درباره

آخرین نوشته ها

  • داستانی از خدمت به دین و اهل بیت
  • وصیت و توصیه شهدا
  • قسمت اول رمان برات میمیرم
  • داستانهایی از بدترین گناه
  • ایوب پیامبر که بود؟ + فیلم
  • در بهار آزادی جای حججی ها خالی
  • پاسخ رهبر معظم انقلاب به پیام سردار رشید اسلام
  • واکنش کاربران به پیام حاج قاسم سلیمانی به رهبر انقلاب
  • پیام مدیر سایت :
  • آیا نمی رسد به حضورت صدای ما؟
  • عواقب دنیوی و اخروی گناه زنا
  • هجرت پیامبر(ص) از مکه به مدینه چگونه اتفاق افتاد؟
  • غفلت از یار گرفتار شدن هم دارد
  • بازدید سرزده رهبر انقلاب از مناطق زلزله زده
  • مهدویت در کلام امام رضا علیه السلام
  • السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
  • داستانهایی از امام رضا علیه السلام
  • داستانهای شگفت از امام حسن مجتبی (علیه السلام)
  • تنها دو قدم تا رضایت امام زمان (عج)
  • ریشه نابسامانی های مسلمانان در بیان پیامبر اکرم (ص)
  • چگونه زمینه ساز ظهور باشیم ؟
  • قساوت قلب و خشک شدن اشک چشم
  • خانمی که امام زمان(عج) به دیدن او آمد
  • ما برای ظهور چه قدمی برداشته ایم ؟
  • آیا امام زمان از مشکلات ما خبر دارد؟
  • شهیدی که پس از شهادت کتاب خاطرات خود را نوشت
  • توقعات امام عصر (عج) از شیعیان
  • طریقه خواندن نماز آیات
  • واکنش ها به زمین لرزه ای مرگبار
  • عصر زلزله های ویرانگر
  • لیست آخرین مطالب
  • جستجو

    نسیم ظهور
    كد لوگوی ما

    نظر سنجی

    ایجاد کدام مورد را برای سایت نسیم ظهور ضروری میدانید ؟






    امکانات

    بازدیدهای امروز : نفر
    بازدیدهای دیروز : نفر
    كل بازدیدها : نفر
    بازدید این ماه : نفر
    بازدید ماه قبل : نفر
    كل مطالب : عدد
    آخرین بروز رسانی :


    قالب وبلاگ
    ﺣﻀﺮﺕ ﺍﯾﻮﺏ ﺍﺯ ﻧﻮﺍﺩﮔﺎﻥ ﺍﺳﺤﺎﻕ ﺑﻦ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻮﺩ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﻭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﯼ ﺑﺮﺍﻧﮕﯿﺨﺖ . ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻌﻤﺖ ﻫﺎﯼ ﻭﺍﻓﺮ،ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ،ﺑﺎﻍ ﻫﺎ ﻭ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﺟﺎﻩ ﻭ ﺟﻼﻝ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪ ﺳﺎﺧﺖ . ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﺍﺵ ﯾﺘﯿﻤﺎﻥ ﻭ ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪﺍﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮑﺎﻥ ﺻﻠﻪ ﺍﺭﺣﺎﻡ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ . ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺷﮑﺮﮔﺬﺍﺭﯼ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻧﻌﻤﺖ ﻫﺎﯼ ﺑﯿﮑﺮﺍﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺋﻤﺎً ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ .

    فیلم سینمایی ایوب پیامبر (ع)
    مدت زمان : ۱:۱۸:۱۸

    ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻣﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺑﺮ ﺁﯾﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻭ ﺑﮑﺎﻫﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺑﯿﺎﻧﺪﺍﺯﺩ،ﻟﺬﺍ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﮕﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺷﮑﺮﮔﺬﺍﺭﯼ ﺍﯾﻮﺏ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﻧﻌﻤﺖ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﺍﯼ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﻌﻤﺖ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺳﺘﺎﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﻭ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﯿﺮﺩ . ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺣﺘﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺷﮑﺮﮔﺬﺍﺭﯼ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺩﯾﺪ .
    ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﺎﻃﻦ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺨﻮﺑﯽ ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﮐﻢ ﻧﻈﯿﺮ ﺍﯾﻮﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﮐﻨﺪ،ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﻮﺍﻝ،ﻣﺰﺍﺭﻉ ﻭ ﺍﻏﻨﺎﻡ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺛﺮﻭﺕ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﯾﻮﺏ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺗﻮ . ﺍﺑﻠﯿﺲ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﻫﻼﮐﺖ ﮐﺸﺎﻧﺪ،ﺍﯾﻦ ﺭﺧﺪﺍﺩ ﻫﯿﭻ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﻭ ﺍﻧﺪﻭﻫﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻮﺏ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻧﮑﺮﺩ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺷﺪﻥ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻭ ﻫﻼﮐﺖ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﯾﻮﺏ،ﺳﺒﺐ ﻧﺎﺳﭙﺎﺳﯽ ﺍﻭ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﯼ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻧﺸﺪ . ﺑﻠﮑﻪ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﺮﮔﺬﺍﺭﯼ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﻟﺬﺍ ﻭﻗﺘﯽ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻭ ﺫﻟﯿﻞ ﺩﯾﺪ،ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺗﯿﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺖ،ﺗﻨﺪﺭﺳﺘﯽ ﺍﯾﻮﺏ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ،ﺟﺴﻢ ﺳﺎﻟﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻣﺮﺽ ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺍﯾﻮﺏ ﺳﺒﺐ ﻧﺎﺷﮑﯿﺒﺎﯾﯽ ﻭ ﻧﺎﺳﭙﺎﺳﯽ ﺍﻭ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﺩﺩ .
    ﺍﯾﻮﺏ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺷﺪ،ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻃﻮﺭﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﺮﻡ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﺍﯾﻮﺏ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﺑﻮﯼ ﮔﺮﻓﺖ،ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺷﻬﺮ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﻤﺎﻥ ﺳﺮﺍﯾﺖ ﮐﻨﺪ . ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻭ . ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺭﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ . ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ : ﭼﻪ ﺷﺪ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﻋﺰّﺕ ﻭ ﻧﻌﻤﺖ؟ ! ﭼﺮﺍ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﻣﺎﻧﺪ ﻫﻤﺴﺮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﺵ ‏« ﺭﺣﻤﻪ ‏» ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻭ ﺩﻟﺴﻮﺯ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﯽ ﻭ ﻓﻼﮐﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ .
    ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺷﮑﯿﺒﺎﯾﯽ ﺍﯾﻮﺏ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﮐﺎﺳﺘﻪ ﻧﺸﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﺮﮔﺬﺍﺭﯼ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﯽ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ،ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻣﺮ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺭﺍ ﺫﻟﯿﻞ ﻭ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﺍﺯ ﻋﻤﻖ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﻓﺮﯾﺎﺩﯼ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩ، ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺩﻭﺭﺵ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻋﻠﺖ ﺭﺍ ﺟﻮﯾﺎ ﺷﺪﻧﺪ .
    ﺍﺑﻠﯿﺲ ﮔﻔﺖ : ﺍﯾﻮﺏ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺯﺍﻧﻮ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺷﺪﻡ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ ﺗﺎ ﻣﺮﺍ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻭ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﺪ .
    ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﭼﺮﺍ ﺍﺯ ﻣﮑﺮﻫﺎ ﻭ ﺣﯿﻠﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺍﻣﺖ ﻫﺎﯼ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﯿﺮﺍﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ؟ ! ﮔﻔﺖ : ﺗﻤﺎﻡ ﺣﯿﻠﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺛﺮ ﻧﮑﺮﺩ .
    ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﭘﺪﺭﺕ،ﺁﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﺮﺩ، ﺗﻮ ﻧﯿﺰ ﺁﻥ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺰﯾﻦ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺍﯾﻮﺏ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﺫﻟﯿﻞ ﮐﻦ .
    ﺍﯾﻦ ﺷﯿﻮﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ . ﺍﻭ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺩﯼ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﺭﺣﻤﻪ ﺭﻓﺖ ﻭﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻭ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺛﺮﻭﺕ ﻭ ﺍﻣﻮﺍﻝ،ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺭﻓﺖ،ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺖ ﺑﻪ ﻫﻼﮐﺖ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ، ﻫﻤﺴﺮﺕ ﻧﯿﺰ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﻼ ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﻤﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﯾﻦ ﺑﻼ ﻭ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﯼ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺩﻭﺭ ﺷﻮﺩ !. ﺭﺣﻤﻪ ﺍﺯ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﺁﻫﯽ ﺍﺯ ﺗﻪ ﺩﻝ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩ . ﺷﯿﻄﺎﻥ ﮔﻔﺖ : ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﯼ ﻫﺎ،ﺍﯾﻦ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﻫﻤﺴﺮﺕ ﺑﺒﺮ ﻭ ﺑﮕﻮ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺫﺑﺢ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺫﺑﺢ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺟﺎﺭﯼ ﻧﺴﺎﺯﺩ ﺗﺎ ﺷﻔﺎ ﯾﺎﺑﺪ . ﺭﺣﻤﻪ ﺷﺘﺎﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺍﯾﻮﺏ ﺭﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﺍﯼ ﺍﯾﻮﺏ ﺗﺎ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻋﺬﺍﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ! ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻝ ﻭ ﺛﺮﻭﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺳﺘﺎﻧﺪ،ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺖ ﮐﻮ؟ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﺕ ﮐﺠﺎ ﺭﻓﺖ؟ ﺑﯿﺎ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑﺒﺮﯼ ﺫﺑﺢ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺳﻼﻣﺖ ﺷﻮﯼ !
    ﺍﯾﻮﺏ ﮔﻔﺖ : ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺳﺮﺍﻍ ﺗﻮ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺗﻮ ﻧﯿﺰ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﮐﺮﺩﯼ؟ !
    ﻭﺍﯼ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺭَﺣﻤﻪ ! ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻝ ﻭ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ؟ ﮔﻔﺖ : ﺧﺪﺍ . ﺍﯾﻮﺏ ﮔﻔﺖ : ﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﻧﺎﺯ ﻭ ﻧﻌﻤﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮﺩﯾﻢ؟ ﮔﻔﺖ : ﻫﺸﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ . ﺍﯾﻮﺏ ﮔﻔﺖ : ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ؟ ! ﮔﻔﺖ : ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ . ﺍﯾﻮﺏ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺯﺩ ﻭﺍﯼ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﺳﭙﺎﺳﯽ ﮐﺮﺩﯼ؟ ﭼﺮﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﻧﮑﺮﺩﯼ ﺗﺎ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﺪﺕ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻭ ﺁﺳﺎﯾﺶ ﻣﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ؟ !
    ﺩﺭ ﺧﺒﺮﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺭﺣﻤﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮔﺸﺖ ﻭ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩ،ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺗﻬﯽ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﯿﺶ ﺍﯾﻮﺏ ﺑﺮﮔﺮﺩﺩ . ﻧﻮﻣﯿﺪ ﻭ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺯﻧﯽ ﻣُﻨَﻌّﻤﻪ ‏( ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪ ‏) ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺟﻠﻮﯼ ﺭﺣﻤﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺸﺖ . ﺭﺣﻤﻪ ﮔﻔﺖ : ﭼﯿﺰﯼ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻤﺎﺭﻡ ﺑﺒﺮﻡ ﺩﺭ ﺍﺯﺍﯼ ﺁﻥ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ .
    ﺯﻥ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﯽ،ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑِﺒُﺮﯼ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﯿﺰﯼ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭﺕ ﺑﺒﺮﯼ . ﺭﺣﻤﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮔﺮﯾﺴﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﺨﻮﺍﻩ . ﺁﻥ ﺯﻥ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﺭﺣﻤﻪ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﮑﺮﺩ . ﺭﺣﻤﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘﯿﺶ ﺍﯾﻮﺏ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﭼﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺟﺰ ﺑﺮﯾﺪﻥ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﯾﺪ ﻣﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﯾﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺯﻥ ﺩﺍﺩ .
    ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺁﺩﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﭘﯿﺶ ﺍﯾﻮﺏ ﺁﻣﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﺯﻧﺖ ﮐﺎﺭ ﺑﺪ ﮐﺮﺩ ﮔﯿﺴﻮﺍﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﯾﺪﻧﺪ . ‏( ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﺍﯾﺖ ‏) ﺍﯾﻮﺏ ﻏﻢ ﻭ ﻏﺼﻪ ﺯﯾﺎﺩ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﮔﻔﺖ : ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻗﺴﻢ ﺍﮔﺮ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﺮﺍ ﺷﻔﺎ ﺩﻫﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﮔﻨﺎﻫﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺻﺪ ﺗﺎﺯﯾﺎﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺯﺩ . ﺍﺯ ﻧﺰﺩ ﻣﻦ ﺑﺮﻭ . ﺁﺏ ﻭ ﻏﺬﺍﯼ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺁﺏ ﻭ ﻧﺎﻧﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺧﻮﺭﺩ .
    ﻫﻤﺴﺮ ﺍﯾﻮﺏ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﯾﻮﺏ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺨﺘﯽ ﻭ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﯼ ﻫﺎ ﺩﯾﺪ،ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺧﺎﮎ ﻧﻬﺎﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍ،ﺳﺨﺘﯽ ﻭ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﯼ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻓﺸﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻮ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺘﺮﯾﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ . ﺩﺭﯼ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺑﮕﺸﺎ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺑﺨﺶ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻋﺎﯼ ﺍﯾﻮﺏ ﺭﺍ ﻣﺴﺘﺠﺎﺏ ﮐﺮﺩ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ‏( ﻉ ‏) ﻭﺣﯽ ﺁﻣﺪ،ﯾﺎ ﺍﯾﻮﺏ ﺑﺮﺧﯿﺰ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﯼ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺭﺣﻤﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻭ ﻓﺮﺝ ﺩﺍﺩ .
    ﺍﯾﻮﺏ ﮔﻔﺖ : ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮﺧﯿﺰﻡ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻝ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ؟ ﮔﻔﺖ : ﯾﺎ ﺍﯾﻮﺏ،ﭘﺎﯼ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺰﻥ . ﺍﯾﻮﺏ ‏( ﻉ ‏) ﭘﺎﯼ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺰﺩ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺯﯾﺮ ﭘﺎﯾﺶ ﭼﺸﻤﻪ ﺁﺑﯽ ﭘﺪﯾﺪﺍﺭ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﭘﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﺵ ﻧﯿﺰ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ . ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﮔﻔﺖ : ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﭼﺸﻤﻪ ﺑﺪﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﺴﺘﺸﻮﯾﯽ ﺩﻩ ﺗﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺴﺎﻟﺖ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺮﺽ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﯿﻨﯽ . ﻭ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻨﻮﺵ ﺗﺎ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﯿﻨﯽ . ﺍﯾﻮﺏ ﺩﺭ ﺁﻥ ﭼﺸﻤﻪ ﻓﺮﻭﺭﻓﺖ ﻭ ﻫﻔﺖ ﺟﺎﯼ ﺑﺪﻧﺶ ﺳﻼﻣﺖ ﺷﺪ ﮔﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻭ ﻣﺮﺿﯽ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﺱ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺷﮑﯿﺒﺎﯾﯽ ﺑﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪﺵ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ . ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﮑﺎﻥ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﺷﻮﻫﺮ ﻣﺮﯾﺾ ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺛﺮﯼ ﻧﯿﺎﻓﺖ . ﺍﺷﮏ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪ،ﻧﺎﻟﻪ ﻭ ﺯﺍﺭﯼ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩ ﻭﺍﯼ ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮ ! ﻭﺍﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﻣﻦ ! ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﮐﺪﺍﻡ ﮔﺮﮒ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﮑﻨﻢ؟ ! ﺍﯾﻮﺏ ﻭﻗﺘﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﺭﺣﻤﻪ ﺭﺍ ﺷﻨﯿﺪ ﺁﻭﺍﺯ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﯼ ﺯﻥ ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ! ﺭﺣﻤﻪ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺍﻭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺩﺍﺷﺘﻢ،ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ! ﺗﻮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺍﻭ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﯾﺎ ﺣﺎﻟﺶ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺳﺖ؟ﺍﯾﻮﺏ ﮔﻔﺖ : ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺗﻮ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮﺩ؟ ﻭ ﺍﺳﻤﺶ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ؟ ﺭﺣﻤﻪ ﮔﻔﺖ : ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ،ﻭ ﺍﺳﻤﺶ ﺍﯾﻮﺏ ﺑﻮﺩ .
    ﺍﯾﻮﺏ ﮔﻔﺖ : ﺁﻥ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﯼ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ . ﺭﺣﻤﻪ ﺧﻮﺏ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻮﺏ ﺍﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩ . ﮔﻔﺖ : ﭼﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﻼﻣﺖ ﮔﺸﺘﯽ؟
    ﺍﯾﻮﺏ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺣﺎﻝ ﻭ ﺁﻣﺪﻥ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ‏( ﻉ ‏) ﻭ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻥ ﺁﻥ ﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺖ . ﺭﺣﻤﻪ ﺧﺪﺍﯼ ﺭﺍ ـ ﻋﺰﻭﺟﻞ ـ ﺷﮑﺮ ﮐﺮﺩ .
    ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﯾﻮﺏ ﺍﺯ ﺫﻣّﻪ ﺳﻮﮔﻨﺪﯼ ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﺎﺯﯾﺎﻧﻪ ﺯﺩﻥ ﻭ ﺗﺎﺩﯾﺐ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﯾﺎﺩﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻭﺣﯽ ﺭﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺳﻮﻓﺎﺭ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺻﺪ ﺩﺍﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺕ ﺑﺰﻥ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻗﺴﻢ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺖ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﺨﺘﯽ ﻭ ﺭﻧﺞ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻧﺮﻧﺠﺪ .
    ﺁﺭﯼ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺻﺒﺮ ﺍﯾﻮﺏ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻌﻤﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻭ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪﺍﻥ ﭘﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺪﺭﺯﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺳﺨﺘﯽ ﻭ ﺑﻼ ﻣﻀﻄﺮﺏ ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺷﮑﯿﺒﺎﯾﯽ ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻃﻠﺐ ﮐﻨﺪ
    نوشته شده در چهارشنبه 1 آذر 1396 ساعت 03:07 بعد از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]

  • ﺭﯾﺸﻪ ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﯽﻫﺎﯼ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﯿﺎﻥ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﮐﺮﻡ ﺻﻠﯽﺍﻟﻠﻪﻭﻋﻠﯿﻪﻭﺁﻟﻪ


    ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎ ﻭ ﻫﺠﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﻨﮓ ﻧﺮﻡ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﺪﻑ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ، ﺍﻣﺎ ﮐﺠﺎﯼ ﮐﺎﺭ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﺎﺳﺖ ﻭ ﻣﺎ ﮐﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﯿﻢ؟
    ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻣﺼﺎﺩﻑ ﺑﺎ ﺭﺣﻠﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ‏( ﺻﻠﯽﺍﻟﻠﻪﻋﻠﯿﻪﻭﺁﻟﻪ ‏) ﺍﺳﺖ . ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﯼ ﮐﻪ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﯾﻦ ﻃﺒﯿﺐ ﺍﻟﻬﯿﺴﺖ ﻭ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ . ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﯼ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﯾﻦ ﺩﯾﻦ ﺍﻟﻬﯽ ﺭﺍ ﺍﺑﻼﻍ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻤﺮ ﺷﺮﯾﻒ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ۱۴۰۰ ﺳﺎﻝ ﻣﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﺩﯾﻨﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﻧﺴﺨﻪﻫﺎﯼ ﺷﻔﺎﺑﺨﺶ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺑﺮﮐﺖ ﺗﻼﺵ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﺎ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﻭ ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻭ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎﺭﺍﯾﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺩﻧﯿﺎ ﻭ ﺁﺧﺮﺕ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﻀﻤﯿﻦ ﮐﺮﺩﻩ؛ ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﻭﯾﮋﮔﯽﻫﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺧﻠﻮﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﻭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺯﺍﺭﻫﺎ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﯾﻢ؛ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻮﯼ ﺗﺒﻌﯿﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺁﯾﯿﻦ ﺭﺳﺘﮕﺎﺭﯼ ﻭ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﻟﺴﻮﺯﺗﺮﯾﻦ ﻃﺒﯿﺐ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ . ﮐﻤﺘﺮ ﺭﺳﻢ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﻭ ﺳﻨّﺖ ﻧﺒﻮﯼ ﺭﺍ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ . ﻣﮕﺮ ﺁﻣﺎﺭ ﻃﻼﻕ، ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻭ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﺑﺎﻻ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺷﺎﻫﺪ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﺍﺧﺘﻼﺳﯽ ﺟﺪﯾﺪ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ؟ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺎﺷﯿﻢ؟ ﺭﯾﺸﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽﻫﺎ ﻭ ﻧﺎ ﺑﺴﺎﻣﺎﻧﯽﻫﺎ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎ ﻭ ﻫﺠﻤﻪﻫﺎﯼ ﺟﻨﮓ ﻧﺮﻡ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﺪﻑ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ، ﺍﻣﺎ ﮐﺠﺎﯼ ﮐﺎﺭ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﺎﺳﺖ ﻭ ﻣﺎ ﮐﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﯿﻢ؟ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ‏( ﺻﻠﯽﺍﻟﻠﻪﻋﻠﯿﻪﻭﺁﻟﻪ ‏) ﭘﺎﺳﺦ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﺳﺶﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺳﻪ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﺳﺒﺐ ﻫﻼﮐﺖ ﻭ ﻓﻼﮐﺖ ﺍﻣّﺖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺯ ﺑﺮﻭﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﭘﯿﺮﻭﺍﻧﺶ ﺑﯿﻤﻨﺎﮎ ﺑﻮﺩﻧﺪ؛ ﻋﻮﺍﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺯﯾﻢ . ‏[ 1 ‏]

    ﻃﻤﻊ ﻭ ﺑﺨﻠﯽ ﺗﻮﺃﻣﺎﻥ
    ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ " ﺷُﺤّﺎً ﻣُﻄﺎﻋﺎً " ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﯾﻌﻨﯽ ﻃﻤﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﺨﻞ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻧﭙﺬﯾﺮﺩ . ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺮﺹ ﻭ ﺁﺯ، ﯾﻌﻨﯽ ﺛﺮﻭﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﺛﺮﻭﺕ ﻭ ﻧﻪ ﺛﺮﻭﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﺪﻣﺖ ﯾﺎ ﺛﺮﻭﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﻟﯿﺪ . ﺍﮔﺮ ﺛﺮﻭﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﻟﯿﺪ، ﺧﺪﻣﺖ ﯾﺎ ﮐﺎﺭﺁﻓﺮﯾﻨﯽ ﺑﺨﻮﺍﻫﯿﻢ؛ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻃﻤﻊ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﻭ ﺑﻠﮑﻪ ﺛﺮﻭﺗﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﺮﺥ ﻫﺎﯼ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﭘﻮﻝ ﻣﻠﯽ ﺍﺭﺯﺵ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ، ﺗﻮﺭﻡ ﺭﺍ ﮐﺎﻫﺶ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﻫﺪﺍﻓﯽ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻃﻤﻊ ﮐﺎﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ ﺗﺎ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺍﺧﺘﻼﺱ ﺑﺰﻧﺪ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺴﺐ ﺛﺮﻭﺕ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﻣﺸﺮﻭﻉ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺛﺮﻭﺕ ﺍﻧﺪﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﯼ ﺧﻮﺩ ﻫﺪﻑ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻓﺮﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪﻥ ﺣﺴﺎﺏ ﻫﺎ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯾﯽ ﻫﺎ، ﺁﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺴﺐ ﺣﻼﻝ ﯾﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻥ ﭘﻮﻝ ﺩﺭ ﭼﺮﺧﻪ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻧﯿﺴﺖ .

    ﺍﯾﻦ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺮ ﺍﻣﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﮐﻤﯽ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﯿﻢ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺁﻥ ﻫﺴﺘﯿﻢ . ﺍﯾﻦ ﻃﻤﻊ ﻣﺨﺮﺏ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﻃﻮﻝ ﺍَﻣﻞ ﯾﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺯﺩ . ﺻﻔﺖ ﺯﺷﺖ ﻭ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﯽ ﻧﺸﺄﺕ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻓﺮﺩﯼ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﯿﺮ ﻭ ﺻﻼﺡ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽﺩﻫﺪ . ﺩﺭ ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺯﺩﯼ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻧﺎﻣﺸﺮﻭﻉ ﺭﺍ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﯾﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺧﯿﺎﻧﺖﻫﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻣﯽﮐﻨﺪ . ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺣﺪﯾﺚ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﺍﻣﺘﺶ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﯿﺰ ﺑﯿﺎﻥ ﺧﻄﺮ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺳﺒﺐ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻥ ﺁﺧﺮﺕ ﻭ ﺁﺧﺮﺕ ﻣﺤﻮﺭﯼ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺑﺮﺷﻤﺮﺩﻧﺪ . ‏[ 2 ‏]

    ﭘﯿﺮﻭﯼ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﯼ ﻭ ﻫﻮﺱ
    ﺩﻭﻣﯿﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﺗﺮﺳﻨﺎﮎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣّﺖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﺍﺯ ﻫﻮﺍ ﻭ ﻫﻮﺱ ﺍﺳﺖ . ﻫﻮﺍ ﻭ ﻫﻮﺳﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺳﺘﯽ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎ ﻫﻼﮐﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺳﻠﯿﻘﻪﺍﯼ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ .
    ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻮﺭﯼ ﻭ ﺧﺪﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ، ﺍﺳﯿﺮ ﺷﻬﻮﺕﻫﺎ ﺷﺪﻥ ﻭ ﻟﺬﺕ ﺭﺍ ﻫﺪﻑ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻫﻤﮕﯽ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﺍﺯ ﻫﻮﺍ ﻭ ﻫﻮﺱ ﺍﺳﺖ . ﻋﺎﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﺭﯾﺸﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺧﯿﺎﻧﺖﻫﺎ، ﻃﻼﻕﻫﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻋﺎﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻼﻓﺎﺕ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﯽﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺣﺲ ﺭﺿﺎﯾﺘﻤﻨﺪﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺭﯾﺸﻪ ﮐﻦ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ . ﻋﺎﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻭ ﺁﺑﺮﻭﯼ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺳﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ . ﻋﺎﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﻫﺎﯼ ﺍﺳﻼﻡ ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﺩﻭﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻫﻢ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﺳﻼﻡ ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﺑﺪﺑﯿﻦ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ .
    ﻭﺍﻗﻌﺎً ﺩﺭ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﭼﻨﺪ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻼﻓﺎﺕ ﻭ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩﻫﺎﯼ ﻗﻀﺎﯾﯽ ﻣﺎ ﻫﻮﺍ ﻭ ﻫﻮﺱ ﻧﻘﺸﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ؟ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ؟ ﺁﯾﺎ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﺍﺯ ﻫﻮﺍ ﻭ ﻫﻮﺱ ﺩﺭ ﻭﺍﺭﺩﺍﺕﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺭﻭﯾﻪ ﻭ ﺗﻮﻟﯿﺪﺍﺕ ﺑﯽ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻧﻘﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ؟ ﻧﻘﺶ ﺗﺒﻌﯿﺖ ﺍﺯ ﻫﻮﺍ ﻭ ﻫﻮﺱ ﺩﺭ ﺑﺮﻭﺯ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻫﺎﯼ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺍﺳﺖ؟ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮎ ﺁﺯﺍﺭﯼ ﻫﺎ ﭼﻄﻮﺭ؟ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻣﺘﺶ ﺑﯿﻤﻨﺎﮎ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺣﺎﺩﯾﺚ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻬﯽ ﻧﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﺭﯼ ﻫﻮﺍ ﻭ ﻫﻮﺱ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﻖ ﻭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﺩ ﻭ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺒﮏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺆﻣﻨﺎﻧﻪ ﺩﻭﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ . ‏[ 3 ‏]

    ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﺎﻧﯽ ﮔﻤﺮﺍﻩ
    ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﺤﺚ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ؛ ﺑﺮﺧﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺤﺚ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﻣﮑﺘﺐ ﺍﻫﻞ ﺑﯿﺖ ‏( ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﯿﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﯾﺎ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻧﺒﻮﯼ " ﺇﻣﺎﻣﺎً ﺿﺎﻟّﺎً " ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﮐﻠﯽﺗﺮ ﻭ ﻭﺳﯿﻊ ﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺴﯿﺎﺭﻧﺪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﯿﺮﻭﺍﻥ ﻭ ﺷﯿﻌﯿﺎﻥ ﻣﮑﺘﺐ ﺍﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽﺁﻭﺭﻧﺪ؛ ﺍﻣّﺎ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﯾﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺮﻣﺸﻖ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ . ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺳﻠﺒﺮﯾﺘﯽﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺮﻩ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽﺁﯾﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥﻫﺎ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﺎﻣﺤﺮﻡ ﺭﺍ ﻣﺤﺮﻣﯽ ﭼﻮﻥ ﭘﺪﺭ ﻣﯽﺩﺍﻧﻨﺪ ﯾﺎ ﻫﻤﺎﻥﻫﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻮﮒ ﮔﺮﺑﻪﺍﯼ ﺑﻪ ﻋﺰﺍ ﻣﯽﻧﺸﯿﻨﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﺣﺴﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺩﻓﺎﻉ ﻭ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﯾﻤﻦ ﻭ ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ ﯾﺎ ﻣﯿﺎﻧﻤﺎﺭ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻃﻼﻕﻫﺎﯼ ﺩﻭﺑﺎﻩ ﻭ ﺳﻪ ﺑﺎﺭﻩﺷﺎﻥ ﻗﺒﺢ ﺷﮑﻨﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ .
    ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻃﯿﻒ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺳﻢ ﻭ ﺳﺒﮏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺎﻣﺎﻧﯽ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺒﻌﯿﺖ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﺰﺭﮒ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺒﺐ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﻣﻌﻀﻼﺕ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽ ﺍﻣﺘﺶ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﻣﯽﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

    ﮐﻼﻡ ﺁﺧﺮ
    ﺁﺭﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ‏( ﺻﻠﯽﺍﻟﻠﻪﻋﻠﯿﻪﻭﺁﻟﻪ ‏) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻟﯿﺮﯼ ﺑﯽﻫﻤﺘﺎﺳﺖ؛ ﺑﯿﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﻣّﺘﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﺍﻡ ﻃﻤﻊ ﯾﺎ ﻫﻮﺍ ﻭ ﻫﻮﺱ ﻭ ﯾﺎ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﺎﻥ ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﯼ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﻮﻧﺪ . ﺣﺎﻝ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺎﺳﺦ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﯿﻢ ﻭ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﻪ ﻋﺎﻣﻞ، ﺩﺍﻣﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺟﺪﺍ ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﯾﻢ .
    ﭘﯽﻧﻮﺷﺖ :
    -1 ﻗَﺎﻝَ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠَّﻪِ ‏( ﺻﻠﯽﺍﻟﻠﻪﻋﻠﯿﻪﻭﺁﻟﻪ ‏) : ‏« ﺇِﻧَّﻤَﺎ ﺃَﺧَﺎﻑُ ﻋَﻠَﻰ ﺃُﻣَّﺘِﻲ ﺛَﻠَﺎﺛﺎً ﺷُﺤّﺎً ﻣُﻄَﺎﻋﺎً ﻭَ ﻫَﻮًﻯ ﻣُﺘَّﺒَﻌﺎً ﻭَ ﺇِﻣَﺎﻣﺎً ﺿَﺎﻟّﺎً؛ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺳﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﺮ ﺍﻣّﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻢ ﺩﺍﺭﻡ : ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﻃﻤﻊ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺑﺨﻞ، ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ ﻫﻮﺍ ﻭ ﻫﻮﺱ، ﻭ ﭘﻴﺸﻮﺍﯼ ﮔﻤﺮﺍﻩ )«. ﺗﺤﻒ ﺍﻟﻌﻘﻮﻝ، ﺹ 58 ‏)
    -2 ﻗَﺎﻝَ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠَّﻪِ ‏( ﺻﻠﯽﺍﻟﻠﻪﻋﻠﯿﻪﻭﺁﻟﻪ ‏) : ‏« ﺇِﻥَّ ﺃَﺧْﻮَﻑَ ﻣَﺎ ﺃَﺧَﺎﻑُ ﻋَﻠَﻰ ﺃُﻣَّﺘِﻲَ ﺍﻟْﻬَﻮَﻯ ﻭَ ﻃُﻮﻝُ ﺍﻟْﺄَﻣَﻞِ ﺃَﻣَّﺎ ﺍﻟْﻬَﻮَﻯ ﻓَﺈِﻧَّﻪُ ﻳَﺼُﺪُّ ﻋَﻦِ ﺍﻟْﺤَﻖِّ ﻭَ ﺃَﻣَّﺎ ﻃُﻮﻝُ ﺍﻟْﺄَﻣَﻞِ ﻓَﻴُﻨْﺴِﻲ ﺍﻟْﺂﺧِﺮَﺓَ؛ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻣﺘﻢ ﻣﯽﺗﺮﺳﻢ ﻫﻮﺍﯼ ﻧﻔﺲ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﻧﻔﺲ ﺭﺍﻩ ﺣﻖ ﺭﺍ ﻣﯽﺑﻨﺪﺩ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺁﺧﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﻣﯽﺳﭙﺎﺭﺩ )«. ﺍﻟﺨﺼﺎﻝ، ﺝ 1 ، ﺹ 51 ‏) .

    منبع : تبیان
    نوشته شده در جمعه 26 آبان 1396 ساعت 08:26 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]

  • ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻥ ﭼﻪ ﻭﻇﺎﯾﻔﯽ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻏﯿﺒﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ‏( ﻋﺞ ‏) ﺩﺍﺭﻧﺪ؟ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺳﺎﺯ ﻇﻬﻮﺭﻣﻨﺠﯽ ﺑﺎﺷﯿﻢ؟ﺑﺎﯾﺪﻫﺎ ﻭﻧﺒﺎﯾﺪﻫﺎﯼ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺣﻘﯿﻘﯽ ﮐﺪﺍﻣﻨﺪ؟
    ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﻣﻨﺘﻄﺮﺍﻥ ﻣﻨﺠﯽ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺸﺮﯾﺖ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ :
    -1 ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﯼ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ : ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺼﻠﺢ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﺎﺷﺪ،ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺍﻫﻞ ﺗﻬﺬﯾﺐ ﻧﻔﺲ ﻭﺧﻮﺩﺳﺎﺯﯼ ﻣﻌﻨﻮﯼ ﻭﺍﺧﻼﻗﯽ ﻭﺍﯾﻤﺎﻧﯽ ﻭﻋﻠﻤﯽ ﻭﻣﺎﻟﯽ ﻭ ... ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻉ ‏) ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ .
    -2 ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﺩﯾﻦ ﻭﺳﺒﮏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻬﺪﻭﯼ ﻭﺩﯾﻨﯽ : ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﺴﻨﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻧﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﭘﺴﻨﺪ . ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﻋﺮﻭﺳﯽ ﻭﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭﻫﻤﺴﺮﺩﺍﺭﯼ ﻭﺗﺮﺑﯿﺖ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻭﮐﺴﺐ ﺣﻼﻝ ﻭﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺭﯼ ﻭﮐﺎﺭ ﻭ ... ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﺴﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ .
    -3 ﺗﻼﺵ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﺎﮐﻤﯿﺖ ﺩﯾﻦ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭﺟﻬﺎﻥ : ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﻦ ﻗﯿﺎﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺣﯿﺎﯼ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﻭﺣﺎﮐﻤﯿﺖ ﺩﯾﻦ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻓﺮﺩﯼ ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺗﻼﺵ ﮐﻨﯿﻢ .
    -4 ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﻭﻻﯾﺖ ﻓﻘﯿﻪ : 



    ادامه مطلب
    نوشته شده در جمعه 26 آبان 1396 ساعت 05:03 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  • ادامه مطلب   [ نظرات ]



  • مرحوم اآیت الله سید محمد باقر مجتهد سیستانی پدر آیت الله العظمی حاج سید علی سیستانی دامت برکاته
    می‌گوید: من تصمیم گرفتم به گونه‌ای خدمت آقا امام زمان(عج) برسم، لذا چهل هفته در مسجد محله‌مان مراسم زیارت عاشورا رفتم - این زیارت معتبر،‌ مستند و قابل اعتماد و وارد از امام باقر(ع) و امام صادق(ع) است، این زیارتی است که آثار دنیوی و اخروی‌اش بی‌‌نظیر است - می‌گوید تنها نیتم این بود که آقا امام زمان ارواحنا له الفداء را زیارت کنم.
    در یکی از این جمعه‌ها احساس کردم حال خوشی دارم، بلند شدم زیارت عاشورا را که خواندم از مسجد بیرون آمدم، دیدم بوی عطر خوشی از خانه نزدیک مسجد می‌آید و نوری از آن بیرون آمد. 

    مردم دارند عبور می‌کنند و نگاه نمی‌کنند، ولی این نور مرا به خودش جلب کرد. جلوتر رفتم، دیدم در باز است، پیش خود گفتم: اجازه دارم وارد بشوم. 
    وقتی وارد شدم رفتم دیدم جنازه‌ای روی زمین است روی آن هم پارچه‌ای کشیده‌اند! یک وقت دیدم آقایی نورانی با چهره‌ای که در روایات ما توصیف شده کنار این بدن نشسته است، سلام کردم، متوجه شدم آقا و مولایم، حجت بن الحسن(عج) هستند. این قضیه در بیداری اتفاق افتاده است. 

    می‌گوید دیدم آقا نشسته‌اند، فرمودند: محمدباقر دنبال من می‌گردی؟ من اینجا هستم، گفتم: آقا، اینجا بالای سر این جنازه چه می‌کنید؟ 
    فرمودند: این خانم از دنیا رفته است آمده‌ام در مراسمش شرکت کنم.
    پرسیدم: مگر این خانم کیست؟ آیا از اولیاء است؟‌
    امام فرمودند:‌ این خانم در کشف حجاب رضاخانی و دوران مبارزه با حجاب، هفت سال از خانه‌اش بیرون نرفت، برای اینکه مجبور می‌شد حجابش را بردارد، لذا کنار پیکرش آمده‌ام. 

    منبع:کتاب ملاقات بانوان با امام زمان(عج)
    نوشته شده در پنجشنبه 25 آبان 1396 ساعت 07:14 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]



  • آیا تا به حال با خود فکر کرده ایم که چه قدمی برای ظهور برداشته ایم؟ 
    اگر فردا امام زمان ظهور کنند ایا جز افرادی هستیم که سریع خودمان را به ایشان می رسانیم یا مثل شاگرد تنبل های کلاس خود را از ایشان پنهان می کنیم؟ اگر امام زمان از ما پرسیدند برای آمدن من چه کردی چه جواب داریم؟ اگر بگوید صدای هل من ناصر ینصرنی من را شنیدی و کاری نکردی ، جوابی داریم؟
     آیا می توانیم سر بلندانه بگوییم تمامی وظایف یک منتظر را انجام دادم؟ یا حتی بگوییم تلاشم را در حد توانم کردم که باعث شرمندگی شما نشوم؟ یا حتی می توانیم بگوییم من شما رو حاضر و ناظر بر خودم میدیدم و خطایی نکردم؟ یا همه ی خطاهایم را جبران کردم؟؟؟؟ 
    ایا قبل از ظهور حضرت امتحان شده ایم؟ در این امتحان ها چه نمره ای گرفته ایم؟ ایا نمره ی بالا یا ردی؟ یا فقط به اندازه ای که پاس بشیم؟ آیا پای ولایت ایستاده ایم؟ چقدر از ولایت فقیه دفاع کرده ایم؟
    به نظر شما امام زمان چه یارانی لازم دارد؟ کسانی که با بهترین نمرات قبول شده اند یا افرادی که فقط به امید پاس شدن امتحان داده اند؟   آیا طوری رفتار کرده ایم که انتظار قبولی در دانشگاه انتظار رو داشته باشیم؟

    در این زمانه، وظیفه ی ما کسب آمادگی برای ظهور حضرت حجت است. 
    چگونه آماده ی ظهور شویم؟

    اولین قدم برای امادگی ، کسب معرفت است. تا به امام عصر معرفت پیدا نکنیم نمی توانیم از منتظران و یاران آن حضرت باشیم. 
    بعد از اینکه معرفت پیدا کنیم ، محبت ایجاد می شود. وقتی عاشق شدیم کم کم تلاش می کنیم که شبیه به معشوق شویم چرا که رسم عاشقی همین است . وقتی که عاشق شویم دائما برای ظهورش دعا می کنیم و نه تنها خود تلاش می کنیم که بیشتر رنگ و بوی معشوق بگیریم که برای آمدنش دیگران را هم ترغیب می کنیم به پاکی ها و دوری از پلیدی ها.
    وقتی رنگ و بوی منتظر واقعی گرفتیم ، حتی اگر خدایی نکرده عمرمان به اندازه ی دیدن ظهور حضرتش هم نبود اشکالی ندارد؛ چون ما در زمره ی منتظرین خواهیم بود.
    به امید اینکه بتوانیم جزء یاران و منتظرین واقعی آن حضرت باشیم.
    اللهم عجل لولیک الفرج
    نوشته شده در چهارشنبه 24 آبان 1396 ساعت 12:43 بعد از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﻇﻬﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺼﺮ ‏( ﻉ ‏) ، ﺭﺧﺪﺍﺩ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺃﺱ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺎﻡ ﻭ ﺩﻣﺸﻖ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ . ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﯾﻦ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ ﺧﺴﺎﺭﺕ ﻫﺎﯼ ﺁﻥ ﻭ ﺣﺘّﯽ ﻭﻗﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﺳﭙﺎﻫﯿﺎﻥ ﻏﺮﺑﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﺑﻌﻀﯽ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﭙﺎﻩ ﻏﺮﺏ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻭﻗﻮﻉ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺩﺭ ﺩﻣﺸﻖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ .

    ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺁﻣﺎﺭ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ، ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ 1000 ﺗﺎ 1800 ﻣﯿﻼﺩﯼ؛ ﯾﻌﻨﯽ ﻃﯽّ 800 ﺳﺎﻝ ﺗﻨﻬﺎ 21 ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﻭﯼ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ 1800 ﺗﺎ 1900 ، ﯾﻌﻨﯽ ﻃﯽ 100 ﺳﺎﻝ، 18 ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ 50 ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺑﯿﻦ 1900 ﺗﺎ 1950 ، 30 ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﻭﯼ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺩﺭ ﻃﻮﻝ 50 ﺳﺎﻝ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ 850 ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ 1. ﺑﯿﻦ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ 1950 ﺗﺎ 1991 ، 93 ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﻭﻗﻮﻉ ﭘﯿﻮﺳﺖ؛ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺳﻪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻭ ﻧﯿﻢ ﻗﺮﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ . ﺍﯾﻦ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﺮﮒ 3/1 ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﻧﻔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﺮﻩ ﺧﺎﮐﯽ ﺷﺪ . ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺷﺪﯾﺪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﻣﯿﻦ ﻟﺮﺯﻩ ﻫﺎ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﺍﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ ﺣﯿﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .
    ﺭﺍﺟﺮ ﺑﯿﻠﻬﺎﻡ ﺩﺭ ﻧﺸﺴﺖ ﺍﺗﺤﺎﺩﯾﻪ ﻋﻠﻢ ﺯﻣﯿﻦ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻭ ﮊﺋﻮﻓﯿﺰﯾﮏ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﯿﺮ ﺍﯾﻦ ﻭﻗﺎﯾﻊ ﺍﻋﻼﻡ ﮐﺮﺩ : ‏« ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻫﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﺗﯽ ﺷﺎﻫﺪ ﻓﺠﺎﯾﻌﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺍﯾﻢ . ﺗﻠﻔﺎﺕ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ، ﭘﯿﺶ ﺁﻣﺪ ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻨﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . 50 ﺩﺭﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﯾﮏ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﺯﻣﯿﻦ ﻟﺮﺯﻩ ﺍﯼ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ ‏» . ﺑﯿﻠﻬﺎﻡ ﮔﻔﺖ : ‏« ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺩﻫﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺧﯿﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﻟﺮﺯﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﺮﮐﺰ ﺷﻬﺮﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﯼ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺍﻣّﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﻧﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩ . ‏»
     2
    ﺁﻣﺎﺭ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮﯾﻦ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﮔﻮﯾﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﺳﺖ :
    ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺁﻣﺎﺭ ﺣﻮﺍﺩﺛﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺎﯾﯿﺘﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﺎﻩ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻋﻤﺪﯼ ﻭ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﻮﺳﻮﻡ ﺑﻪ ‏« ﻫﺎﺭﭖ ‏» ﺍﺳﺖ .
    ﺭﯾﺸﻪ ﯾﺎﺑﯽ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ

    ﺍﺯ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﮐﺮﻡ ‏( ﺹ ‏) ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻫﺮﮔﺎﻩ ﭘﻨﺞ ﭼﯿﺰ ﺷﺎﯾﻊ ﺷﻮﺩ، ﭘﻨﺞ ﭼﯿﺰ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﺟﺎﮔﺰﯾﻦ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺯﻧﺎ ﺷﺎﯾﻊ ﺷﻮﺩ؛ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺯﮐﺎﺕ ﺭﺍ ﻧﺪﻫﻨﺪ، ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﻤﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺣﮑّﺎﻡ ﺩﺭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺟﻮﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺭﺑﺎ ﻓﺎﺵ ﻭ ﺷﺎﯾﻊ ﮔﺮﺩﺩ، ﺧﺴﻒ ﻭ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ‏» .
    ﺑﺎﺯ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ‏( ﺹ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺍﻣّﺖ ﻣﻦ ﺩﻩ ﺧﺼﻠﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻩ ﭼﯿﺰ ﻋﻘﻮﺑﺖ ﮐﻨﺪ ‏» . ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ : ﯾﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ! ﺁﻥ ﺩﻩ ﺧﺼﻠﺖ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﻋﺎ ﮐﻢ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻼ ﻧﺎﺯﻝ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺻﺪﻗﺎﺕ ‏( ﻗﺮﺽ، ﻫﺪﯾﻪ، ﻭﻗﻒ، ﻣﻄﻠﻖ ﻗﺪﻡ ﻫﺎﯼ ﺧﯿﺮ ﻭ ﺍﻧﻔﺎﻗﺎﺕ ﺧﯿﺮﯾﻪ ‏) ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﺮﺽ ﻫﺎ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺯﮐﺎﺕ ﺭﺍ ﻣﻨﻊ ﮐﻨﻨﺪ ﭼﺎﺭﭘﺎﯾﺎﻥ ﺑﻤﯿﺮﻧﺪ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺟﻮﺭ ﮐﻨﺪ ﻣﻨﻊ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺯﻧﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺷﻮﺩ، ﻣﺮﮒ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺭﺑﺎ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﻮﺩ، ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺧﻼﻑ ﺁﻧﭽﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﺎﺯﻝ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺣﮑﻢ ﮐﻨﻨﺪ ﺩﺷﻤﻦ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﺮ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻣﺴﻠﻂ ﺷﻮﺩ، ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻧﻘﺾ ﻋﻬﺪ ﻭ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﻢ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ ﺧﺸﮏ ﻭ ﻗﺤﻂ ﺑﮕﯿﺮﺩ . ‏»
    ﺳﭙﺲ ﺍﯾﻦ ﺁﯾﻪ ﺭﺍ ﺗﻼﻭﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻇﻬﺮ ﺍﻟﻔﺴﺎﺩ ﻓﯽ ﺍﻟﺒﺮّ ﻭ ﺍﻟﺒﺤﺮ ﺑﻤﺎ ﮐﺴﺒﺖ ﺃﯾﺪﯼ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﻟﯿﺬﯾﻘﻬﻢ ﺑﻌﺾ ﺍﻟﺬﯼ ﻋﻤﻠﻮﺍ ﻟﻌﻠّﻬﻢ ﯾﺮﺟﻌﻮﻥ؛ 3 ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ ﺩﺭﯾﺎ ﻭ ﺧﺸﮑﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﭽﺸﺎﻧﺪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺛﺮ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﮐﻨﻨﺪ . ‏»

     4
    ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺯﻟﺰﻟﻪ
    ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﻧﺒﯿﺎ ﻭ ﺍﻭﻟﯿﺎ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻭﻗﻮﻉ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﺪﯾﺪ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﺟﻤﺎﻝ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻤﻠﻪ ﺩﺭ ‏« ﺍﻧﺠﯿﻞ ﻣﺘّﯽ ‏» ﭼﻨﯿﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ : ‏« ﻋﯿﺴﯽ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﮔﻔﺖ : ﺯﻧﻬﺎﺭ ﮐﺴﯽ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻧﮑﻨﺪ . ﺯ ﺁﻥ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺑﺴﺎ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺴﯿﺢ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ ﻭ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺷﻨﯿﺪ . ﺯﻧﻬﺎﺭ ﻣﻀﻄﺮﺏ ﻣﺸﻮﯾﺪ؛ ﺯﯾﺮﺍ ﻭﻗﻮﻉ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ، ﻟﯿﮑﻦ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﯿﺴﺖ؛ ﺯﯾﺮﺍ ﻗﻮﻣﯽ ﺑﺎ ﻗﻮﻣﯽ ﻭ ﻣﻤﻠﮑﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﻤﻠﮑﺘﯽ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﻗﺤﻄﯽ ﻫﺎ، ﻭﺑﺎﻫﺎ ﻭ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﻫﺎ ﭘﺪﯾﺪ ﺁﯾﺪ ... ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻮﯾﺪ : ﺍﯾﻨﮏ ﻣﺴﯿﺢ ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﯾﺎ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﮑﻨﯿﺪ؛ ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﺴﯿﺤﯿﺎﻥ ﮐﺎﺫﺏ ﻭ ﺍﻧﺒﯿﺎﯼ ﮐﺬﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻩ، ﻋﻼﻣﺎﺕ ﻭ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻋﻈﯿﻤﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩﯼ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﺮﺩﻧﺪﯼ . ﺍﯾﻨﮏ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﭘﯿﺶ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩﻡ . ‏»

     5
    ‏« ﺍﺷﻌﯿﺎﯼ ﻧﺒﯽ ‏» ﺩﺭ ﺭﺅﯾﺎﯼ ﺧﻮﺩ، ﺗﮑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻋﻈﯿﻤﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﮐﺮﺩ : ‏« ﺍﺳﺎﺱ ﻭ ﺑﻨﯿﺎﻥ ﺯﻣﯿﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻟﺮﺯﺵ ﺍﺳﺖ . ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺟﻨﺒﺶ ﺍﺳﺖ . ﺯﻣﯿﻦ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﺩﻣﯽ ﻣﺴﺖ ﺗﻠﻮﺗﻠﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻠﺒﻪ ﻟﺮﺯﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ... ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰﯼ ﺑﺰﺭﮒ، ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺝ ﻫﺎ ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ‏» 6. ﺭﺳﻮﻝ ﺍﮐﺮﻡ ‏( ﺹ ‏) ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ ‏» 7. ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ : ‏« ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻉ ‏) ﺑﺸﺎﺭﺕ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ . ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻼﻓﺎﺕ ﺷﺪﯾﺪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﭘﺪﯾﺪ ﺁﯾﺪ ﻭ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﺨﺘﯽ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﻮﺩ ﺍﻭ ﻗﯿﺎﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ‏» 8. ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ‏( ﻉ ‏) ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺑﺸﺎﺭﺕ ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻉ ‏) ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﻣﻬﺪﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺸﺎﺭﺕ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﺪﯾﺪ ﺁﻣﺪﻥ ﺍﺧﺘﻼﻓﺎﺕ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻣﺘﻢ ﻭ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻇﻬﻮﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ‏» 9. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ : ‏« ﺍﺯ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻗﯿﺎﻡ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻭ ﺳﺮﻣﺎ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ‏»

    10.
    ﺍﻣﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﻗﺮ ‏( ﻉ ‏) ﻧﯿﺰ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﻗﺎﺋﻢ ﻗﯿﺎﻡ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺗﺮﺱ ﻭ ﻭﺣﺸﺖ ﻭ ﺯﻣﯿﻦ ﻟﺮﺯﻩ ﻫﺎ ﻭ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﯼ ﻭ ﺑﻼﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﯾﺒﺎﻥ ﮔﯿﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻭﻗﺎﯾﻊ، ﻃﺎﻋﻮﻥ ﺷﯿﻮﻉ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ ﻭ ﺩﻭﺭﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻋﺮﺏ ﺷﻤﺸﯿﺮﯼ ﺑﺮّﺍﻥ ﻭ ﺑﯿﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺧﺘﻼﻓﯽ ﺳﺨﺖ ﻭ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﮔﯽ ﻭ ﭼﻨﺪﺩﺳﺘﮕﯽ ﺩﺭ ﺩﯾﻨﺸﺎﻥ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺸﺎﻥ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺁﺭﺯﻭﻣﻨﺪ ﺍﺯ ﺷﺪّﺕ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﺎﺭﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺧﻮﺭﺩﻥ ‏( ﺩﺭﻧﺪﮔﯽ ‏) ﺑﻌﻀﯽ ﭘﺎﺭﻩ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ، ﮐﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﻭﺯ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻣﺮﮒ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺧﺮﻭﺝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺧﺮﻭﺟﺶ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﯾﺄﺱ ﻭ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯼ ‏( ﻣﺮﺩﻡ ‏) ﺍﺳﺖ . ﭘﺲ ﺧﻮﺷﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺁﻧﮑﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ ﻭ ﺍﺯ ﯾﺎﺭﺍﻥ ﺍﻭﺳﺖ، ﻭﺍﯼ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻭﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭﺭﺯﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻧﺶ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺯﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ‏» ﺳﭙﺲ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﺍﻭ ﺑﻪ ﺍﻣﺮﯼ ﻧﻮﯾﻦ ﻭ ﺳﻨّﺖ ﻭ ﻃﺮﯾﻘﻪ ﺍﯼ ﺟﺪﯾﺪ ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺗﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﻗﯿﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻋﺮﺏ ﮔﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﺎﺭ ﺍﻭ ﺟﺰ ﮐﺸﺘﺎﺭ ‏( ﻣﻌﺎﻧﺪ ‏) ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺗﻮﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﭘﺬﯾﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﺍﺯ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻫﯿﭻ ﺧﺮﺩﻩ ﮔﯿﺮﯼ ﺑﺎﮎ ﻧﺪﺍﺭﺩ ‏»

     11.
    ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺩﺭ ﺩﻣﺸﻖ، ﺑﻐﺪﺍﺩ، ﻣﺼﺮ
    ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﻇﻬﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺼﺮ ‏( ﻉ ‏) ، ﺭﺧﺪﺍﺩ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺃﺱ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺎﻡ ﻭ ﺩﻣﺸﻖ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ . ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﯾﻦ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ ﺧﺴﺎﺭﺕ ﻫﺎﯼ ﺁﻥ ﻭ ﺣﺘّﯽ ﻭﻗﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﺳﭙﺎﻫﯿﺎﻥ ﻏﺮﺑﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﺑﻌﻀﯽ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﭙﺎﻩ ﻏﺮﺏ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻭﻗﻮﻉ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺩﺭ ﺩﻣﺸﻖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺍﺣﺎﺩﯾﺚ، ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻦ ﻟﺮﺯﻩ ﺭﺍ ‏« ﺍﻟﺮﺟﻔﻪ، ﻭﺍﻟﺨﺴﻒ، ﻭ ﺍﻟﺰﻟﺰﻟﻪ؛ ﺗﮑﺎﻥ ﺷﺪﯾﺪ، ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻦ، ﻟﺮﺯﺵ ‏» ﻣﯽ ﻧﺎﻣﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ ‏( ﻉ ‏) ﺍﺯ ﺍﻣﯿﺮﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ‏( ﻉ ‏) ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺷﺎﻡ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﮐﻨﻨﺪ، ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻟﻬﯽ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ‏» . ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ : ﺍﯼ ﺍﻣﯿﺮﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﺁﻥ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﺯﻣﯿﻦ ﻟﺮﺯﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺷﺎﻡ ﺭﺥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﺁﻥ ﻫﻼﮎ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺣﻤﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﻭ ﻋﺬﺍﺑﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﻭﻗﺘﯽ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﺪ، ﻧﻈﺎﺭﻩ ﮔﺮ ﺳﻮﺍﺭﺍﻧﯽ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﺳﺐ ﻫﺎﯼ ﺳﻔﯿﺪ ﻭ ﺩﺭﻓﺶ ﻫﺎﯼ ﺯﺭﺩ ﺭﻧﮓ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻐﺮﺏ ﺭﻭﯼ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺎﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻭ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﻣﺮﮒ ﺳﺮﺥ ﻓﺮﺍ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ . ﻭﻗﺘﯽ ﺁﻥ ﻭﺿﻊ ﭘﯿﺶ ﺁﻣﺪ ﭘﺲ ﺑﻨﮕﺮﯾﺪ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻦ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎﯼ ﺩﻣﺸﻖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺣﺮﺷﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻫﻨﺪ ﺟﮕﺮﺧﻮﺍﺭ ‏( ﺳﻔﯿﺎﻧﯽ ‏) ﺍﺯ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﺧﺮﻭﺝ ﮐﺮﺩﻩ، ﺑﺮ ﻣﻨﺒﺮ ﺩﻣﺸﻖ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺤﺒﻮﺣﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻇﻬﻮﺭ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻉ ‏) ﺑﺎﺷﯿﺪ ‏»
     12.
    ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﻣﺠﻠﺴﯽ ﺁﻭﺭﺩﻩ، ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺩﺭ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﻧﯿﺰ ﺭﺥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ : ‏« ... ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻥ ﻣﺮﺩﯼ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺑﻨﯽ ﻋﺒﺎﺱ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺟﻠﻮﻻ ﻭ ﺧﺎﻧﻘﯿﻦ، ﺑﺴﺘﻦ ﭘﻠﯽ ﺩﺭ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻣﺤﻠﻪ ﮐﺮﺥ، ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻦ ﺑﺎﺩ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﺍﻭّﻝ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﻭ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺍﯼ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻦ ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ . ﺗﺮﺳﯽ ﺑﺮ ﺍﻫﻞ ﻋﺮﺍﻕ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﻣﺴﺘﻮﻟﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﻣﺮﮒ ﻫﺎﯼ ﺳﺮﯾﻊ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺎ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺁﻓﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﻭ ﻣﺎﻝ ﻭ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ . ﻣﻠﺦ ﻫﺎﯼ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻭ ﺑﯽ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﻭ ﻏﻠّﻪ ﻭ ﮐﺸﺖ ﻭ ﺯﺭﻉ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﺯﺭﺍﻋﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻘﻠﯿﻞ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ . ﺩﻭ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺠﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﻫﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﺧﻮﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ‏» 
    13.
    ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ : ‏« ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﺼﺮ ﺭﺍ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺧﺮﺍﺏ ﮐﻨﺪ، ﻋﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺁﺏ ﺩﺭﯾﺎ ﺧﺮﺍﺏ ﮐﻨﺪ، ﺑﺼﺮﻩ ﺭﺍ ﺁﺗﺶ ﺧﺮﺍﺏ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺒﺎﺭﺩ، ﺩﻣﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﺎﺩ ﺧﺮﺍﺏ ﮐﻨﺪ، ﺭﻭﻡ ﺭﺍ ﺻﺎﻋﻘﻪ ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺁﯾﺪ ﻭ ﯾﻤﻦ ﺭﺍ ﺩﺭﺩ ﻗﻮﻟﻨﺞ ﻫﻼﮎ ﻧﻤﺎﯾﺪ ‏» 14. ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺷﺪﻥ ‏« ﺩﺟﺎﻝ ‏» ﻧﯿﺰ ﭼﻨﯿﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ : ‏« ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﻫﯿﭻ ﻣﻨﺎﻓﻘﯽ ﺩﺭ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﺍﻟّﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﯾﺪ ﻭ ﺗﺎﺑﻊ ﺩﺟﺎﻝ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ‏« ﯾﻮﻡ ﺍﻟﺨﻼﺹ ‏» ﮔﻮﯾﻨﺪ . ﺍﻡّ ﺷﺮﯾﮏ ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩ، ﯾﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ؟ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﺑﻪ ﺑﯿﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪﺱ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮﻧﺪ . ﺩﺟﺎﻝ ﺑﯿﺎﺑﺪ ﻭ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ ﺍﺣﺼﺎﺭ ﮐﻨﺪ ﭘﺲ ﺣﻀﺮﺕ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻻﻣﺮ ﺑﺮ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮﺩ ‏» 15.
    ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺁﯾﺎ ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﻋﺼﺮ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﺮﮐﺰ ﻫﻤﻪ ﻭﻗﺎﯾﻌﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﻗﺮﻥ ﻫﺎ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﯿﻨﺎﻥ ﺑﺎ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﯾﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ؟


    ﺭﺍﻩ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
    ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﮐﺜﺮﺕ ﻭ ﻭﺳﻌﺖ ﻣﻌﺎﺻﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎﺳﺖ ﻇﺎﻫﺮﺍً ﺭﺍﻫﯽ ﺟﺰ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﻗﺪﺳﯽ ‏« ﻟﻮﺡ ‏» ﺁﻣﺪﻩ ﻧﯿﺴﺖ : ‏« ... ﺑﺎ ﭘﺴﺮﺵ ‏« ﻡ ﺡ ﻡ ﺩ ‏» ﮐﻪ ﺭﺣﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻬﺎﻧﯿﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﺭﺳﺎﻧﻢ . ﻭﯼ ﮐﻤﺎﻝِ ﻣﻮﺳﯽ، ﺷﮑﻮﻩِ ﻋﯿﺴﯽ ﻭ ﺷﮑﯿﺐِ ﺃﯾﻮﺏ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭِ ‏[ ﻏَﯿﺒﺖِ ‏] ﺍﻭ ﯾﺎﺭﺍﻧﻢ ﺧﻮﺍﺭ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﻫﺎﯼ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺳﺮﻫﺎﯼ ِ ﺗُﺮﮐﺎﻥ ﻭ ﺩﯾﻠﻤﯿﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻫﺪﯾﺖ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪ . ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺁﺭَﻧﺪ ﻭ ﺑﺴﻮﺯﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﯿﻤﻨﺎﮎ، ﻫﺮﺍﺳﺎﻥ ﻭ ﺗﺮﺳﺎﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺯ ﺧﻮﻥ ﻫﺎﺷﺎﻥ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﻭﺍﯼ ﻭ ﻓﻐﺎﻥ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻧﺸﺎﻥ ﺑﺮﺧﯿﺰﺩ . ﺍﯾﻨﺎﻥ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﺳﺘﯽ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥِ ﻣﻦ ﺍﻧﺪ . ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻫﺮ ﻓﺘﻨﻪ ﮐﻮﺭِ ﺗﯿﺮﻩ ﻭ ﺗﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺭﺍﻧَﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯﺩﺍﯾﻢ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎﯼ ﮔﺮﺍﻥ ﻭ ﺯﻧﺠﯿﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭﻡ . ‏« ﺩﺭﻭﺩﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐِ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺷﺎﻥ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﺩ ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﻫﯿﺎﻓﺘﮕﺎﻥ ﺍﻧﺪ ‏» 17.
    ﭘﯽ ﻧﻮﺷﺖ ﻫﺎ :
    .1 The Universal Almanac, Kansas City, 1993 .
    .2 Deaths in Quackes expected to rise as cities grow Reuter, 3 july 1995
    .3 ﺳﻮﺭﻩ ﺭﻭﻡ ‏( 30 ‏) ، ﺁﯾﻪ .41
    .4 ﺟﺎﻣﻊ ﺍﻻﺧﺒﺎﺭ، ﺹ .509
    .5 ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪّﺱ، ﺍﻧﺠﯿﻞ ﻣﺘﯽ، ﺹ 41 ، ﺑﺎﺏ 24 ، ﺑﻨﺪﻫﺎﯼ 1 ـ 8 ، 23 ـ 28 ، 29 ـ 37 ﻭ 42 ـ .46
    .6 ﮐﺘﺎﺏ ﺍﺷﻌﯿﺎﯼ ﻧﺒﯽ، ﺑﺎﺏ 24 ، ﺑﻨﺪﻫﺎﯼ 18 ـ 20 ﻭ 25 ـ .30
    .7 ﮐﺎﻣﻞ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ، ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺭﻫﺎﯾﯽ، ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻋﻠﯽ ﺍﮐﺒﺮ ﻣﻬﺪﯼ ﭘﻮﺭ، ﺝ 1 ، ﺡ .130
    .8 ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺭﻫﺎﯾﯽ، ﺝ 2 ، ﺡ .1431
    .9 ﻣﺠﺘﺒﯽ ﺍﻟﺴﺎﺩﻩ، ﺷﺶ ﻣﺎﻩ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ، ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻣﺤﻤﻮﺩ ﻣﻄﻬﺮﯼ ﻧﯿﺎ، ﺹ .64
    .10 ﻫﻤﺎﻥ .
    .11 ﻏﯿﺒﺖ ﻧﻌﻤﺎﻧﯽ، ﺹ .236
    .12 ﺑﺤﺎﺭﺍﻻﻧﻮﺍﺭ، ﺝ 52 ، ﺹ .253
    .13 ﻣﻬﺪﯼ ﻣﻮﻋﻮﺩ ‏( ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰﺩﻫﻢ ﺑﺤﺎﺭﺍﻻﻧﻮﺍﺭ ‏) ، ﺹ .998
    .14 ﺍﻟﻌﺒﻘﺮﯼ ﺍﻟﺤﺴﺎﻥ ﻓﯽ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ‏( ﺍﻟﻤﺠﻠﺪ 2 ، ﺍﻟﺠﺰﺀ 2 ، ﻧﺠﻤﻪ 20 ‏) .
    .15 ﺗﺤﻔـﻪ ﺍﻟﻤﺠﺎﻟﺲ، ﺹ .404
    .16 ﺭ . ﮎ : ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﻫﺎ ﻭ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ‏( ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻣﻘﺎﻻﺕ ‏) ، ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻧﺰﺩﯾﮏ، ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺷﻔﯿﻌﯽ، ﺹ .90
    .17 ﺇﺛﺒﺎﺕ ﺍﻟﻮﺻﯿـﻪ، ﺻﺺ 143 ، 227 ﻭ .23

    منبع : حوزه دات نت
    نوشته شده در سه شنبه 23 آبان 1396 ساعت 06:24 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • چه شود به چهره ی زرد من، نظری ز بهر خدا کنی

    که اگر کنی همه درد من، به یکی اشاره دوا کنی


    تو شهی و کشور جان ترا، تو مهی و جان جهان ترا

    ز ره کرم چه زیان ترا، که نظر به حال گدا کنی


    ز تو گر تفقد و گر ستم، بُوَد آن عنایت و این کرم

    همه از تو خوش بُوَد ای صنم، چه جفا کنی چه وفا کنی


    همه جا کشی می لاله گون، ز ایاغ مدعیان دون

    شکنی پیاله ی ما، که خون به دل شکسته ی ما کنی


    تو کمان کشیده و در کمین، که زنی به تیرم ومن غمین

    همه ی غمم بُوَد از همین، که خدا نکرده خطا کنی


    تو که"هاتف" از برش این زمان، روی از ملامت بی کران

    قدمی نرفته ز کوی وی، نظر از چه سوی قفا کنی؟

    هاتف اصفهانی


    نوشته شده در یکشنبه 21 آبان 1396 ساعت 10:25 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • ﺍﮔﺮ ﺣﺠﺖ ﺧﺪﺍ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺯﻣﯿﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭ ﺑﺮﺩﻩ ﻭ ﻫﻼﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
    ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻀﻤﻮﻥ ﺁﻥ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻣﻌﺼﻮﻡ ‏( ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻻﺳﻼﻡ ‏) ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺗﺄﻣﻞ، ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺍﺳﺖ .
    ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ، ﻗﻄﻌﺎ ﺣﺠﺖ ﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻦ ﺍﻟﻤﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺠﻞ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺮﺟﻪ ﺍﻟﺸﺮﯾﻒ ‏) ﺭﻭﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺮﻩ ﯼ ﺧﺎﮐﯽ ﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻏﯿﺒﺖ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ .
    ﻭﻟﯽ ﺳﯚﺍﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﺑﻪ ﺍﺫﻫﺎﻥ ﺧﻄﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﻏﺎﺋﺒﯽ ﮐﻪ ‏( ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﺎﺩﯼ ‏) ﺭﯙﯾﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﻣﻨﺘﻔَﻊ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺮﺩ؟
    ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﻣﺘﻌﺪّﺩﯼ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﺛﻤﺮﺍﺕ ﻭ ﻓﻮﺍﯾﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﮔﺮﺍﻧﻤﺎﯾﻪ ﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﻏﺎﺋﺐ ـ ﺍﺭﻭﺍﺣﻨﺎ ﻟﻪ ﺍﻟﻔﺪﺍﺀ ـ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺑﻬﺮﻩ ﻭﺭﯼ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻧﯿﺰ ﺑﯿﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺧﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺑﺤﺚ، ﻣﯽ ﺁﻭﺭﯾﻢ :
    1 ـ ﺍﺯ ‏« ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠّﻪ ﺍﻧﺼﺎﺭﯼ ‏» ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﮔﺮﺍﻣﯽ ـ ﺻﻠّﯽ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ﻭﺳﻠّﻢ ـ ﭘﺮﺳﯿﺪ :
    ‏« ﻫﻞ ﯾﻨﺘﻔﻊ ﺍﻟﺸﯿﻌﺔ ﺑﺎﻟﻘﺎﺋﻢ ـ ﺍﺭﻭﺍﺣﻨﺎ ﻟﻪ ﺍﻟﻔﺪﺍﺀ ـ ﻓﯽ ﻏﯿﺒﺘﻪ؟ ‏»
    ﺁﯾﺎ ﺷﯿﻌﯿﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻏﯿﺒﺖ ‏« ﻗﺎﺋﻢ ‏» ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺍﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻧﺪ؟
    ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ـ ﺻﻠّﯽ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ﻭﺳﻠّﻢ ـ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ :
    ‏« ﺇﯼ ﻭﺍﻟﺬﯼ ﺑﻌﺜﻨﯽ ﺑﺎﻟﻨﺒﻮّﺓ ﺇﻧّﻬﻢ ﻟﯿﻨﺘﻔﻌﻮﻥ ﺑﻪ ﻭ ﯾﺴﺘﻀﯿﺌﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ ﻭﻻﯾﺘﻪ ﻓﯽ ﻏﯿﺒﺘﻪ، ﮐﺈﻧﺘﻔﺎﻉ ﺍﻟﻨّﺎﺱ ﺑﺎﻟﺸﻤﺲ ﻭ ﺇﻥ ﺟﻠَّﻠَﻬﺎ ﺍﻟﺴﺤﺎﺏ ‏» . ‏[ 1 ‏]
    ﺁﺭﯼ ! ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﺨﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺑﺮﺍﻧﮕﯿﺨﺖ، ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻏﯿﺒﺖ ﺍﻭ، ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻭﻻﯾﺖ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺍﻭ، ﻧﻮﺭ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ، ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺑﻬﺮﻩ ﻭﺭ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ، ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺍﺑﺮﻫﺎ ﭼﻬﺮﻩ ﯼ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪ .
    2 ـ ‏« ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﺑﻦ ﺍﻋﻤﺶ ‏» ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ـ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ـ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ :
    ‏« ﻟﻢ ﺗَﺨْﻞُ ﺍﻷﺭﺽ ﻣُﻨْﺬُ ﺧَﻠَﻖ ﺍﻟﻠّﻪ ﺁﺩﻡ ﻣﻦ ﺣﺠّﺔِ ﻟﻠّﻪ ﻓﯿﻬﺎ، ﻇﺎﻫﺮ ﻣﺸﻬﻮﺭ، ﺃﻭ ﻏﺎﺋﺐ ﻣﺴﺘﻮﺭ، ﻭﻻ ﺗﺨﻠﻮ ﺇﻟﯽ ﺃﻥ ﺗﻘﻮﻡ ﺍﻟﺴﺎﻋﺔ ﻣﻦ ﺣﺠَّﺔِ ﻟﻠّﻪ ﻓﯿﻬﺎ، ﻭﻟﻮﻻ ﺫﻟﮏ، ﻟﻢ ﯾُﻌﺒﺪ ﺍﻟﻠّﻪ ‏» .
    ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺯ ﺁﻓﺮﯾﻨﺶ ﺁﺩﻡ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯼ ﺗﺎﺭﯾﺦ، ﺍﺯ ﺣﺠّﺖ ﺧﺪﺍ ﺗﻬﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﺧﻮﺍﻩ ﺣﺠّﺖ ﺣﻖ ﻇﺎﻫﺮ ﻭ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﯾﺎ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﻣﺼﺎﻟﺤﯽ، ﻧﻬﺎﻥ ﻭ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ . ﻭ ﺗﺎ ﺭﺳﺘﺎﺧﯿﺰ ﻧﯿﺰ ﭼﻨﯿﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺟﺰ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﺪﺍﯼ ﯾﮕﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﺘﯿﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ .
    ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ، ﮔﻔﺘﻢ : ‏« ﺳﺮﻭﺭﻡ ! ﻣﺮﺩﻡ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﻏﺎﺋﺐ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ، ﺑﻬﺮﻩ ﻭﺭ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻧﺪ؟ ‏»
    ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ :
    ‏« ﮐﻤﺎ ﯾﻨﺘﻔﻌﻮﻥ ﺑﺎﻟﺸﻤﺲ ﺇﺫﺍ ﺳﺘﺮﻫﺎ ﺍﻟﺴﺤﺎﺏ ‏» . ‏[ 2 ‏]
    ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺟﻬﺎﻧﯿﺎﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﻬﺮﻩ ﻭﺭ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺑﺮ، ﭼﻬﺮﻩ ﯼ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ .
    3 ـ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻈﯿﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﻭﺍﯾﺖ، ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﻣﯿﻦ ﺍﻣﺎﻡ ﻧﻮﺭ، ﺣﻀﺮﺕ ﺳﺠّﺎﺩ ـ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ـ ﻧﯿﺰ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ‏[ 3 ‏]
    4 ـ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺗﻮﻗﯿﻊ ﻣﺒﺎﺭﮐﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ـ ﺍﺭﻭﺍﺣﻨﺎ ﻟﻪ ﺍﻟﻔﺪﺍﺀ ـ ﺻﺎﺩﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻪ ‏« ﺍﺳﺤﺎﻕ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮﺏ ‏» ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺑﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﻣﺮﻗﻮﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ : ‏« ... ﻭﺃﻣّﺎ ﻭﺟﻪ ﺍﻻﻧﺘﻔﺎﻉ ﺑﯽ ﻓﯽ ﻏﯿْﺒﺘﯽ ﻓﮑﺎﻹﻧﺘﻔﺎﻉ ﺑﺎﻟﺸّﻤﺲ ﺇﺫﺍ ﻏﯿّﺒﻬﺎ ﻋﻦ ﺍﻷﺑﺼﺎﺭ ﺍﻟﺴّﺤﺎﺏ ... ‏» ‏[ 4 ‏]
    ﺍﻣّﺎ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺑﻬﺮﻩ ﻭﺭﯼ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻏﯿﺒﺖ، ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺑﻬﺮﻩ ﻭﺭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺁﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺍﺑﺮ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﻫﺎ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ .
    ﭘﯽ ﻧﻮﺷﺖ :
    ‏[ 1 ‏] ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﺪﯾﻦ، ﺝ 1 ، ﺹ ;253 ﺑﺤﺎﺭﺍﻻﻧﻮﺍﺭ، ﺝ 52 ، ﺹ .92
    ‏[ 2 ‏] ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﺪﯾﻦ، ﺝ 1 ، ﺹ ;207 ﺑﺤﺎﺭﺍﻻﻧﻮﺍﺭ، ﺝ 52 ، ﺹ .92
    ‏[ 3 ‏] ﺍﻻﻣﺎﻣﺔ، ﺍﺣﻤﺪ ﻣﺤﻤﻮﺩ ﺻﺒﺤﯽ، ﺹ ;413 ﺭﺟﻮﻉ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ : ﻣﻌﺠﻢ ﺍﺣﺎﺩﯾﺚ ﺍﻻﻣﺎﻡ ﺍﻟﻤﻬﺪﯼ ـ ﺍﺭﻭﺍﺣﻨﺎ ﻟﻪ ﺍﻟﻔﺪﺍﺀ ـ، ﺝ 3 ، ﺹ .367
    ‏[ 4 ‏] ﺍﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﺪﯾﻦ، ﺝ 2 ، ﺹ ;485 ﻏﯿﺒﺖ ﺷﯿﺦ ﻃﻮﺳﯽ، ﺹ ;177 ﺑﺤﺎﺭﺍﻻﻧﻮﺍﺭ، ﺝ 52 ، ﺹ .92
    نوشته شده در جمعه 19 آبان 1396 ساعت 12:57 بعد از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ ‏( ﻉ ‏) ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ‏( ﻉ ‏) ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻭﯾﮋﮔﯿﻬﺎﯼ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍ ... ﺍﻟﺤﺴﯿﻦ ‏( ﻉ ‏) ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻋﺎ ﺗﺤﺖ ﻗﺒﻪ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺴﺘﺠﺎﺏ ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﺋﻤﻪ ﻃﺎﻫﺮﯾﻦ ﺩﺍﺭﯾﻢ . ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺎﺩﯼ ‏( ﻉ ‏) ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺍﺟﯿﺮ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﺮﺍﻕ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻔﺎﯼ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺗﺤﺖ ﻗﺒﻪ ﺩﻋﺎ ﮐﻨﺪ . ﺷﺨﺼﯽ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻦ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺎﺩﯼ ‏( ﻉ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ ﻋﻨﺎﯾﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺜﻼ ﺩﺭ ﻣﮑﻪ ﺑﻪ ﺣﺠﺮ ﺍﻻﺳﻮﺩ ﻭ ﯾﺎ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﺩﻋﺎﯼ ﻋﺮﻓﻪ ، ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ ﺩﻋﺎ ﺗﺤﺖ ﻗﺒﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ‏( ﻉ ‏) ﺭﺍ ﺿﻤﺎﻧﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ ﺩﻋﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﮑﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺳﺮﺍﻍ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ .
    ﺣﻀﺮﺗﻌﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﺎﻥ ﺑﻌﺜﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈﻢ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﯿﺎﻥ ﻣﺘﻤﺎﺩﯼ ﺩﺭ ﻣﮑﻪ ﻣﮑﺮﻣﻪ ﻭ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻣﻨﻮﺭﻩ ﻭ ﺳﺎﯾﺮ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﯾﺪ ، ﻧﻈﺮﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﻊ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺣﺮﻣﻬﺎﯼ ﺷﺮﯾﻒ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ‏( ﻉ ‏) ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺑﺎﻟﻔﻀﻞ ﺍﻟﻌﺒﺎﺱ ‏( ﻉ ‏) ﭼﯿﺴﺖ ؟
    ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻫﯿﭻ ﺯﻣﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﺷﺮﺍﻓﺖ ﮐﺮﺑﻼ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ ﻭ ﻫﯿﭻ ﺷﻬﯿﺪﯼ ﻋﻈﻤﺘﺶ ﺑﻪ ﺷﻬﺪﺍﯼ ﮐﺮﺑﻼ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ، ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺷﻬﺪﺍ ﻫﻢ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺑﺎﻟﻔﻀﻞ ‏( ﻉ ‏) ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺭﻭﺡ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺭﻭﺡ ﻣﻌﻨﻮﯾﺖ ﺍﺳﺖ . ﺑﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﯿﺎﻥ ﻣﺘﻤﺎﺩﯼ ﻣﺒﻠﻎ ﺑﻌﺜﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈﻢ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﮑﻪ ﻭ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻡ، ﺍﻣﺎ ﺟﻠﺴﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﺤﻦ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍ ... ﺍﻟﺤﺴﯿﻦ ‏( ﻉ ‏) ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺑﺎﻟﻔﻀﻞ ‏( ﻉ ‏) ﺗﻮﺳﻂ ﺑﻌﺜﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈﻢ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ ﻭﯾﮋﮔﯽ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ . ﺣﻀﻮﺭ ﺯﺍﺋﺮﯾﻦ ﺁﻗﺎ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺧﺎﺹ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ‏( ﻉ ‏) ﻭ ﻋﻨﺎﯾﺎﺕ ﺧﺎﺹ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ، ﺍﯾﻦ ﻣﮑﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻨﺰﻟﺘﯽ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮ ﺟﺎﻫﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﻧﯿﺴﺖ .
    ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺷﻤﺎ ﺯﺍﺋﺮﯾﻦ ﻋﺘﺒﺎﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﮎ ﺑﻬﺘﺮ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﭼﻪ ﻧﮑﺎﺗﯽ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪ ؟
    ﻓﺮﺻﺖ ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﻠﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻧﯿﺰ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺯﺍﺋﺮﯾﻦ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﻋﺘﺒﺎﺕ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻓﻀﯿﻠﺖ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﺎﻧﻨﺪ . ﺳﻮﻏﺎﺕ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﮔﯿﺮ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺍﻣﺎ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ‏( ﻉ ‏) ﺗﻼﻭﺕ ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ ﺣﺮﻡ ﻣﻄﻬﺮ ﻭ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻉ ﻭ ﺣﻀﻮﺭ ﻗﻠﺐ، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﺍﻣﺎﮐﻦ ﻣﻘﺪﺳﻪ ﻋﺘﺒﺎﺕ، ﺣﻔﻆ ﺣﻘﻮﻕ ﺩﯾﮕﺮ ﺯﺍﺋﺮﯾﻦ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﺯ ﻓﯿﺾ ﺣﻀﻮﺭ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺩﭼﺎﺭ ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﯽ ﻭ ﻧﺪﺍﻣﺖ ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﺗﻮﺻﯿﻪ ﺍﮐﯿﺪ ﺩﺍﺭﻡ ﺣﺘﻤﺎ ﺯﺍﺋﺮﯾﻦ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﻌﻨﻮﯼ ﺑﻌﺜﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈﻢ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺻﺒﺤﻬﺎ ﺩﺭ ﺣﺮﻡ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ‏( ﻉ ‏) ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ ﺣﺮﻡ ﻗﻤﺮ ﻣﻨﯿﺮ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﺍﺑﺎﻟﻔﻀﻞ ﺍﻟﻌﺒﺎﺱ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ
    نوشته شده در سه شنبه 16 آبان 1396 ساعت 11:01 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]


  • در خاطرات مرضیه دباغ آمده است: مأموران به بهانه جلوگیری از خودکشی و حلق آویز شدن، چادر از سر من و دخترم گرفتند. صبح هر دوی ما را برای بازجویی و شکنجه بردند و چون پتو به سر داشتیم، خنده های تمسخرآمیز و متلک ها شروع شد، «حجاب پتویی!» «مادر پتویی!، دختر پتویی!...» و یکی گفت «کجاست آن خمینی که بیاید و شما را با پتوی روی سرتان نجات دهد


    مرضیه حدیدچی(دباغ) متولد 1318، از جمله زنان مبارز انقلاب اسلامی است که فعالیت ها و حرکت های سیاسی خود را از سال 46 آغاز کرد؛ وی در طول مبارزات خود، توسط ساواک دستگیر شد و به همراه دخترش در زندان های مخوف رژیم پهلوی شکنجه های سختی را تحمل کرد. 

