍﺯ ﻧﺰﺩ ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﯾﻢ ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﻝ ﻫﺎﻯ ﻣﺎ ﻧﺮﻡ ﺷﻮﺩ، ﻭ ﺟﺎﻥ ﻫﺎﻯ ﻣﺎ ﺍﺯ ‏[ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ‏] ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺗﺴﻠﻰ ﯾﺎﺑﺪ، ﻭ ﺁﻥ ﭼﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯾﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺳﺖ، ﺑﺮ ﻣﺎ ﺧﻮﺍﺭ ﻭ ﭘﺴﺖ ﺷﻮﺩ، ﺳﭙﺲ ﺍﺯ ﻧﺰﺩ ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻭﯾﻢ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ‏[ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ‏] ﭘﯿﺶ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺗﺎﺟﺮﺍﻥ ﺭﻭﯾﻢ، ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﯾﻢ؟ ‏[ ﺍﯾﻦ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ؟ ‏] ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺩﻝ ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﺳﺨﺖ ﻭ ﮔﺎﻫﻰ ﻫﻤﻮﺍﺭ ﻭ ﺁﺳﺎﻥ ﺷﻮﺩ .
ﺳﭙﺲ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻫﺮ ﺁﯾﻨﻪ ﯾﺎﺭﺍﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﻧﺪ : ﺍﯼ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ! ﻣﺎ ﺑﺮ ﻧﻔﺎﻕ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﯿﻢ؟ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﭼﺮﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻰ ﺗﺮﺳﯿﺪ؟
ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﻧﺪ : ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺷﻤﺎ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﺬﮐﺮ ﻣﯽ ﺩﻫﯿﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺧﺮﺕ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ، ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻰ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻭ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﯾﮑﺴﺮﻩ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻰ ﺭﻏﺒﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﺁﺧﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﻭ ﺩﻭﺯﺥ ﺭﺍ ‏[ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﻢ ‏] ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺭﻭﯾﻢ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﯾﻢ، ﻭ ﺑﻮﻯ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺳﺘﺸﻤﺎﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﻢ، ﺍﺯ ﺁﻥ ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮﺩﯾﻢ؛ ﺑﻪ ﺣﺪﻯ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﯾﻢ ‏[ ﻭ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﻭ ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻤﺎ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﯾﻢ ﻭ ﺁﻥ ﺣﺎﻝ ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﯾﻢ [! ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﻔﺎﻕ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ؟

ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ‏) ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻫﺮﮔﺰ ‏[ ﺍﯾﻦ ﻧﻔﺎﻕ ﻧﯿﺴﺖ ‏] ، ﺍﯾﻨﻬﺎ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﻫﺎﻯ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺳﻮﮔﻨﺪ ! ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ‏[ ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ‏] ﺭﺍ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﮐﺮﺩﯾﺪ، ﻣﻰ ﻣﺎﻧﺪﯾﺪ ﻫﺮ ﺁﯾﻨﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ... ‏» .
ﺣﺪﯾﺚ ﯾﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﭘﯿﺸﮕﺎﻩ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ‏) ، ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﻧﻌﮑﺎﺱ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﻮﺭﯼ ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻘﺪﺱ ﺑﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﺩﻣﯽ، ﺭﺍﻩ ﻧﻔﻮﺫ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻣﺴﺪﻭﺩ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻋﺪﻡ ﺣﻀﻮﺭ، ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺑﺎﻃﻨﯽ ﻭ ﮐﻤﯽ ﯾﺎ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻮﺭ، ﻧﺎﺭ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﻠﻂ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺣﻘﺎﯾﻖ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﯾﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻏﺎﻓﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺍﻣّﺎ ﺍﮔﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﺻﻠﯽ ﺍﺵ ‏( ﻧﻮﺭ ‏) ، ﻧﺰﺩﯾﮏ ﮐﻨﺪ، ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﻔﻈﻪ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺁﻥ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻇﺎﻫﺮﯼ ﻭﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎﻃﻨﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺗﻬﺪﯾﺪﺍﺕ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻫﺎ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .

