درباره

آخرین نوشته ها

  • داستانی از خدمت به دین و اهل بیت
  • وصیت و توصیه شهدا
  • قسمت اول رمان برات میمیرم
  • داستانهایی از بدترین گناه
  • ایوب پیامبر که بود؟ + فیلم
  • در بهار آزادی جای حججی ها خالی
  • پاسخ رهبر معظم انقلاب به پیام سردار رشید اسلام
  • واکنش کاربران به پیام حاج قاسم سلیمانی به رهبر انقلاب
  • پیام مدیر سایت :
  • آیا نمی رسد به حضورت صدای ما؟
  • عواقب دنیوی و اخروی گناه زنا
  • هجرت پیامبر(ص) از مکه به مدینه چگونه اتفاق افتاد؟
  • غفلت از یار گرفتار شدن هم دارد
  • بازدید سرزده رهبر انقلاب از مناطق زلزله زده
  • مهدویت در کلام امام رضا علیه السلام
  • السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
  • داستانهایی از امام رضا علیه السلام
  • داستانهای شگفت از امام حسن مجتبی (علیه السلام)
  • تنها دو قدم تا رضایت امام زمان (عج)
  • ریشه نابسامانی های مسلمانان در بیان پیامبر اکرم (ص)
  • چگونه زمینه ساز ظهور باشیم ؟
  • قساوت قلب و خشک شدن اشک چشم
  • خانمی که امام زمان(عج) به دیدن او آمد
  • ما برای ظهور چه قدمی برداشته ایم ؟
  • آیا امام زمان از مشکلات ما خبر دارد؟
  • شهیدی که پس از شهادت کتاب خاطرات خود را نوشت
  • توقعات امام عصر (عج) از شیعیان
  • طریقه خواندن نماز آیات
  • واکنش ها به زمین لرزه ای مرگبار
  • عصر زلزله های ویرانگر
  • لیست آخرین مطالب
  • جستجو

    نسیم ظهور
    كد لوگوی ما

    نظر سنجی

    ایجاد کدام مورد را برای سایت نسیم ظهور ضروری میدانید ؟






    امکانات

    بازدیدهای امروز : نفر
    بازدیدهای دیروز : نفر
    كل بازدیدها : نفر
    بازدید این ماه : نفر
    بازدید ماه قبل : نفر
    كل مطالب : عدد
    آخرین بروز رسانی :


    قالب وبلاگ

    ﺷﻴﺦ ﺑﺎﻗﺮ ﻛﺎﻇﻤﻲ ‏( ﺭﻩ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺩﺭ ﻧﺠﻒ ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺷﻴﺦ ﺣﺴﻴﻦ ﺁﻝ ﺭﺣﻴﻢ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﻣﺮﺩﻱ ﭘﺎﻙ ﻃﻴﻨﺖ ﻭ ﺍﺯﻣﻘﺪﺳﻴﻦ ﻭ ﻣـﺸـﻐـﻮﻝ ﺑـﻪ ﺗـﺤـﺼـﻴﻞ ﻋﻠﻢ ﺑﻮﺩ .
    ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﺮﺽ ﺳﻞ ﻣﺒﺘﻼ ﺷﺪ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﺑﺎﺳﺮﻓﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﺳـﻴـﻨـﻪ ﺍﺵ ﺍﺧﻼﻁ ﻭ ﺧﻮﻥ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻲ ﺷﺪ .
    ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻓﻘﺮﻭ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻲ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻗﻮﺕ ﺭﻭﺯ ﺧـﻮﺩ ﺭﺍ ﻫـﻢ ﻧـﺪﺍﺷﺖ .
    ﻏﺎﻟﺐ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﻧﺰﺩ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺑﺎﺩﻳﻪ ﻧﺸﻴﻦ ﺩﺭﺣﻮﺍﻟﻲ ﻧﺠﻒ ﺍﺷﺮﻑ ﻣﻲ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﻘﺪﺍﺭﻱ ﻗﻮﺕ ، ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺟﻮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ .
    ﺑﺎﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻣﺸﻜﻞ ، ﺩﻟﺶ ﺑﻪ ﺯﻧﻲ ﺍﺯ ﺍﻫﻞ ﻧﺠﻒ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﭘﻴﺪﺍ ﻛـﺮﺩ، ﺍﻣـﺎ ﻫـﺮ ﺩﻓـﻌـﻪ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺭﺍﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﺮﺩ، ﻧﺰﺩﻳﻜﺎﻥ ﺯﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﻘﺮﺵ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﻤﻲ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﻋﻠﺖ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﻢ ﻭ ﻏﻢ ﺷﺪﻳﺪﻱ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ .
    ﻣـﺪﺗـﻲ ﮔـﺬﺷـﺖ ﻭ ﭼـﻮﻥ ﻣـﺮﺽ ﻭ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻧﺎﺍﻣ
    نوشته شده در شنبه 22 مهر 1396 ساعت 08:40 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  • ادامه مطلب   [ نظرات ]


  •       

    نوشته شده در جمعه 16 تیر 1396 ساعت 07:21 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  • ادامه مطلب   [ نظرات ]

  • آیا زندگی ما رنگ و بوی امام زمان(عج) دارد؟! چقدر از امام زمان(عج) دور هستیم؟ آیا نوع زندگیمان امام زمان پسند هست؟ آیا نوع معاشرت های ما طوری هست که امام زمان هم وارد مجلسمان شوند، همنشین با ما شده و نظر لطفی داشته باشند؟
                                      
    نوشته شده در یکشنبه 21 خرداد 1396 ساعت 09:45 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  • ادامه مطلب   [ نظرات ]

  • ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ، ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺩﻫﯿﻢ؟

    ﻋﻦِ ﺍﻟْﺤَﺴَﻦِ ﺑْﻦِ ﺍﻟْﺠَﻬْﻢِ ﻗَﺎﻝَ : ﻗُﻠْﺖُ ﻟِﺄَﺑِﻲ ﺍﻟْﺤَﺴَﻦِ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ : ﻟَﺎ ﺗَﻨْﺴَﻨِﻲ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺪُّﻋَﺎﺀِ ! ﻗَﺎﻝَ : ﺃَ ﻭَ ﺗَﻌْﻠَﻢُ ﺃَﻧِّﻲ ﺃَﻧْﺴَﺎﻙَ؟ ﻗَﺎﻝَ : ﻓَﺘَﻔَﻜَّﺮْﺕُ ﻓِﻲ ﻧَﻔْﺴِﻲ ﻭَ ﻗُﻠْﺖُ ﻫُﻮَ ﻳَﺪْﻋُﻮ ﻟِﺸِﻴﻌَﺘِﻪِ ﻭَ ﺃَﻧَﺎ ﻣِﻦْ ﺷِﻴﻌَﺘِﻪِ . ﻗُﻠْﺖُ : ﻟَﺎ، ﻟَﺎ ﺗَﻨْﺴَﺎﻧِﻲ . ﻗَﺎﻝَ : ﻭَ ﻛَﻴْﻒَ ﻋَﻠِﻤْﺖَ ﺫَﻟِﻚَ؟ ﻗُﻠْﺖُ : ﺇِﻧِّﻲ ﻣِﻦْ ﺷِﻴﻌَﺘِﻚَ ﻭَ ﺇِﻧَّﻚَ ﻟَﺘَﺪْﻋُﻮ ﻟَﻬُﻢْ . ﻓَﻘَﺎﻝَ : ﻫَﻞْ ﻋَﻠِﻤْﺖَ ﺑِﺸَﻲْﺀٍ ﻏَﻴْﺮِ ﻫَﺬَﺍ؟ ﻗَﺎﻝَ : ﻗُﻠْﺖُ : ﻟَﺎ . ﻗَﺎﻝَ : ﺇِﺫَﺍ ﺃَﺭَﺩْﺕَ ﺃَﻥْ ﺗَﻌْﻠَﻢَ ﻣَﺎ ﻟَﻚَ ﻋِﻨْﺪِﻱ ﻓَﺎﻧْﻈُﺮْ ﺇِﻟَﻰ ﻣَﺎ ﻟِﻲ ﻋِﻨْﺪَﻙَ .
    ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﺟﻬﻢ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : ﺑﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﻡ :
    ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻋﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ !
    ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ﺁﯾﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻋﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟
    ﺣﺴﻦ ﮔﻔﺖ : ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﯿﻌﯿﺎﻧﺶ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻣﻦ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﯿﻌﯿﺎﻧﺶ ﻫﺴﺘﻢ، ﭘﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﻧﯿﺰ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻟﺬﺍ ﺑﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﻡ : ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺩﻋﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﯿﺪ

    ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﯼ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻋﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ؟
    ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﻡ : ﻣﻦ ﺷﯿﻌﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ، ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﯿﻌﯿﺎﻧﺘﺎﻥ ﺣﺘﻤﺎ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ، ﭘﺲ ﻣﻦ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ .
    ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺁﯾﺎ ﺭﺍﻩ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺕ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟
    ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﻡ : ﻧﻪ، ﺭﺍﻩ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻡ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ .

    ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﻘﺎﻣﯽ ﺩﺍﺭﯼ، ﭘﺲ ﺑﻨﮕﺮ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﺰﺩ ﺗﻮ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻫﺴﺘﻢ !!!!
    ﮐﻨﺎﯾﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﺎ ﺑﺎﺷﯽ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﻋﺎ ﮐﻨﯽ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﺩﻋﺎﮔﻮﯼ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻮﺩ،ﻭ ﺍﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ،ﮐﻪ ﻣﺎ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺷﯿﻌﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ .
    ﻛﺎﻓﯽ، ﺝ۲، ﺹ۶۵۵
    منبع : raz-vaniyaz.blogfa.com
    نوشته شده در یکشنبه 27 فروردین 1396 ساعت 10:30 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]