    این مبارز انقلاب اسلامی پس از آزادی از زندان به خارج از ایران رفته و در پاریس نیز به عنوان محافظ، حضرت امام خمینی(ره) را همراهی می کند. مسئولیت هایی چون فرماندهی سپاه همدان، 3 دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی و قائم مقامی جمعیت زنان جمهوری اسلامی ایران علاوه بر مبارزات ایثارگرانه و شجاعانه در برگ های ذرین دفتر زندگی این بانوی مجاهد به چشم می خورد. در سی و سومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران، بخشی از خاطرات این بانوی مبارز انقلابی را که به نقل از خودش در کتاب خاطراتش نقل شده مرور می کنیم. 
    سال 1352 حدود 2 ماه از شکسته شدن محاصره خانه می گذشت، اما من هیچ گاه از اندیشه لو رفتن و دستگیری فارغ نمی شدم. همسرم در این ایام چون در بازار مشکلاتی برایش پیش آمده بود به توصیه دیگر دوستانش در شرکت ملی ساختمان به عنوان حسابدار مشغول به کار شد و بیشتر ایام دور از خانه و در شهرستان به سر می برد. او شبی پس از سه ماه دوری برای دیدن خانواده اش آمده بود، من نیز تازه از سفر همدان برگشته بودم. چند روزی بود که به خاطر تولد بچه یکی از اقوام که خود در زندان بود به آنجا رفته بودم. 
      
    شبی که افراد خانواده دور هم جمع شده از احوال هم سخن می گفتیم ناگهان در خانه به صدا درآمد. دختر بزرگم رفت و در را باز کرد و آمد و گفت «مامان! پرویزخان آمده!» دریافتم که برای دستگیری ام آمده اند. شوهرم را به پشت بام فرستادم و گفتم «با تو کاری ندارند، به دنبال من آمده اند، شما بالای سر بچه ها بمانید!» پرویز و سایر مأموران از من خواستند که بدون سر و صدا همراه شان بروم. بچه ها دورم جمع شده بودند و گریه و زاری راه انداختند و داد می زدند «مامان ما را کجا می برید! مامان ما را نبرید!..». 
      
    ساواکی ها می خواستند به هر نحوی که شده آنها را ساکت کنند، می گفتند «با مادرتان کاری نداریم، پاسخ چند سؤال را که داد برمی گردانیمش، شما تا شامتان را بخورید، او برمی گردد!» به محض خروج از خانه در کوچه به فرزند یکی از اقوام داماد بزرگم برخوردم و گفتم «برو به فلانی (که از مرتبطین گروه بود) بگو که مرا بردند. مراقب خانه ما باشد»، مأموری متوجه این گفت وگوی کوتاه شد جلو آمد و سرزنشم کرد که «چرا حرف زدی؟» گفتم «او سلام کرد و من جوابش را دادم حرفی با او نزدم» ماشین شان را نشان داد و گفت «زیادی حرف نزن، برو سوار شو!» 
      
    مأموری جلوتر از من در صندلی عقب ماشین نشسته بود، دیدم اگر سوار ماشین شوم آن دیگری هم طرف دیگرم خواهد نشست و من میان آن دو قرار می گیرم. گفتم «من بین دو نامحرم نمی نشینم، به جلو می روم شما سه نفر عقب صندلی بنشینید» با اسلحه تهدیدم کردند «برو بالا! مسخره بازی در نیاور... دو تا نامحرم!» گفتم «بکشیدم ولی من بین دو نفر مرد نامحرم نمی نشینم» هر چه می گذشت زمان به نفع شان نبود، بالاخره همان طور که من می خواستم شد. 
      
    به نزدیکی های توپخانه (میدان امام خمینی) که رسیدیم، عینک دودی کاملاً ماتی به من دادند، گفتم «من عینکی نیستم» گفتند «عجب دیوانه ای است این...!» خلاصه عینک را به چشمم زدم و حرف های بی ربطی می زدم، تا خودم را بی خبر نشان دهم و گفتم «آقا هر چه زودتر سؤال های مرا بپرسید، باید زود برگردم، بچه هایم هنوز شام نخورده اند، صبح زود باید برای رفتن به مدرسه بلندشان کنم». 
      
    به کمیته مشترک رسیدیم، در کمیته فهمیدم ساواک اطلاعات زیادی از من در دست دارد، این که من با این تعداد بچه و مشکلات زیاد زندگی و با وجود زن بودنم دارای ارتباطات و فعالیت های سیاسی گسترده بودم، حساسیت شان را بیشتر برمی انگیخت. 
      
    شکنجه ها با سیلی و توهین و به تدریج با شلاق و باتوم و فحاشی جان فرسا شروع شد. چند بار دست و پایم را به صندلی بستند و مهار کردند و کلاهی آهنی یا مسی بر سرم گذاشته و بعد جریان الکتریسیته با ولتاژهای متفاوت به بدنم وارد می کردند که موجب رعشه و تکان های تند پیکرم می شد. شلاق و باتوم، کار متداول و هر روز بود که گاهی به شکل عادی و گاهی حرفه ای صورت می گرفت. در مواقع حرفه ای آنقدر شلاق بر کف پاهایم می زدند که از هوش می رفتم. بعد با پاشیدن آب هوشیارم کرده مجبور می کردند تا راه بروم که پاهایم ورم نکند. دردی که بر وجودم در اثر این کار مستولی می شد، طاقت فرسا و جانکاه بود. 
      
    یک بار وقتی در اثر درد ضربات شلاق بیهوش شدم و دوباره چشم باز کردم، خودم را در داخل اتاقی که در آن یک میز و صندلی بود، دیدم. پشتم به شدت درد می کرد و زخم هایم می سوخت. از وحشت و ترس خود را به دیوار چسباندم تا اگر دوباره برای شکنجه آمدند، پشتم از ضربات شلاق درامان بماند؛ از شدت خستگی چشم هایم را نمی توانستم باز کنم، صدای پایی شنیدم. چشم هایم را نیمه باز نگه داشتم، دیدم مأموری وارد شد خدا عذابش را زیاد کند چشم هایم را کاملاً بستم و به خدا توکل کردم.
      
    مدتی ایستاد و رفت، طولی نکشید که دوباره بازگشت و باتومی در دست داشت؛ جلو آمد و مرا کتک زد؛ وحشی و نامتعادل به نظر می آمد، هر چه می پرسید اظهار بی اطلاعی می کردم. اثر باتوم برقی بر روی نقاط حساس بدن از جمله گوش، لب و دهان به قدری دردناک بود که کاملاً بی حس و بی نفس می شدم. 
      
    یک مرتبه، مرا بر روی تختی خواباندند و دست ها و پاهایم را از طرفین بستند، وقتی شکنجه گر وارد اتاق شد، سیگار روشنی بر لب داشت، بلافاصله آن را روی دستم خاموش کرد و همراه با ضجه و ناله من به مسخره گفت «آخ! سیگارم خامومش شد!» و دوباره سیگار دیگری روشن کرد، این بار آن را بر روی جاهای حساس بدنم خاموش کرد که از تمام سلول هایم درد برخواست. 
      
    حدود 16 روز از بدترین و وحشتناک ترین شکنجه ها را تحمل کردم، ولی هنوز چیزی یا مطلب درخور و با اهمیتی به ماموران نگفته بودم؛ و این امر سخت بر مأموران و بازجوها گران آمد. از این رو دست به کاری کثیف و غیرانسانی و خباثت آمیز زدند؛ دختر دومم را که به تازگی به عقد جوانی درآمده بود دستگیر و به کمیته نزد من آوردند. آنها فکر می کردند با چنین اقدامی و ایجاد فشار روحی و روانی، مقاومت مرا در هم شکسته و مرا به حرف درمی آورند زهی خیال باطل! 
      
    رضوانه محصل مدرسه رفاه بود و به همراه سایر دانش آموزان مدرسه به کارهای هنری و جمعی می پرداخت. او سرودها و اشعاری را که از رادیو عراق پخش می شد با دوستانش جمع آوری کرده و در دفترچه اش نوشته بود. این دفترچه پس از دستگیری من و هنگام تفتیش و بازرسی خانه، به دست مأموران افتاده بود و این بهانه ای برای دستگیریش شده بود. 
      
    شب اول، آن محیط برای رضوانه خیلی وحشتناک و خوف آور بود، دایم به خود می لرزید و دستش را به دستان من می فشرد. البته من نیز دست کمی از او نداشتم، ولی بایستی برای حفظ روحیه دخترم خودم را استوار و مسلط نشان می دادم تا او بتواند در برابر شکنجه هایی که در روزهای بعد پیش رویش بود دوام بیاورد و خود را نبازد. 
      
    مأموران به بهانه جلوگیری از خودکشی و حلق آویز شدن، چادر از سرمان گرفتند. برایم خیلی روشن بود که انگیزه و هدف واقعی آنها از این کار، دریدن حجاب نماد زن مومن و مسلمان و شکستن روحیه ما بود، از این رو ما نیز از پتوهای سربازی که در اختیارمان بود برای پوشش و به جای چادر استفاده می کردیم. عمل ما در آن تابستان گرم برای ماموران خیلی تعجب آور بود، آنها به استهزا و مسخره ما را «مادر پتویی! دختر پتویی!» صدا می کردند. 
      
    جلادان کمیته در ادامه کارهای کثیف شان، چند موش در سلول رها کردند که دخترم می ترسید و وحشت می کرد و خودش را به من می چسباند و می گریست. تا صبح موش ها در وسط سلول جولان می دادند و از در و دیوار بالا و پایین می رفتند. 
      
    در آن شرایط و اوضاع، بایستی به دخترم دلداری می دادم ولی به دلیل ترس از میکروفن های کار گذاشته شده و شنیدن حرف هایمان، پتو را به سر می کشیدیم و به بهانه خوابیدن، در همان وضعیت خیلی آهسته و آرام برایش صحبت می کردم تا بداند اوضاع از چه قرار است. 
      
    آن شب دهشتناک به سختی گذشت. صبح هر دوی ما را برای بازجویی و شکنجه بردند چون پتو به سر داشتیم، خنده های تمسخرآمیز و متلک ها شروع شد، «حجاب پتویی!» «مادر پتویی!، دختر پتویی!... پتو پتویی!» و ... یکی گفت «کجاست آن خمینی که بیاید و شما را با پتوی روی سرتان نجات دهد و...» خلاصه ما را حسابی دست انداخته و مسخره می کردند. 
      
    وقتی از کارها و وحشی بازی هایشان نتیجه نگرفتند، ما را از هم جدا کردند. لحظاتی بعد صدای جیغ و فریادهای دلخراش رضوانه همه جا را فراگرفت. به خود می لرزیدم، بغضم ترکید و گریستم، به خدا پناه بردم و از درگاهش برای رضوانه، تحمل در برابر این همه شدت و سبعیت التماس کردم. با وجود این همه شکنجه، رضوانه چیزی نداشت که بگوید. برای من هم همه چیز پایان یافته بود و از خدا شهادت را طلب می کردم. 
      
    رفته رفته زخم ها و جراحت های من عفونت کرد و بوی مشمئز کننده آن تمام سلول را فراگرفت، به طوری که ماموران تحمل ایستادن در آن سلول را نداشتند. ماموران که از مقاومت ما عصبانی بودند، شبی آمدند و با درنده خویی رضوانه را با خود بردند و فریادها و استغاثه های من راه به جایی نبرد. دیگر تاب و توانی برایم نمانده بود. 
      
    نگران و مشوش ثانیه ها را سپری می کردم. برایم زمان چه سخت و سنگین در گذر بود. بی قرار و بی تاب در آن سلول یک ونیم متری این طرف و آن طرف می شدم و هرازگاهی از سوراخ کوچک [دریچه] روی در، راهرو را نگاه می کردم. کسی متوجه رفت و آمدها نبود؛ چه کسی را بردند؟! چه کسی را آوردند؟! هیچ برای ما مشخص نبود. برای هیچ کس، هیچ کس! چون مارگزیده ای به خود می پیچیدم. 
      
    صدای جیغ ها و ناله های جگرسوز رضوانه قطع نمی شد. سکوت شب هم فریادها را به جایی نمی رساند. ناگهان همه صداها قطع شد... خدایا چه شد؟! هراس وجودم را گرفت. دلهره، راه نفس کشیدنم را بند آورد! تپش قلبم به شماره افتاد! خدایا چه شد؟! چه بر سر رضوانه آوردند؟! 
      
    ساعت 4 صبح که چون مرغی پرکنده هنوز خود را به در و دیوار سلول می زدم. ... صدای زنجیر در را شنیدم... به طرف سلول خیز برداشتم. وای خدایا این رضوانه است که تکه پاره با بدنی مجروح، خونین، دو مامور او را کشان کشان بر روی زمین می آورند. آن قطعه گوشت که به سوی زمین ها رها شده رضوانه! جگر پاره من است. 
      
    هر آنچه که در توان داشتم، به در کوفتم و فریاد کشیدم، آن چنان که کنگره آسمان به لرزه درآمد، هر چه که به دستم می رسید دندان می کشیدم، آنقدر جیغ زدم که بعید می دانم در آن بازداشتگاه جهنمی کسی صدایم را نشنیده و همچنان در خواب باشد. وقتی دیدم سطل های آبی که بر روی او می پاشند، او را به هوش نمی آورد و بیدارش نمی کند؛ دیگر دیوانه شدم، سر و تن و مشت و لگد بر هر چیز و همه جا می کوفتم، فکر می کنم زبانم بریده بود که خون از دهانم می آمد؛ دیگر نای فریاد و تحرک نداشتم، بهت زده به جسم بی جان دخترم از آن سوراخ در می نگریستم ... ولی هنوز از قلبم شرحه شرحه خون می جوشید. 
      
    ساعت 7 صبح آمدند و پیکر بی جانش را داخل پتویی گذاشتند و بردند. تصور اینکه رضوانه جان از کالبد تهی کرده و مرده باشد، منفجرم می کرد، چنان که اگر کوه در برابرم بود متلاشی می شد، به هر چیز چنگ می زدم و سهمگین به در می کوفتم و فریاد می زدم: «مرا هم ببرید! می خواهم پیش بچه ام بروم! او را چه کردید؟ قاتل ها! جنایتکارها و...» در همین حیص و بیص صوت زیبای تلاوت قرآن میخکوبم کرد: «واستعینوا بالصبر والصلوة و انها لکبیره الّا علی الخاشعین». آب سردی بر این تنوره گُر گرفته ریخته شد، صوت قرآن چنان زیبا خوانده می شد که گویی خدا خود سخن می گفت و خطابم قرار می داد و مرا به صبر و نماز فرامی خواند. 
      
    بر زمین نشستم و تازه به خود آمدم و دریافتم که از دیشب تاکنون چه اتفاقی روی داده است. صدا، صدای آیت الله ربانی شیرازی بود که خیلی سوزناک دلداریم می داد.
    نوشته شده در یکشنبه 14 آبان 1396 ساعت 11:11 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]

  •  در كتاب امالی از شیخ صدوق علیه الرحمه آمده:

    امیرالمؤمنین علی (ع) فرمود:
     
    اگر بدانید آیة الكرسی چه اندازه با اهمیت و با ارزش است
    در هیچ حالی آنرا ترك نمی‌كنید.

    برای رفع و از بین بردن مشكلات خود به آیة الكرسی پناه ببرید،

    اگر مشكلی دارید و یا اگر گرفتارید،
    اگر بیمارید،

    اگر تمام درهای این عالم به روی شما بسته شده است چرا از آیة الكرسی غافلید.

    با ایمان كامل و اعتقاد به اثر بخوانید و نتیجه بگیرید كما اینكه خواندن و نتیجه گرفتند.






    رنج گناه 

    گناه هرچقدر هم لذت بخش باشد تمام میشود بعداز ده دقیقه فروکش میکند اما رنج گناه برای همیشه در دل انسان میماند.
    -پسر شیخ عباس قمی(صاحب مفاتیح)  نقل کرده که چند دقیقه آخر عمر پدرم بود دیدیم بسیار ناراحت ونگران است واز چیزی رنج میبرد گفتم پدر چرا در این لحظات اینقدر ناراحتی؟
    گفت:من در ایام جوانی مکه رفته بودم یکی از علمای اهل سنت از من پرسید آیا درست است که شما به خلفا لعن میفرستید؟ من برای اینکه او نسبت به شیعه بد بین نشود به دروغ گفتم نه لعن نمیفرستیم.
    پسرم الان که عمر من تمام شد من نگرانم در درگاه الهی جواب آن دروغ را چگونه بدهم.
    بااینکه شیخ عباس قمی از روی تقیه این دروغ را گفته باز نگران است


    دلت پاک باشه" 

     بعضی ها میگن: ‌ بابا دلت پاک باشد!

     جواب از قرآن:
    آنکس که تو را خلق کرده است ، اگر فقط دل پاک کافی بود فقط میگفت آمنوا]
    در حالیکه گفته :
    [آمَُنوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحات]

    یعنی هم دلت پاک باشد ، هم کارت درست باشد .


     اگر تخمه کدو را بشکنی و مغزش را بکاری سبز نمی شود .
    پوستش را هم بکاری سبز نمی‌شود . مغز و پوست باید با هم باشد .

     هم دل ؛ هم عمل !!


    نوشته شده در پنجشنبه 4 آبان 1396 ساعت 09:02 قبل از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]

  • ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺩﺍﺭﺩ؟
    ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺸﻮﻗﺘﺎﻥ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺗﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﺁﯾﺎ ﺣﺎﺿﺮﯾﺪ ﺩﻝ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﯾﺪ؟


    ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﺪﻥ ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻨﺠﯽ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﮐﺜﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺴﺎﺩ ﺟﻨﺴﯽ ‏( ﺯﻧﺎ، ﺑﺮﻫﻨﮕﯽ،ﻫﻤﺠﻨﺴﮕﺮﺍﯾﯽ ﻭ ... ‏) ، ﻓﺴﺎﺩ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ، ﻓﺴﺎﺩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ... ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﭼﺮﺍ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ﺩﺭ ﻏﯿﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯿﺒﺮﻧﺪ؟
    ﻏﯿﺒﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ﺭﺍﺯﯾﺴﺖ ﺍﻟﻬﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﻮﯾﻢ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﺁﻥ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ " : ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻻﻣﺮ ﻏﯿﺒﺘﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺗﺨﻠﻒ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺍﺳﺖ، ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﻋﻠﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﻥ ﮐﻨﯿﻢ . ﺣﮑﻤﺖ ﻏﯿﺒﺖ ﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﮑﻤﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻏﯿﺒﺖ ﺣﺠﺖ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺸﯿﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺭﻭﺷﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ، ﭼﻨﺎﻥ ﭼﻪ ﺣﮑﻤﺖ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺧﻀﺮ ﺍﺯ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﮐﺸﺘﯽ ﻭ ﮐﺸﺘﻦ ﭘﺴﺮﺑﭽﻪ ﻭ ﺑﺮﭘﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺷﮑﺴﺘﻪ، ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻮﺳﯽ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ
    ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﻋﻠﺖ ﻏﯿﺒﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﻏﯿﺒﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺞ ‏) ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺯﻣﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻦ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﯼ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﻇﻬﻮﺭﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺩﭼﺎﺭ ﺷﮏ ﻭ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻇﻬﻮﺭ ﭘﺨﺘﻪ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ
    ﺁﻥ ﺩﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﺷﻮﻧﺪ، ‏( ﺳﻮﺭﻩ ﮐﻬﻒ، ﺁﯾﺎﺕ 66 ـ .83 ‏) ﻏﯿﺒﺖ ﺳﺮّﯼ ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﯽ ﺍﺳﺖ ." ‏( ﺷﯿﺦ ﺻﺪﻭﻕ، ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﺪﯾﻦ، ﺝ 2 ، ﺹ 158 )
    ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﻋﻠﺖ ﻏﯿﺒﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﻏﯿﺒﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺞ ‏) ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺯﻣﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻦ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﯼ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﻇﻬﻮﺭﺣﻀﺮﺕ ﻣﻬﺪﯼ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺩﭼﺎﺭ ﺷﮏ ﻭ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻇﻬﻮﺭ ﭘﺨﺘﻪ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﮐﺎﻇﻢ ‏( ﻉ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩ : " ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﭘﻨﺠﻤﯿﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪﻡ ﻏﺎﺋﺐ ﺷﺪ، ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺩﯾﻦ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﯿﺪ، ﺯﯾﺮﺍ ﺍﻭ ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﻏﯿﺒﺘﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻪ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﻏﯿﺒﺖ، ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺁﺯﻣﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ."‏( ﻃﻮﺳﯽ،ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻟﯿﺒﻐﻪ، ﺹ 204 ؛ﻧﻌﻤﺎﻧﯽ، ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻟﻐﯿﺒﻪ، ﺹ 154)
    ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻫﺪﻑ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺁﺭﻣﺎﻧﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻋﻘﻠﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺩﻻﯾﻞ ﻏﯿﺒﺖ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺁﺭﻣﺎﻥ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺷﮑﻮﻓﺎﯾﯽ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ ﺑﺸﺮ ﻭ ﺁﻣﺎﺩﮔﯽ ﺭﻭﺣﯽ ﻭ ﻋﻘﯿﺪﺗﯽ ﺑﺸﺮﯾﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﻣﻮﮐﺐ ﺁﻥ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺪﻝ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺭﻭﺩ .
    ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻏﯿﺒﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻻﯾﻠﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﺣﺪﺱ ﻭ ﮔﻤﺎﻥ ﻭ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻻﯾﻞ ﭘﯽ ﺑﺮﺩ ﺍﻣﺎ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﻏﯿﺒﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺑﺮ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﻭ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺷﺪﻥ ﻏﯿﺒﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮ ﻧﺎ ﺍﻣﯿﺪ ﻭ ﻣﺎﯾﻮﺱ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻟﺬﺍ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﯼ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﻋﺎﺷﻖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﺪ . ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﻓﺮﺩﯼ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺩﺭ ﮐﺮﺩﺍﺭ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﭽﯿﺰﯼ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﺪﻥ ﻣﻌﺸﻮﻗﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺁﺭﺍﯾﺪ ﻭ ﻣﺮﺗﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻟﺒﺎﺱ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﺪ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻣﻌﺸﻮﻗﺶ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺍﺩﻋﺎ ﮐﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻭﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﻭ ﻧﺮﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻭﺻﺎﻝ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺴﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ ... ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺍﺳﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﻌﺸﻮﻗﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻭﺻﺎﻝ ﯾﺎﺭ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﻦ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.
    ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺳﻨﺨﯿﺖ ﺍﺳﺖ . ﯾﮏ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻓﮑﺮﯼ ﻭ ﺭﻭﺣﯽ ﻭ ﻋﻤﻠﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ
    ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻭ ﺗﻘﻮﺍ ﻭ ﻓﻀﺎﯾﻞ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﻭ ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻣﻌﻨﻮﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺳﻨﺦ ﺍﻣﺎﻡ ﻏﺎﯾﺒﺸﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺼﻮﺭﺕ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺩﻋﺎﯼ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ.
    ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﻨﺨﯿﺖ ﮐﺎﻣﻠﯽ ﺑﺎ ﻣﻌﺸﻮﻗﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﻈﺮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﺬﺏ ﮐﻨﺪ ﻟﺬﺍ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﻫﻢ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻭ ﺗﻘﻮﺍ ﻭ ﻓﻀﺎﯾﻞ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﻭ ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻣﻌﻨﻮﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺳﻨﺦ ﺍﻣﺎﻡ ﻏﺎﯾﺒﺸﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺼﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺩﻋﺎﯼ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ.
    ﺍﻣﺎ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻭ ﺗﻘﻮﺍ ﻭ ﻓﻀﺎﯾﻞ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺭﺍﻩ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻣﺤﺒﺘﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ :
    ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺧﯿﺮﺍﺕ ﻭ ﺑﺮﮐﺎﺕ ﻭ ﺻﺪﻗﺎﺗﯽ ﺭﺍ ﻫﺪﯾﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﯿﺖ ﺳﻼﻣﺘﯽ ، ﺩﻭﺭﯼ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﺯﺧﻢ ﻭ ﯾﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺎﺩﯼ ﺭﻭﺡ ﺍﻣﻮﺍﺗﺘﺎﻥ ﺍﻣﺎ ﺁﯾﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻓﻘﻂ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﺍﯾﻨﮑﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﯿﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ‏( ﻋﺞ ‏) ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﯿﺪ ﻭ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﺁﻗﺎ ﺟﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺧﯿﺮﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﯿﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ ﻭ ﺷﻤﺎ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﻣﺎ ﺑﮑﻨﯿﺪ . ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ : ﻫﺮﮐﺲ ﯾﮏ ﺩﺭﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺮﺝ ﮐﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺩﺭﻫﻢ ﺍﺯ ﺩﻭ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﯿﺮ ﻓﻀﯿﻠﺘﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ ...
    ﺣﺎﻝ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎﺕ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺸﻮﻗﺘﺎﻥ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭﻭﻍ ﻧﮕﻮﯾﯿﺪ، ﺯﻧﺎ ﻭ ﻓﺤﺸﺎ ﻧﮑﻨﯿﺪ، ﺩﺯﺩﯼ ﻧﮑﯿﻨﺪ، ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﺎﻃﻞ ﻧﺪﻫﯿﺪ، ﺭﺑﺎ ﻧﺨﻮﺭﯾﺪ، ﺗﻬﻤﺖ ﻧﺰﻧﯿﺪ، ﺷﺮﺍﺏ ﺧﻮﺍﺭﯼ ﻧﮑﻨﯿﺪ، ﺍﻣﺮ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻭ ﻧﻬﯽ ﺍﺯ ﻣﻨﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ .... ﺁﯾﺎ ﺣﺎﺿﺮﯾﺪ ﺩﻝ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﯾﺪ؟
    نوشته شده در یکشنبه 30 مهر 1396 ساعت 01:22 بعد از ظهر توسط :  | دسته :
  •    [ نظرات ]