ﺑﺎ ﺑﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﺋﻤﻪ ‏( ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻭ ﭼﺮﺍ ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠﺎﺩ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺩﺭ ﺩﻋﺎﯼ ﺳﻮﻡ ﺻﺤﯿﻔﻪ ﺳﺠﺎﺩﯾﻪ، ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺪ . ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ، ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻭﺍﻻ ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺍﺳﺖ؛ ﻭﻟﯽ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻏﺎﻓﻠﯿﻢ !
ﭘﯽ ﻧﻮﺷﺖ ﻫﺎ :
‏( 1 ‏) - ﻓﺮﺍﺯﯼ ﺍﺯ ﺩﻋﺎﯼ ﮐﻤﯿﻞ .
‏( 2 ‏) - ﺳﺒﺄ ‏( 34 ‏) ، ﺁﯾﻪ ﯼ 21
‏( 3 ‏) - ﻫﻮﺩ ‏( 11 ‏) ، ﺁﯾﻪ ﯼ 57
‏( 4 ‏) - ﺷﻮﺭﻭﯼ ‏( 42 ‏) ، ﺁﯾﻪ ﯼ 6
‏( 5 ‏) - ﺍﻧﻌﺎﻡ ‏( 6 ‏) ، ﺁﯾﻪ ﯼ 61
‏( 6 ‏) - ﺑﺤﺎﺭﺍﻻﻧﻮﺍﺭ، ﺝ 59 ، ﺹ 184 ، ﺡ 25
‏( 7 ‏) - ﻫﻤﺎﻥ، ﺹ 196 ، ﺡ 6
ﻓﺮﺁﻭﺭﯼ : ﻣﺤﻤﺪﯼ
ﺑﺨﺶ ﻗﺮﺁﻥ ﺗﺒﯿﺎﻥ
ﻣﻨﺒﻊ : ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺩﺭﻭﺱ ﻣﻌﺎﺭﻑ ﺍﺳﻼﻣﯽ ‏( 1 ‏) ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺷﺠﺎﻋﯽ




نوع مطلب :
برچسب ها : فرشتگان نگهبان، فرشتگان نگهبان انسان، سمت خدا، مهدویت، بسوی ظهور، سایت ظهور، نسیم ظهور،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 20 مهر 1396 :: نویسنده :

یک قصاب به دختر همسایه اش علاقه مند شده بود. روزی که پدر و مادر دختر، او را برای کاری به روستایی فرستاده بودند، قصاب نزد آن دختر رفت و خواست به او نزدیک شود؛ اما آن دختر به او گفت: علاقه من به تو بیش از علاقه تو به من است؛ ولی من از خدا می ترسم!
قصاب گفت: چرا من از خدا نترسم؟! آن گاه توبه کرد، دختر را تنها گذاشت و به طرف روستای خود حرکت کرد.
هوا بسیار گرم بود، تشنگی شدیدی بر قصاب عارض شد، به طوری که نزدیک بود هلاک شود. در این هنگام پیامبر آن زمان را دید و از او کمک خواست. پیامبر گفت: بیا از خدا بخواهیم ابری بفرستد تا در سایه آن راه برویم و به آبادی برسیم.
قصاب گفت: من که کار خیری نکرده ام تا دعایم مستجاب شود.
پیامبر گفت: من دعا می کنم و تو آمین بگو. پیامبر دعا کرد و قصاب آمین گفت. ناگاه ابری آمد و بر سر آن ها سایه افکند و چون به نقطه جدایی رسیدند، قصاب از پیامبر خداحافظی کرد که به خانه خود برود، ابر هم بالای سر او رفت. پیامبر خدا نزد قصاب بازگشت و به او گفت: ابر بالای سر تو آمد، بگو چه عملی انجام داده ای؟ آن گاه قصاب جریان خود را بازگو کرد.
پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمود: توبه کننده نزد خدا مقام و منزلتی دارد که برای احدی از مردم چنان منزلتی وجود ندارد.

عاقبت به خیران عالم،ص 234






نوع مطلب :
برچسب ها : توبه، داستان توبه، داستان توبه کنندگان، نسیم ظهور، آوای ظهور، بسوی ظهور، عصرظهور،
لینک های مرتبط :


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :